tippili (p. 238) s. (a change of பிப்பிலி.) Long pepper plant or fruit, piper longum, L. திப்பிலிக்கட்டை--கண்டதிப்பிலி, s. A branch of pepper creeper. திப்பிலிமூலம், s. The long pepper root. திப்பிலியரிசி, s. Long pepper. யானைத்திப்பிலி, s. A large kind of pepper. P. lanceolate, Rott. 81)

tṇl (p. 222) s. Fire coals, embers, cinders, நெருப்பத்தணல். (c.) See தழல். காய்ச்சல்தணலாயெரிக்கிறது. The fever burns. தணல்விழுங்கி--தழல்விழுங்கி, appel. n. (com. தீக்குருவி.) The ostrich, said to eat burning coals. (Modern.) தணல்விழ, inf. To fall in compact embers, as some kinds of wood in burning. தணலிலேவாட்ட-தணலிலேவெதுப்பதணலிலேவைக்க, inf. To broil, or dress, by laying upon hot embers. 43)

taṉu (p. 231) s. A bow, வில். 2. Sagittarius of the Zodiac, தனுவிராசி. W. p. 437. DHANU. 3. Smallness, minuteness, delicateness, subtleness, சிறுமை. 4. Body, either of creatures or as assumed by the deity. உடல். (Sa. Danu.) 5. Daughter of Daksha, wife of Casyapa, and mother of the Danavas, தக்கன்மகள். (p.) தனுக்கோடி--தனுஷ்கோடி, s. A sacred bay at Rameseram, said to have been opened by Rama with his bow, சேதுதீர்த் தம். (c.) தனுசாத்திரம், s. The art of using the bow or weapons in general. தனுசாரி, s. A name of Indra, இந் திரன். 2. (also தானவாரி.) Vishnu, திரு மால். தனுரசம், s. Perspiration, வியர்வு. தனுரணம்--தனுவிரணம், s. A pimple, சினைப்பு. தனுவித்தை--தனுர்வித்தை, s. The art or practice of archery. தனுவேதம்--தனுர்வேதம், s. Archery, as தனுசாஸ்திரம். தனுவிருட்சம்--தனுவிருக்கம், s. The ஆச்சா tree. See தனவனா. 40) *

tuval (p. 249) s. Haste, celerity, rapidity, diligence, சீக்கிரம். W. p. 393. TVARA. 70)

tṟkāstu (p. 231) s. An offer. See தர்காஸ்து. 4)

tiṇṭāṭṭm (p. 238) --திண்டாட்டு, v. noun. Vexation, annoyance, அலைக்கழிவு. (c.) 2. [vul.] Being pressed in fight, &c., பகைவ ரால்நெருக்கப்படல்; sometimes this takes the form of a verb, as திண்டாடு. திண்டாட்டங்கொள்ள--திண்டாட்டப் பட, inf. To be vexed, troubled, அலைக் கழிய. திண்டாட்டம்பண்ண, inf. To vex, to trouble. 42) *

turupvruṇi (p. 248) s. A shrub, காட்டா மணக்கு, Jatropha, L. 48)

tuḷavam (p. 250) --துளவு, s. [a change of து ளசி.] The Tulasi plant. (p.) துளவன், s. Vishnu as adorned with the Tulasi, திருமால். 2. (R.) A kind of prepared arsenic, சோரபாஷாணம். 29)

