taraṇam (p. 225) s. Crossing over, passing, going across, தாண்டுதல். (Sa. Taran'a.) 2. Holding, bearing, supporting, possessing, தரிக்கை. (Sa. Dharan'a) 12)

tṉi (p. 231) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், தனிக்க, v. n. To be alone, single solitary, தனியா யிருக்க. 2. To be detached from company, ஒன்றியாக. 3. To have no mate, fellow, equal or match, ஒட்டாதிருக்க. 4. To be deserted, forsaken, helpless--as by the departure, or death of friends, அந்தரிக்க. (c.) தனிக்க, inf. [adverbially.] Alone, apart, &c., as தனிப்பெற. தனித்தஇடம், s. A solitary place. தனித்தகுடி, s. A solitary family. 2. A destitute, forlorn or helpless family. தனித்தாள், s. (a contraction of தனி த்த and ஆள்.) A single person, as a bachelor, widow, &c. 2. A helpless, forlorn, destitute person; also தனியாள். தனித்திருக்க, inf. (as தனிக்க.) To be alone; to be single, unmarried; to be alone, as a recluse. தனித்துக்கொள்ள, inf. [vul. prop. த னித்திருக்க.] To be left, forsaken, detached, to be alone--by banishment or otherwise--to be helpless, forlorn. தனித்துப்பேச, inf. To speak privately to any one. தனித்துப்போக, inf. To go alone, to go by one's self. 32)

tẕutāẕai (p. 229) s. A shrub, whose leaves are used in medicine. Clerodendrom phlomoides. See வாதமடக்கி. 17)

tum (p. 247) s. Dust, துகள். (Tel. loc.) 2. An affix of the first person plural, உளப் பாட்டுத்தன்மைப்பன்மைவிகுதி. தும்பறக்கஅடித்தான். He beat him so that the dust flew. 44)

tṭai (p. 222) s. Hinderance, obstacle, impediment, interruption, விக்கினம். 2. Objection, விரோதம். 3. Mail, coat of mail, கவசம். 4. A check, whatever restrains or keeps things in their place, or prevents them from running off--as a linch pin, a catch. &c., பிடிப்பு. 5. A bar or bolt of a door or gate, a guard, watch, &c., அடைப்பு. 6. A weight to balance the vessel containing what is to be weighed, தடையம். (c.) தடைகட்ட, inf. To restrain, check, &c., by magical incantations--as a cobra. 2. To put the தடை weight in the scale. தடைசெய்ய, inf. To stop, to hinder, to restrain. 2. To confine, to arrest. தடைசொல்ல, inf. To object to, to protest against. தடைதீர்க்க--தடைநீக்க, inf. To clear away obstacles. தடைபட, inf. To be hindered, to be detained or retarded. தடைபண்ண--தடைபடுத்த, inf. To interpose obstacles, to hinder. 2. To arrest, to confine. 3. To stop, to exclude, as a porter. 4. To interdict possession --as a owner. தடைபோட, inf. To put a catch, a pin, a bolt, &c., to prevent a thing from falling. தடைமோதிரம், s. A narrow ring worn on the finger, as a defence to a larger. தடையற--தடையில்லாமல், [adverbially.] Freely, without hinderance, without objection, at liberty. தடையறுக்க, inf. To dissolve magic spells on fish, &c., by counter charms, &c., 2. To obviate or remove difficulties. தடையுண்ண, inf. To be hindered. தடைவிடுவிக்க, inf. To remove a check or restraint by magic spells. 21)

tṭātṭi (p. 222) s. [prov.] Molestation, disturbance, கலக்கம். 2. Perverseness, injustice, unfairness, usurpation, மாறுபாடு. Compare படுதடி. தடாதடிக்காரன், s. (com. தடியடிக்கா ரன்.) An usurper, extortioner. 2)

tārai (p. 234) s. Row, range, line, series, stripe, streak, ஒழுங்கு. (Compare சாரை.) 2. A long trumpet or pipe, எக்காளம். 3. A smaller trumpet, சிறுசின்னம். 4. Way, road, வழி. 5. Heavy rain falling in large drops, மழைத்தாரை. (c.) 6. Stream of water poured on the right hand of the receiver in making grants or donations, also in giving a wife in marriage, &c. (See தத்தம்.) 7. Flowing as water from a pipe and in pencils, as gum from a tree, or as rain; also a course, as the flowing of arrows. the running of a horse or of a stream, பாய்கை. (Sa. D'ha'ra'.) 8. Apple, or pupil of the eye, கண்மணி. (See தாரகை.) 9. Eye, கண். 1. Point, edge; sharp or cutting side of an army, the banner-detachment. கொடிப்படை. 12. The wheel-like weapon, சக் கராயுதம். 13. Tongue, நா. 14. Running in a straight course, நேரோடுகை. 15. Star, விண்மீன். 16. Strength, vigor, force, power, வலி. 17. A wife, மனைவி. (See தாரம்.) 18. Wife of Bhali, வாலியின்மனைவி. 19. Wife of Jupiter, priest of the gods, வியாழன்மனை வி. (See தாரா. Sa.) 2. Cloth, சீலை. (சது.) தாரைதாரையாய்ப்போகிறஎறும்பு. The emmets going in rows. வானத்தில்நீர்த்தாரையிட்டிருக்கிறது. There are in the sky clouds surcharged with rain. தாரைகவணி, s. A very fine kind of striped muslin. (R.) தாரைதாரையாய்மழைபெய்ய, inf. To rain in torrents, to stream down. தாரைதாரையாயோட, inf. To run or gush out in a straight stream. தாரைப்பட்டு, s. Striped silk. தாரையூத, inf. To blow a trumpet. தாரைவார்த்தல், v. noun. Pouring water by a donor, on the right hand of the donee, in making a grant. &c. 2. (fig.) To lose a thing (spoken in grief) (c.) தாரைவார்த்துக்கொடுக்க, inf. To give irrecoverably by pouring water into the hand of the person receiving the gift. தாரைவீச, inf. To cast streams of light, to radiate, ஒளிகால. (p.) கண்ணீர்த்தாரை, s. A flood of tears. 53)

tumālā (p. 247) s. (Hind.) The last process in lengthening gold or silver threads, கடை யிழுப்புச்சரிகை. 37)

tuvlu (p. 249) --துவல், கிறது, துவன்றது, ம், துவல, v. n. To drop as water, to emit or scatter drops, to rain, துளிக்க. 2. To be quick, rapid, to move with celerity, தீவி ரிக்க. (p.) 3. (R.) To be full, thick; to die, &c. See துவன்று, v. 68)

taṉataṉ (p. 231) s. See under தனம். 18)