tāṉātipati (p. 236) s. A general, படைத்தலை வன்; [ex ஸ்தானம்.] 16) *

tirayam (p. 239) s. Three. It is suffixed to words from Sanscrit, as குணத்திரயம், three qualities. W. p. 387. TRAYA. திரயாங்கம், s. The three members of a calendar, திரயாங்கம். திரராசிகம், s. [prop. திரைராசிகம்.] Rule of three. திரயோதசி, s. The thirteenth day of each lunar fortnight, பதின்மூன்றாந்திதி. 12)

tiṟm (p. 241) s. (a change of திரம்.) A kind, class. sort, division, வகை. 2. Quality, state, nature, தன்மை. 3. Party, side in a law-suit or combat, பக்கம். 4. Strength, vigor, power, force, வலிமை. 5. Robustness, hardiness, compactness, soundness, உறுதி. 6. Ability, competence, cleverness, dexterity, சாமர்த்தி யம். 7. Goodness, excellence, eminence, richness, superfineness, மேன்மை. 8. Opulence, wealth, good circumstance, ஐசுவரியம். (c.) 9. Largeness of wages, dowry, &c., அதிகம். 1. A kind of guitar with less than seven strings, குறைநரம்புள்ளவீணை. 11. Cause, as distinguished from effect, கார ணம். 12. [prov.] Midwifery, மருத்துவம். இதற்கதுதிறம். This is preferable to that. பலதிறமுஞ்சொன்னார்கள். They advised him many times. எத்திறத்து. In what respect? (நீதிநெறி.) திறங்காட்ட, inf. To display ability, powers, &c. திறங்கெட்டவன், appel. n. A stupid, lazy fellow, an incompetent man. திறத்தார், s. Party, as opposed to or distinguished from another party, பகுதி யார். இருதிறத்தாரும். Both parties. திறப்பட, inf. To improve, as soil, health, strength, &c., சீர்ப்பட. திறப்படுத்த, inf. [prov. v. noun. திறப் பாடு.] To improve soil, circumstances, &c., to strengthen, &c., to enrich. திறப்பிக்க, inf. [prov. com. ஸ்திரப்பிக்க.] To make firm, solid, to harden, consolidate, உறுதிப்படுத்த. திறமானசம்பளம், s. Good wages. திறவாளி--திறவான், s. An able man, a knowing man. சரீரத்திறம், s. Constitution or state of body to be known by a doctor in prescribing medicine, &c., சரீரக்கூறு. 2. Bodily vigor, தேகபலம். கல்வித்திறம், s. Great learning. திறனில்யாழ், s. A lute or fiddle used in maritime districts, நெய்தல்யாழ்த்திறம். 54)

tvttu (p. 227) கிறேன், தவத்தினேன், வேன், தவ த்த, v. a. [prov.] To hinder, ஒழிக்க. 2. To separate, to take away, to drive away as cattle, பகுக்க. 3. To avoid, to evade, விலக்க. 16) *

