tiṇukkm (p. 238) v. noun. Closeness, compactness, density, நெருக்கம், அடர்த்தி. (c.) திணுக்கமாய்க்காய்ச்சிக்கொடு. Give him a beverage of thick consistency. 37)

tuṇṭu (p. 247) s. Piece, bit, fragment, slice, scarp, morsel, துணிக்கை. 2. Section, division, strip, பங்கு. 3. A chit, billet, ticket or small note. சீட்டு. 4. A little piece of cloth, துணி. (c.) 5. [prov.] A bale of tobacco, consisting of four small or two large சிப்பம், இரண்டுசிப்பம்புகையிலை. 6. [in bur'esque.] Loss in trade, or bargaining, from the figure of cutting off, நஷ்டம். துண்டாட--துண்டாடிப்போட, inf. To cut a board, &c., in pieces. துண்டுக்காணி, s. A piece or strip of land. See துண்டி. துண்டுச்சீலை, s. A strip or piece of cloth. துண்டுபோட, inf. To cut into pieces. துண்டுபோட்டுத்தைக்க, inf. To patch a piece to a tattered garment. துண்டுப்பலகை, s. A board, slab, slate, &c. துண்டுருட்டி, s. Roundness of trunk, &c. 2. A large belly, பெருவயிறு. துண்டுருட்டிக்காளை, s. A fattened bull; sometimes குண்டுக்காளை. துண்டுவாசிகூட்ட--துண்டுவாகிகூட்டி வாங்க, inf. To recover what was lost. துண்டுவிழ, inf. To be cut into pieces. broken into fragments. 2. [in burlesque.] To happen or befall as a loss in trade, as a theft, &c. அந்தமரம்மூன்றுதுண்டுவிழும். That tree will form three pieces. 2)

tuṟu (p. 251) s. Iron-stone, laterite, செம்பூரான் கல். (சது.) துறுகல், s. As துறு. 2. See துறு. v. a. 18)

tuvēṣam (p. 250) --துவேசம், s. Aversion. dislike, loathing, antipathy, disgust, hatred, பகை. W. p. 435. DVESHA. அன்னத்துவேஷம். s. A version to food. 7)

tāṉ (p. 236) The reciprocal pronoun, himself, herself, itself, the genitive being தன்; in composition sometimes தற். 2. One's self. 3. An emphatic or intensive particle, signifying indeed, really, certainly, தேற் றச்சொல்; as அப்படித்தான், it is so. (c.) 4. An expletive, or அசைச்சொல் suffixed to any noun or pronoun of any person, and declined instead of it, as நிலந்தனைக்கொத்தினான், he dug the earth. 5. Personal identity, சுயம். (p.)--Note. According to the Agamas, the soul is the person or being, and the body and mind with their powers and faculties, are merely adventitious; being the fruit of actions, &c. தானேவளர்ந்துதவத்தால்கொடியெடுத்தவன். One who has grown great and become famous of himself through meritorious austerities; often used of one who has risen by the kindness of another, but forgotten his benefactor. தானொருவனுமேதனியாகவந்தான். He only came, he came alone. தான்சாகாமருந்துதின்னலாமா. May any one take medicine to kill himself? தானுள்ளபோதுலோகம். The world is one's while he lives. தானாக்கனியாததுதடிகொண்டடித்தால்கனியுமா. Will a fruit, not ripening of itself, ripen by being beaten with a stick? தானுந்தலைவனும். The soul and God. நீதான். You yourself, you certainly. அவன்றன்னைக்கண்டேன். I saw him. (p.) அவன்றான். He himself; he certainly, truly, really. தானாக, inf. To be absolute, unique, self-existent, independent, தானாயிருக்க; applicable to the deity. 2. To be assimilated, தன்வண்ணமாக. தானாக, [adverbial.] Of his, her, or its own accord; spontaneously, voluntarily. 2. Of or by himself, herself, itself. தானாக்குதல், v. noun. Assimilating a person or thing to one's self, itself, &c., தன்வண்ணமாக்குதல். தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language, from other authors, one of thirty-two உத்தி. தானேயானவன்--தான்தோன்றி, appel. n. The self-existent, the deity, கடவுள். தான்பிழைக்கப்பார்க்க, inf. To regard or consult one's own safety, to be careful not to betray, involve or jeopardize one's self. 2. To seek one's own interests, livelihood, prosperity. 23)

tarumaṉ (p. 225) s. Yama, எமன். (Sa. Dharmma.) 2. As உதிட்டிரன். தருமசுதன், s. The son of Yama--as தருமராசன் 2. தருமாநந்தனன்--தருமபுத்திரன், s. Yud' hisht'hira--as தருமசுதன். 2. A son who supports his father when old, முதுமையில் தந்தையைப்போற்றுவோன். தருமபுரம், s. The city of Yama, சைம்மினி. 2. (also தருமபுரி.) A town, Dharmapuri, ஓசூர். தருமராசன், s. Yama, ruler of the infernal regions, and judge of the dead, நமன். 2. A name of Yud`hisht'hira, the eldest of the Pandavas, உதிட்டிரன். 3. Argha, அருகன். 4. Buddha, புத்தன். 58)

tīrāmai (p. 243) s. [prov.] A heinous crime, great injustice, கடுந்துரோகம். 2. False accusation, பொய்க்குற்றச்சாட்டு. 3. Malicious slander of a virtuous person, வன்மத் தாற்சொல்லுங்கோள். 4. See தீர், v. n. 27)

tātaṉ (p. 233) s. A slave, அடிமை. 2. A devotee of Vishnu, தாசன். (சது.) 3. (fem. தாதச்சி.) A religious mendicant of the Vaishnuvas. வைஷ்ணவபரதேசி. (See தாசன்.) 4. One of the lowest or சரியை order of Saivas, சரியையுடையான். 5. A kind of vagrant dancer, கூத்தாடி. (c.) தாதக்கூத்து, s. A kind of dancing by strolling dancers, தாதாட்டம். தாதமணி, s. A necklace worn by Vaishnuva pilgrims to Tripaty. தாதமார்க்கம், s. The religious practice of the lowest of the four orders in the Saiva religion, as சரியை. (See மார்க்கம்.) 2. The religion of the Vaishnuvas. தாதவேஷம், s. A masquerade dress like a Vaishnuva's. 23)

tiṉṉi (p. 241) appel. n. [in combin.] An eater, தின்கிறவன்--as பலவீடுதின்னி, one who disgraces himself by getting his food from others; தாய்த்தகபப்னைத்தின்னி, one who eats the bread of idleness, &c.

tuẕ (p. 250) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To mix, mingle, mash food with the hand, &c., குழைக்க. (p.) 17)