tullam (p. 249) s. Din, roar, great sound, பே ரொலி. (சது.) 33) *

tirngku (p. 238) கிறது, திரங்கினது, ம், திரங்க, v. n. (impers.) To be wrinkled, shrivelled, crumpled, திரைய; (commonly used, திரஞ்ச. in the gerund.) திரங்கல், v. noun. Shrivelled, wrinkled, crumpled, திரைதல். 123)

tāṉavaṉ (p. 236) s. The moon, சந்திரன். 2. An Asura, அசுரன்; [ex தனு.] 15) *

taṉataṉ (p. 231) s. See under தனம். 18)

turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *

tkai (p. 220) கிறேன், ந்தேன், தகைவேன், ய, v. a. To stop, to obstruct, to cheak, to restrain, to forbid, to interdict, தடுக்க. 2. To stop of obstruct by oath, ஆணைவைக்க. (p.) 3. v. n. [prov.] To be fatigued, wearied, faint, இளைக்க. வழியிலேதகைத்துப்போனான். He grew tired and faint on the road. தகைப்பு, v. noun. Fatigue, weariness, fainting, இளைப்பு. 2. Checking, obstruction, restraint, தடை. 3. (சது.) Surrounding wall, fortress, மதிற்சுற்று. தகைவு, v. noun. Restraint, தடை, 2. Fatigue, weariness, இளைப்பு. 11)

tayilam (p. 224) s. Sesamum oil, எண்ணெய். 2. Fragrant liniment, &c. See தைலம்.

tīrttam (p. 243) s. (Sa. Teertha.) Ceremonial purity, சுத்தம். 2. Sacred rivers, or waters at a place of pilgrimage, or as brought from such place, புண்ணியதீர்த்தம். 3. Consecrated water used for washing an idol, which is afterward brought out and given to the people, especially on the last day of the festival, either to be drunk by them, or taken home for the sick to dispel diseases, திருமஞ்சனநீர். 4. Water consecrated for the sick, ஓதியிறைக்கும்நீர். 5. The merit of bathing on an auspicious day, புண்ணியகாலஸ்நா னசுத்தம். 6. A temple festival of procession, திருவிழா. 7. Water in common. நீர். 8. Water given by the brahman in court, in administering an oath, துளசிதீர்த்தம். (c.)-Note The seven sacred rivers are the following. 1. கங்கை, Ganges; 2. யமுனை, Jumna; 3. சரச்சுவதி. Sarasvati which is northward of Delhi; 4. நருமதை, Narbudha; 5. காவேரி Kavery; 6. குமரி. Kumari at Cape Comorin; 7. கோதாவிரி, Godavery. தீர்ந்தங்கொடுக்க, inf. To distribute water, in which the idol has been washed. தீர்த்தசேவை, s. Pilgrimage to holy bathing places. தீர்த்தமாட, inf. To bath in sacred waters. 2. To bath as a part of the daily religions duties. தீர்த்தயாத்திரை, s. Pilgrimage to a holy place for the purpose of bathing. தீர்த்தர், s. (plu.) Devas, celestials, inhabitants of Swerga, கடவுள். (சது.) தீர்த்தவாசி, appel. n. A pilgrim. தீர்த்தன், s. Argha of the Jainas, அரு கன். 2. Siva, சிவன். 3. Guru, குரு. 4. A teacher, especially of the Vedas, உபா த்தியாயன். 33) *

tuppākki (p. 247) s. Gun. See துபாக்கி. 31)

tarai (p. 225) s. The earth, the world, பூமி. (See தரா.) 2. Soil, land, earth, ground, நிலம். Pronounced தறை. (c.) தரையோடேதரையாக்கிப்போட்டான். He has levelled (it) with the ground. தரைக்காரன், s. [prov.] Owner of the land, as distinguished from செய்கைக்கா ரன் or வாரக்காரன். தரைப்பங்கு--தரைவாரம், s. [prov.] The landlord's share of produce--as நிலப்பங்கு, நிலவரம். தரைமட்டம், s. Even or level with the ground. தரையில்லாக்குருவி, s. A bird that seldom touches the ground, flying continually, a swallow. (R.) 63)