tṉi (p. 231) [impers. used adverbially and as an adjective.] Alone, solitary, sequestered, secluded, distinct, separate, detached, insulated, தனிமையான. 2. Sole, single, only, individual, ஒன்றான. 3. Unique, matchless. unparalled, ஒப்பில்லாத. 4. Unlike, without an equal, one of the pair--the other being wanting, ஒற்றையான. 5. Independent, absolute, entire, சுவாதீனமான. 6. Pure, simple, unadulterated, unalloyed, genuine, கலப் பில்லாத. 7. Deserted, forsaken, forlorn, helpless, ஏதுமற்ற. --Note. க், ச், த், ப், are doubled after தனி. (c.) தனிக்கடவுள், s. Absolute deity, the matchless deity. தனிக்காட்டுராசா, s. A sole sovereign in a jungle. (c.) தனிக்காப்பு, s. An invocation, comprized in a single verse. தனிக்குடி, s. (also ஒன்றிக்குடி.) A solitary family. 2. One family of a caste, living among other castes. 3. Keeping house separately, as distinguished from living under the paternal roof. தனிக்குடை, s. The umbrella of an autocrat; (fig.) absolute sovereignty, தனியாசாட்சி. தனிக்குடைநிழற்ற. To spread the imperial umbrella, to govern. (p.) தனிக்குறில்--தனிக்குற்றெழுத்து, s. A single short consonant. தனிக்கோலான், s. He whose government is incomparable, the Supreme Being, கடவுள். 2. An independent sovereign. (p.) தனிச்சமையல், v. noun. Cooking for a single person, for one's self only, &c., தனிச்செய்கை, v. noun. Cultivating land alone, not jointly with others. தனிச்சொல், s. (Bab. Gram. p. 8.) A detached foot in வெண்பா and other verse, between two lines, தனிச்சீர். 2. A single or uncombined word. தனித்தனியே, adv. Individually, separately, each one singly, each alone. --Note. The ஏ is often added whether தனி be repeated or not--as தனியே. தனித்தாட்டன், s. [prov.] A large monkey that keeps distinct from, or goes before, the drove. தனித்தியலிடுகுறிப்பெயர், s. A specific name, including many individuals, or some varieties. தனித்தேட்டம், s. Amassing wealth alone, without the burden of a family. தனிநிலை, s. Solitariness, தனி்துநிற் கை. 2. (in gram.] The letter ஃ, ஆய்த வெழுத்்து. தனிப்பட, inf. [adverbially.] To be alone, to be left alone, to be forseken. 2. To be solitary. 3. To be kept alone as witnesses and prisoners, or apart, detached--as persons, or animals. (c.) தனிப்படச்சொல்லுகிறேன். I will tell you in secret. தனிப்பட்டு, s. A single or distinct fold, plait, strand or string, one out of several folds of a necklace. 2. (c.) Silk only, all silk. தனிப்பயணம், s. Travelling alone, as தனிவழி. தனிப்பன்றி, s. A wild boar alone, as more ferocious and dangerous than others. தனிப்பாடு, v. noun. Loneliness, solitude. தனிமை. 2. Bearing the whole labor, responsibility, &c., alone, முழப் பொறுப்பு. (c.) தனிப்பாட்டு, s. A single verse unconnected with a series, விடுபாட்டு. தனிப்பால், s. Pure, unadulterated milk. (c.) தனிப்புரக்க, inf. To reign alone, to be an autocrat, தனியரசாள. (p.) தனிப்புறம், s. A solitary place, or state. (c.) தனிப்பூடு, s. An onion, or other bulbous root not divided. தனிப்பெற, inf. [adverbially.] To be alone, to be placed alone, apart, distinct, insulated. (c.) தனிப்பெறஎடுத்துக்கொண்டான். He took the whole to himself. தனிப்போர், s. A single combat. 2. [in card playing.] One of the players, winning all the cards, கடிதமாடுவோரிலொரு வர்வெல்லுகை. 3. [in trade.] An individual monopolizing all the profits, தன்வசமாக்குகை. தனிமுதல், s. Trading alone, with one's own capital. 2. (p.) The matchless and only God, absolute deity, கட வுள். தனிமொழி, s. A simple uncompounded word. தனியரசாட்சி, s. Universal sovereignty. தனியன்--தனியான், s. A single man or woman, one unmarried, living alone; a wild beast detached from the herd, and thus rendered ferocious, ஒன்றி. 2. A solitary animal tree, fruit, &c., த னித்தது. 3. As தனிப்பாட்டு. தனியிருக்க--தனியேயிருக்க, inf. To be alone, to be alone at home. தனியுவமம், s. Using a word in a figurative sense, as கன்னெஞ்சு, a stony heart. தனியெழுத்து, s. Single letters, in distinction from சுட்டெழுத்து, compound letters. தனிவழி, s. A lonely way. 2. Travelling alone. தனிவீடு, s. A solitary house. 2. A house with one square only. (Compare சுற்றுக் கட்டு.) 3. (p.) Heaven, மோட்சம். தனிவெள்ளி, s. Pure, unalloyed silver. 2. A single star, apart from others. 29) *

tulōpm (p. 249) s. A medicinal root, கருஞ் சுண்டி. 31) *

tārkkṇi (p. 234) --தார்க்காணி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To demonstrate, evince, as தாக்கணிக்க. 57)

tuṉ (p. 251) [a change of the Sanscrit prefix, துர் before some soft letters, as ம் and ன்.] Evil, ill. Compare சன். துன்மதி, s. Folly, wickedness, அவமதி. துன்மரணம், s. A violent, untimely, or unhappy death, அகாலமரணம். துன்மனம், s. [also துர்மனம்.] An evil mind, vicious disposition. துன்மாதிரி, s. Bad example. துன்மாதிரிகாட்ட, inf. To set a bad example. துன்மாமிசம், s. [also துர்மாமிசம்.] proud flesh in an ulcer, கெட்டஊன். 2. A disease, sore, ஓர்நோய். துன்மார்க்கம், s. [also துர்மார்க்கம்.] A vicious course of conduct, a wicked life, vice, immorality, கெட்டவழி. துன்னிமித்தம், s. Ill omen, bad sign in general, துர்நிமித்தம். துன்னெறி. s. Vicious conduct. 36) *

tāṉiyam (p. 236) s. Grain, corn in general, provision, நெல்முதலியன. W. p. 442. DHANYA. (c.) தானியங்கட்டிவைக்க, inf. To monopolize corn. See கட்டு, v. தானியதவசம்--தான்யசம்பத்து, s. Stores of grain. தானியப்பிரட்டு, v. noun. Fraud in reporting sorts of grain. (Gov. usage.) தானியப்பொட்டு, s. Blighted grain; a husk. தானியமணி, s. A single grain. தானியலட்சுமி--தான்யலக்ஷ்மி, s. Lukshmi the goddess of grain. தானியாதிபன், s. [in almanacs.] The planet that rules over grain for the year. நவதானியம், s. The nine kinds of grain proper to be presented with burnt offerings; oblations to the gods; or to the nine planets, one to each, 1. கோதுமை, wheat, offered to the sun. 2. நெல், paddy, to the moon. 3. துவரை, a kind of lentil to Mars. 4. பயறு, pulse, to Mercury. 5. கடலை, Bengal gram, to Jupiter. 6. அவ ரை, beans, to Venus. 7. எள், sesamum, to Saturn. 8. உழுந்து, a kind of pulse, Phaseolus mungo, to Rahu. 9. கொள், gram, to Ketu. 20) *

tuvlu (p. 249) --துவல், கிறது, துவன்றது, ம், துவல, v. n. To drop as water, to emit or scatter drops, to rain, துளிக்க. 2. To be quick, rapid, to move with celerity, தீவி ரிக்க. (p.) 3. (R.) To be full, thick; to die, &c. See துவன்று, v. 68)