tñcṉ (p. 221) s. The founder of Tanjore. தஞ்சாவூர்--தஞ்சை, s. The town of Tanjore. (c.) 56) *

tiri (p. 239) s. A roll or twist of cloth or thread for a wick, &c., விளக்குத்திரி. 2. A match, வெடிக்குழாய்த்திரி. 3. (fig.) A candle, மெழுகுதிரி. (c.) திரிகொளுத்த, inf. To light a lamp; (lit.) to light a wick. திரிச்சீலை, s. A twisted rag used as wick. திரிதிரிக்க, inf. To twist wicks for lamps. திரிதிரிப்பொம்மை, s. A play of girls, one hiding the wick or lint by dexterity of hand in a heap of sand, the other being required to pick it out. 31)

turiyam (p. 248) s. Bearing, carrying, being fit or able to bear, சுமத்தல். 2. A beast of burden, பொதியெருது. W. p. 445. DHUREEJA, DHURYYA. 3. The fourth of the five அவத்தை, or stations of the soul. (See அவத்தை.) 4. The highest degree of the சத்தம் state, that in which the ascetic attains entire quiescence, &c. (See சுத்தநிலை.) 5. The Divine Being or universal spirit, பரமாத்துமா. துரியர், s. (plu.) Souls in the highest degree of the சத்தம் state, சத்தாத்துமாக்கள். துரியாதீதம், s. The fifth and last state of the soul. (See அவத்தை.) 2. The highest state of souls when superior to, or completely free from corporeal entanglements, ஆன்மாக்கள்மிகத்தூய்மையாய்நிற்கும் நிலை; [ex அதீதம்.] 27)

tūṇi (p. 253) s. A measure of capacity, நாலு மரக்கால், marked த. Compare துரோணம். தூணிப்பதக்கு, s. Six marcals. இருதூணி, s. Eight marcals. இருதூணிமுக்குறுணி, s. Eleven marcals. 14)

tīviḷi (p. 244) s. Immature fruit, காய், (நிக.) 19)

tiṭārikkm (p. 237) s. Courage, boldness, vigor of mind, spiritedness, திடம். (c.) மனதைத்திடாரிக்கம்பண்ணிக்கொள். Be of good cheer. திடாரிக்கக்காரன், s. A courageous person. திடாரிக்கஞ்சொல்ல, inf. To encourage, as திடஞ்சொல்ல.

tivāṉi (p. 241) s. (Arab.) A place of justice, நியாயஸ்தலம். 43)

tacam (p. 221) s. Ten, பத்து. W. p. 42. DASAN. தசகண்டசித்து, s. Rama, இராமன். தசகண்டன்--தசக்கிரீவன், s. Ravana the ten-heated, இராவணன். தசரற்பனை--தசமொழி, s. (Christian use in poetry.) The decalogue. தசதானம், s. Gifts to brahmans, made in the last extremity, as a passport to the other world; or by princes, and other great men, daily; by some also when a daughter is given in marriage, பத்துத்தானம். They are: 1. பசு, cow. 2. பூமி. land. 3. எள், sesamum. 4. பொன், gold. 5. நெய். ghee. 6. வஸ்திரம், cloth. 7. வெல்லம், coarse sugar, or jaggery. 8. நெல், paddy. 9. வெள்ளி, silver. 1. உப்பு. salt. தசதிக்கு--தசதிசை, s. The ten points or regions of the world. தசநாடி, s. The ten nerves or arteries of the system. See நாடி. தசப்பிராதுற்பவம், s. prov. more properly. தசபிராதுர்ப்பாவம்.] A poem in the ஆசிரியவிருத்தம் verse, celebrating the ten incarnations of Vishnu, உற்பவமாலை. தசப்பொருத்தம்--கலியாணப்பொருத் தம்--மணப்பொருத்தம். s. [in astrol.] Ten points in which there should be agreement in the horoscope of the bride and bridegroom. 1. நாள், in the lunar asterism or lunar day of birth. 2. கணம், in the three-fold division of the lunar asterisms, தேவர், இராட்சதர், and மனிதர், nine being ascribed to each, and a preference given where both are not in the same division. 3. மாகேந்திரம், in the rising sign, and the fourth, seventh or tenth. (See கேந்தி ரம்.) 4. திரிதீர்க்கம், in the asterism at the birth of the bridegroom which should be above that of the bride. 5. யோனி, in genital characteristics, ascribed to the lunar constellations. 6. இராசி, in the zodiacal signs, in which after the sixth of the bridegroom, his should be above the bride's. 7. அதிபதி, in the rulers of the signs which are the seven planets. 8. வசியம், in the respective zodiacal signs one with another. 9. வேதம், தாலிப்பொருத்தம் or மங்கிலியக்கயிறு, in the astrological circles, in no one of which should both be found. 1. இரச்சு, in lines drawn across the circles in any one of which, both persons should not be found. தசப்பொருத்தம்--செய்யுட்பொருத்தம், s. See செய்யுள். தசமம், s. [prop. தசமஸ்கந்தம்.] The tenth book of Bhagavata. தசமபாகம், s. The tenth part. (Colloq.) தசமி, s. The tenth phase of the moon, in the increase or decrease, பத்தாந் திதி. W. p. 42. DASAMIN. தசமுகன், s. Ravana as the ten-faced. இராவணன். தசமூலம், s. A tonic medicament prepared from the roots of ten plants, ஒர்மருந்து. See மூலம். தசரதன், s. The name of an ancient king of Oude, the father of Rama, whose car bore him to any of the ten points, இராமன்பிதா; (ex தசம் et ரதம்.] தசவாயு, s. The ten vital airs supposed to be in the human body. தசாங்கம், s. The ten constituents of a kingdom. 2. The ten parts of a panegyric poem; [ex அங்கம்.] --Note. The constituents of a kingdom are: 1. மலை, mountain. 2. ஆறு, rivers. 3. நாடு, agricultural districts. 4. ஊர், towns 5. மாலை, garlands. 6. பரி, horse. 7. கரி, elephants. 8. முரசு, drums. 9. கொடி, flags or banners. 1. செங்கோல், scepter. தசாங்கத்தயல், s. A poem as தசாங் கப்பத்து. in ஆசிரியவிருத்தம் verse. தசாங்கப்பத்து, s. A poem in நேரி சைவெண்பா verse, celebrating the ten appendages of royalty, ஓர்பிரபந்தம். தசாமிசம்-தசாம்ஸம், s. Decimal fractions; [ex அமிசம்.] தசாவஸ்தை, s. Ten pains, symptoms of death. (See அவஸ்தை.) 2. [in lore poetry.] Ten kinds of விரகாவஸ்தை, which see. தசாவதாரம், s. The ten incarnations of Vishnu. See திருமாலவதாரம். தசேந்திரியம், s. The ten organs, viz.; five கன்மேந்திரியம் and five ஞானேந்திரியம். See இந்திரியம். 29)

tiri (p. 239) s. Three, adjectively triple, threefold, treble, மூன்று. W. p. 388. TRI. 38) *

tūci (p. 253) s. Dust, புழுதி. 2. The van of an army, கொடிப்படை. 3. Division of an army, படைவகுப்பு. 4. Horse, குதிரை. (சது.) மலைதூசியாய்ப்பறந்தது. The mountain has flown away in dust. தூசியின்முதனாள். The day before the battle. (R.) தூசிபிடித்திருக்க--தூசிபடிய, inf. To be covered with dust. தூசிதாங்கி--தூசுதாங்கி, s. A kind of cover or screen from dust set up over an eating or sleeping place. 2. An apron. 4)