tki (p. 219) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. (com. தானம்பண்ண.) To consume by burning, to devour--as fire, எரிக்க. 2. To burn, scorch, to heat greatly, சுட. 3. To burn--as a corpse, பிரேதந்தகிக்க. காலாக்கினிபோலேதகிக்கின்றபசி. Hunger that rages like the deluge-fire. தகித்துவிட, inf. (fig.) To digest, ச மித்துப்போக. தகிப்பு, v. noun. Burning, consuming. 34)

tskt (p. 221) s. (Pers.) Signature, கையெழு த்து. 47) *

tṟukuṟumpu (p. 230) s. [prov.] Roughness of disposition, and behavior; rusticity, வணக்கமின் மை. 2. Mischief, தப்பிதம். (c.) தறுகுறும்பன், s. A rough, rude, uncivil person, a rustic, வணக்கமில்லான். 2. A wicked man; a miscreant, துர்ச்சனன். 6)

tuppurvu (p. 247) s. Enjoyment of the senses, gratification, ஐம்பொறிநுகர்ச்சி. 2. Experience, fruition, fruit of actions, அனுபவம். 3. Great beauty, அலங்காரம். 4. Established custom, order, propriety of conduct. முறைமை. 5. (c.) Purity, cleanness, சத் தம். 6. Entireness, முழுமை. 7. Excellence, மேன்மை. துப்புரவாயில்லை. None at all. துப்புரவாக, inf. To be clean, pure. 2. To be clean gone, removed, extirpated, &c. துப்புரவாக்க, inf. To clean, cleanse, purify. துப்புரவாயழிய, inf. To be entirely destroyed, perish utterly. துப்புரவானவன், s. (fem. துப்புரவான வன்.) A clean of cleanly person. 2. An upright, sincere, chaste man; one of good caste, attentive to religious duties, &c. துப்புரவானவேலை, s. Neat, finished or perfect work. 35)

tāṉ (p. 236) The reciprocal pronoun, himself, herself, itself, the genitive being தன்; in composition sometimes தற். 2. One's self. 3. An emphatic or intensive particle, signifying indeed, really, certainly, தேற் றச்சொல்; as அப்படித்தான், it is so. (c.) 4. An expletive, or அசைச்சொல் suffixed to any noun or pronoun of any person, and declined instead of it, as நிலந்தனைக்கொத்தினான், he dug the earth. 5. Personal identity, சுயம். (p.)--Note. According to the Agamas, the soul is the person or being, and the body and mind with their powers and faculties, are merely adventitious; being the fruit of actions, &c. தானேவளர்ந்துதவத்தால்கொடியெடுத்தவன். One who has grown great and become famous of himself through meritorious austerities; often used of one who has risen by the kindness of another, but forgotten his benefactor. தானொருவனுமேதனியாகவந்தான். He only came, he came alone. தான்சாகாமருந்துதின்னலாமா. May any one take medicine to kill himself? தானுள்ளபோதுலோகம். The world is one's while he lives. தானாக்கனியாததுதடிகொண்டடித்தால்கனியுமா. Will a fruit, not ripening of itself, ripen by being beaten with a stick? தானுந்தலைவனும். The soul and God. நீதான். You yourself, you certainly. அவன்றன்னைக்கண்டேன். I saw him. (p.) அவன்றான். He himself; he certainly, truly, really. தானாக, inf. To be absolute, unique, self-existent, independent, தானாயிருக்க; applicable to the deity. 2. To be assimilated, தன்வண்ணமாக. தானாக, [adverbial.] Of his, her, or its own accord; spontaneously, voluntarily. 2. Of or by himself, herself, itself. தானாக்குதல், v. noun. Assimilating a person or thing to one's self, itself, &c., தன்வண்ணமாக்குதல். தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language, from other authors, one of thirty-two உத்தி. தானேயானவன்--தான்தோன்றி, appel. n. The self-existent, the deity, கடவுள். தான்பிழைக்கப்பார்க்க, inf. To regard or consult one's own safety, to be careful not to betray, involve or jeopardize one's self. 2. To seek one's own interests, livelihood, prosperity. 23)

tuyiṟṟu (p. 248) கிறேன், துயிற்றினேன், வேன், துயிற்ற, v. a To put one to sleep, நித்திரை செய்விக்க. (p.) 8)

tāḷu (p. 236) கிறேன், வேன், தாள, v. n. (imperfect.) To bear, suffer, tolerate, பொறுக்க. (Tel. usage.) இதைக்குறித்துமனந்தாளவேணும். Please overlook this. அந்தச்சரக்குஇந்தவிலைதாளாது. That article will not bear such a price. தாளுந்தாளாது. It may or may not be tolerable. தாளாதவன், appel. n. A man who cannot bear a thing. தாளுதல், v. noun. Bearing, suffering, tolerating, பொறுத்தல். 2. Being possible. tolerable, practicable, இயலுதல். 5)

tuṭṭam (p. 245) --துஷ்டம், s. Wickedness, vileness, atrocity, heinousness, flagitiousness, தீங்கு. 2. Wildness, savageness, firceness, ferocity, கொடுமை. 3. Violence. virulence, malignancy, மூர்க்கம். W. p. 418. DUSHT'A.--Note. This word is often used adjectively, as துஷ்டமனிதன். துஷ்டகண்டகன், s. A barbarous savage, a vile wretch, மிகுதுஷ்டன். துஷ்டகுணம்--துஷ்டத்தனம், s. Wickedness, fierceness, ferocity, barbarity, கெட்டகுணம். துஷ்டசதுர்த்தர், s. Four ferocious persons celebrated in Mahabharat, துரியோத னன், துச்சாதனன், கண்ணன், சகுனி. துஷ்டசிரோமணி--துஷ்டசித்தன், s. A very wicked person. துஷ்டதேவதை, s. A malignant deity. துஷ்டத்தொழில், s. A barbarous or ferocious act. துஷ்டநடை--துஷ்டமார்க்கம், s. A wicked life. துஷ்டநிக்கிரகம், s. Destruction of the wicked; commonly as an attribute of a good king--oppos. to சிஷ்டபரிபாலனம். துஷ்டமிருகம், s. A wild beast. துஷ்டவித்தை, s. The black arts, as witchcraft, magic, &c., when employed for injury, or destruction. துஷ்டவினை, s. As துஷ்டவித்தை. 2. Evil effects of witchcraft, on the person against whom it is intended. துஷ்டன், s. (plu. துஷ்டர்.) A wicked man, a savage. 2. A scorpion, தேள். 53)

tacaṉam (p. 221) s. Tooth, பல். W. p. 42. DASANA. தசனப்பொடி, s. (com. தாசினாப்பொடி.) A kind of black mineral for coloring and strengthening the teeth, பல்லுக்கிடும் பொடி. 31) *

tmrukm (p. 223) s. A little drum, உடுக்கை. (p.) 97)