tirukṇi (p. 240) s. See திருகு, v. 6)

tuṉṟu (p. 251) கிறேன், துன்றினேன், வேன், துன்ற, v. n. To get near, approximate, துன்ன. 2. To be close, thick, crowded together, நிறைய. (p.) மலர்துன்றுகூந்தலாள். The fair one, adorned with thick-set garlands. 41)

tāycci (p. 234) s. [prov.] [in combin. vul. தாச்சி.] Pregnant, being with young, கர்ப் பிணி. 2. A wet nurse, either the mother or another, முலைகொடுப்பவள். 3. [in games of ball, &c.] The head player on each side, விளையாட்டின்முன்நிற்பவன்; also called, உத்தி. (Beschi.) (c.) இந்தவழக்குக்குத்தாய்ச்சிஇவன்தான். He is the mover of this law-suit. தாய்ச்சித்தம்பலம், s. [prov.] A play among children. See கிச்சுக்கிச்சுத்தம்பலம். 24) *

tutai (p. 247) s. Closeness, a crowded state, நெருக்கம். (p.) 12)

tirāmrm (p. 239) s. The coral tree, பவளமல் லிகை, Nyctanthes, L. 26) *

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

timirtm (p. 238) s. Sound, noise, ஒலி. (சது.) 93)

tmyṉ (p. 223) s. Elder brother--oppos. to தம்பி. (c.) See தமையன். 91) *

tkuṇitm (p. 220) s. Musical instruments, வாத்தியம். (சது.) 3)

tirngkl (p. 238) s. Black pepper, மிளகு. (சது.) 122)