tṉ (p. 231) (oblique of தான். His, hers, its. தனது. (sing. gen. of தான்.) His, hers, its. தன்காரியம், s. One's pursuits, self-interest. தன்காரியப்புலி. One who cares only for himself, a self-interested person. தன்காலம், s. Its own appropriate season, time of a person's power, or prosperity; or the period when a thing prevails, as rain in the monsoon, தன் னுடையகாலம். தன்குலம்வெட்டி, appel. n. Destroyer of his own family, தனதுவமிசத்தைக்கெடுக் கிறவன். 2. (fig. as a riddle.) The handle of an axe, கோடரிக்காம்பு. தன்கொண்டி, s. Self-will, one's pleasure, without consulting subordinates. தன்படுவன், s. [prov.] Natural formation, as of salt, in distinction from artificial, விளையுப்பு. தன்பாடு, v. noun. Attending to one's own business, going on in one's own way. . He is going on quietly, without interfering with others. தன்பால், s. (com. தனிப்பால்.) Pure milk. 2. See பால். தன்பிடி, s. One's opinion, religious or other. 2. Religious confidence. தன்பொருட்டனுமானம், s. [in log.] Inference from experience or observation applied to one's benefit, as opposed to பிறர்பொருட்டனுமானம். தன்பொறுப்பு, v. noun. Personal responsibility. தன்மயம், s. His own nature, தற்சுபா வம். (P.) தன்மனம், s. Uncontrolled, at liberty. 2. Self-will--as தன்கொண்டி. தன்மூப்பு, v. noun. Youthful arrogance, forwardness, self-will, இறுமாப்பு. 2. His own master, தன்னிஷ்டம். தன்மூப்பானவன்--தன்மூப்பாய்நடக் கிறவன், appel. n. An assuming, arrogant youth; an upstart. 2. One who acts on his own responsibility. தன்மூப்புச்செலுத்த--தன்மூப்புப்பண் ண, inf. To act on one's own responsibility. தன்மேம்பாடு, v. noun. One's abilities, greatness, influence, தன்பெருமை. தன்மேம்பாட்டுரை, s. [a figure in rhetoric.] Declaration of one's greatness, abilities &c., ஓரலங்காரம், அஃது தற்பு கழ்ச்சி. தன்வசம், s. In one's power. (c.) தன்வசப்படுத்த, inf. To take under charge, to appropriate a thing to one's own use. தன்வயத்தனாதல், v. noun. Independence or self-existence--one of the eight attributes of God, கடவுளெண்கு ணத்தொன்று. (p.) தன்வழி, s. One's parentage, or ancestry, one's relations, தன்மரபோர். தன்வழிப்படுத்த, inf. To bring to one's party, interest or religion; to proselyte. 2. To connect another family with one's own, by marriage. தன்விருத்தி, s. One's own employment. 2. One's daily occupation. தன்வினை, s. One's innate depravity, தன்னிருதயத்தின்கேடு. 2. Evil actions as resulting in future sufferings, ஊழ்வினை. 3. [in gram.] The intransitive or neuter verb, as பிறவினை is active. தன்வினைதன்னைச்சுடும். One's own devices prove his ruin. தன்வேதனை, s. Self-experience, selfperception, self-knowledge, சுயபரீட்சை. (p.) தன்வேதனைக்காட்சி, s. Perception by experience, &c. See காட்சி. தன்னடக்கம், s. Modesty, in regard to learning, wealth, &c. 2. Self-restraint, self-denial. 3. Self-possession, self-command. 4. Self-abasement. தன்னயம், s. Self-interest, one's own benefit, profit, self-indulgence. 2. Selfishness. தன்னரசு, s. Want of just administration of government, a state of anarchy. தன்னரசுநாடு, s. A country whose government is democratic or republican. தன்னரண்காத்தல், v. noun. One of the eight kinds of victory. See வெற்றி. தன்னவன், s. One nearly related or of the same party. தன்னறிவு, s. Consciousness, self-knowledge, சுயவறிவு. 2. Sobriety, recollection, self-possession, தன்னினைவு. 3. One's own knowledge, தனக்குரியவுணர்ச்சி. தன்னாணை, s. An oath upon one's self, person, life or soul. தன்னாரவாரம், s. One's own pleasure, free choice, preference. தன்னாலேதான்கெட, inf. To be ruined by one's own folly. தன்னிச்சை--தன்னிஷ்டம், s. Free will, one's own choice, எதேச்சை. 2. Self-will, independence, தன்கொண்டி. 3. Freedom, liberation from slavery, ஆளப் படாமை. தன்னிரைமீட்டல், v. noun. One of the eight kinds of victory. See வெற்றி. தன்னிலை, s. One's proper standing, nature, or state, சுபாவநிலை. 2. Equilibrium of the proper state of the numerous parts of the system, சமனாய்நிற்கை. தன்னிறமாக்கி, appel. n. A kind of hornet or wasp hat changes a grub to its own likeness. தன்னிறம், s. The color of red ochre, கற்காவி. தன்னீங்கல், v. noun. Liberty. 2. Independence, தன்னிஷ்டம். 3. Unconnectedness, சேராமை. தன்னுடையவன், appel. n. A client, a friend, a relation. தன்னெடுப்பு, v. noun. [prov.] Arrogance, self-importance, அத்தை. 2. Determined perseverance in a thing undertaken for credit's sake, தன்முயற்சி. தன்னைக்கட்ட, inf. [vul. தன்னக்கட்ட.] To be just sufficient for one's support. 2. v. a. To defend one's self by incantations, while going in the dark, in danger of wild beasts, &c. See கட்டு, v. செலவுக்குத்தன்னைக்கட்டும். It will be just sufficient for his expenses. தன்னைக்கட்டிநடக்கிறவன், appel. n. A frugal person, one who keeps within his income. தன்னைத்தாழ்த்த, inf. To humble or to abase one's self. தன்னைப்புகழ்தல், v. noun. Praising one's self. தன்னைப்புகழ்தலுந்தகும்புலவோர்க்கே. It becomes a poet to praise himself. தன்னையறிதல், v. noun. A girl becoming marriageable, பருவம்வாய்புறல். 2. Knowing one's self; i. e. knowing the power of the soul--as the ascetic, ஆ ன்மநிலையையுணர்தல். தன்னையறியாதசன்னதமில்லை. There is no want of self-possession; spoken of one supposed to be possessed by an evil spirit, yet retaining his conning. தன்னையறிந்தவன்தலைவனைஅறிவான். He who knows himself will know God. தன்னைமறந்தவன், appel. n. A selfrenouncing person, as an ascetic or a ஞானி. தன்னைமறுத்தல், v. noun. Self-denial. தன்னைவாட்டுதல்--தன்னையொறுத்தல், v. noun. Mortifying one's self. தன்னைவியக்க, inf. To admire one's self. தன்னொழுக்கம், s. Conduct suitable to one's age, rank, caste, religion, தன்னிலைக் குத்தக்கநடை. 51)

tapōtaṉar (p. 223) s. See under தபம் for this and other similar compounds. 68)