tātaṉ (p. 233) s. A slave, அடிமை. 2. A devotee of Vishnu, தாசன். (சது.) 3. (fem. தாதச்சி.) A religious mendicant of the Vaishnuvas. வைஷ்ணவபரதேசி. (See தாசன்.) 4. One of the lowest or சரியை order of Saivas, சரியையுடையான். 5. A kind of vagrant dancer, கூத்தாடி. (c.) தாதக்கூத்து, s. A kind of dancing by strolling dancers, தாதாட்டம். தாதமணி, s. A necklace worn by Vaishnuva pilgrims to Tripaty. தாதமார்க்கம், s. The religious practice of the lowest of the four orders in the Saiva religion, as சரியை. (See மார்க்கம்.) 2. The religion of the Vaishnuvas. தாதவேஷம், s. A masquerade dress like a Vaishnuva's. 23)

tāpē (p. 233) s. (Arab.) A dependent, follower, சார்ந்தவன். 2. Charge, custody, வசம். 50)

turōkam (p. 249) s. Crime, wickedness, trespass, heinous offence, wrong, sin, பாத கம். 2. Perfidy, treachery, treason, rebellion, இரண்டகம். W. p. 431. DROHA. --Note. There are reckoned five kinds of treason, இராசதுரோகம், treason against the king,; சுவாமிதுரோகம், sin against God; குருத் துரோகம், sin against a priest; இனத்துரோகம், treachery towards relatives; பிதிர்துரோகம், sin against one's ancestors. துரோகசிந்தை--துரோகசிந்தனை, s. Malice prepense, treacherous designs. துரோகம்நினைக்க, inf. To intend or design evil to one. துரோகம்பண்ண, inf. To practice treachery, to betray, to act perfidiously. துரோகி, s. (mase. and fem.) A betrayer, a treacherous person, a traitor, a sinner, கொடும்பாவி. 2. A merciless, cruel, hardhearted person, இரக்கமற்றவன். 2) *

tirivṭṭm (p. 240) s. (com. திரிவடம்.) A small kind of reel carried in the hand for winding off yarn, நூல்சுற்றுங்கருவி; also திரு வட்டம்; [ex திரி, v.] 3)

tṭvu (p. 221) கிறேன், தடவினேன், வேன், தடவ, v. a. and v. n. To stroke, embrace, fondle, to soothe, by patting or stroking, தடவர. 2. To grope, to feel one's way with the hands or feet as in the dark, to feel about, தெரியாமற்தடவ. 3. To anoint--as with liniment, to smear softly, to spread on lightly, எண்ணெய்முதலியதடவ. 4. To bedaub, besmear; to dirty, பூச. 5. To play on a lute with a bow, வீணைவாசிக்க. 6. To measure out very scantily, to strike off the measure too closely, முகந்தளந்துதடவ. 7. (fig.) To act, execute, or perform very slowly, மெதுவாகச்செய்ய. (c.) 8. [prov.] To make very thin pan-cakes, &c., பண்ணி காரந்தடவ. 9. (fig.) To wave in the air, as tops or branches of trees, or banners, as if feeling around, நுனியசைய,--Note. Stroking the back shows affection; the feet, submission; the face or chin, pity, affection, or supplication. தடவக்கொடுக்க, inf. to let one stroke the back. 2. [prov.] To yield too much, to be too submissive. தடவிக்கொடுக்க, inf. To stroke a person, beast, &c. 2. To give short measure. இருந்துதடவ, inf. To sit groping; from great age, blindness, &c. தடவிக்கொண்டுதிரிய, inf. To walk about groping. தடவியளக்க, inf. To measure scantily, with the measure. தட்டித்தடவிவர, inf. To come stumbling and groping. தாடியைத்தடவ, inf. To stroke the chin as supplicating favors. வீடெல்லாந்தடவிப்பார். Search for it all over the house. எல்லாந்தடவிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has scraped up all, and gone. அவனைத்தலைதடவிப்போட்டார்கள்.....They have stripped him of every thing. மரமெல்லாந்தடவிக்கொண்டுவந்துவிட்டான். He has climbed every tree; i. e. has plucked and brought away every thing. 73)

tṟai (p. 230) கிறேன், ந்தேன், வேன், தறைய, v. a. [prov. for தரை, v.] To beat down flat, to hammer the head of a nail or the point of a spike after fixing on the nut &c., தட்டையாக்க. 2. To fasten two beams, rafters, &c., together by hammering in spikes, ஆணியால்தைக்க. 3. To fasten or confirm an accusation against one, commonly false; to frustrate, குற்றம்பதிக்க. (Jaffna usage.) தறைமலர், s. The nut of a spike or screw. தறையாணி, s. [prov. தரையாணி.] A kind of spike. 15) *

tmplm (p. 224) s. The red spittle when chewing betel, or the refuse of the chewed betel, பாக்குத்தம்பலம். 2. (also தம்பலப்பூச்சி.) The coccus insect with a crimson velvet like coat, appearing after showers. See இந்திரகோபம். (c.) தின்றுமிழ்ந்ததம்பலத்தின்னநினைப்பார்களா...... Will any eat again rejected refuse of betel? 2)

talattātu (p. 225) s. A plant, நிலப்பனை. (R.)

tīyl (p. 243) v. noun. See தீ, v. 22)

tṟukkṇi (p. 230) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [prov.] To be hard, as fruits not naturally matured, or as knots in fruits by injury, &c., பழங்கன்ற. 2. To become hard as some boils; as the flesh after a blow, a hurt, &c., உரக்க. 3. To grow hard as vegetables in curry by defect in cooking, கற்போலாக. 7)