tapaṉaṉ (p. 223) s. The sun, சூரியன். 2. Fire, the god of fire, அக்கினிதேவன். (Sa. Tapana.) (சது.) 62)

tuṟu (p. 251) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a To stuff, press or crowd into a bag or box, &c., அமுக்க. 2. To cram food into the mouth, நுழைக்க. (c.) என்னத்துக்குப்பிள்ளைவாயில்சோற்றைத்துறுக்கிறாள்... Why does she cram the child's mouth with rice? துறுகல், s. A stone to stop a sluice or channel, சலதாரைஅடைக்குங்கல். (சது.) துறுத்தல்--துறுப்பு, v. noun. Cramming, stuffing, pressing, நெருக்குதல். 21) *

tīṭṭm (p. 242) --தீட்டு, s. Ceremonial impurity from catamenia, child-birth, contact with a dead body, having a death in the house, &c., ஆசூசம். 2. Women's monthly course, catamenia, மகளிர்தொடக்கு. (c.) தீட்டுக்கழிக்க, inf. To perform ceremonial purification, especially after child-birth. தீட்டுக்காரி--தீட்டக்காரி, s. A woman in her monthly course. 2. A woman ceremonially impure. தீட்டுச்சீலை--தீட்டச்சீலை, s.Menstruous cloths. 2. Cloths impure from child-birth. தீட்டுத்தொடக்கு, s. Ceremonial uncleanness; commonly of child-birth or the menses. தீட்டுப்பட, inf. To be ceremonially polluted. 2. (fig.) To be defiled--said of a female. தீட்டுவீடு, s. A house ceremonially impure, from child-birth, &c. 17)

tirṇṭkoṭicci (p. 239) s. A kind of ore, புற்றாம்பழம். 7)

tikai (p. 237) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be taken aback, to be confused, perplexed, bewildered, astonished, amazed, alarmed, பிரமிக்க. (c.) திகைத்துப்போய்மரம்போலேநிற்க. To be paralyzed with amazement. திகைக்கப்பேச, inf. To speak so as to astonish, electrify, amaze. திகைத்துப்பார்க்க, inf. To stare, to gaze through perplexity or amazement, as men or beasts. வழிதிகைக்க, inf. To lose one's way, to be lost. திகை, v. noun. Amazement, திகைப்பு. திகைப்பு, v. noun. Confusion, bewilderment, astonishment, dismay, திகைத் தல். 18)

tṭṭttṉi (p. 222) s. [prov. prop. தன்னந் தனி.] Loneliness, solitariness, a forlorn condition. தனித்திருக்கை. 27)

tī (p. 242) adj. Evil, wicked, sinful. தீக்குணம், s. Evil disposition or practice; vice, evil, துர்க்குணம். Vices are of three classes, of மனம், வாக்கு, and காயம். 1. மனத்தீக்குணம், sins of the mind, as (a) கொலைநினைக்கை, murderous intention; (b) காமப்பற்று, libidinous desire; (c) ஆசை, avarice, ambition. 2. வாக்கின்தீக்குணம், sins of the mouth--as (a) பொய்சொல்லல், lying; (b) கோள்சொல்லல், tale-bearing; (c) கோபித்துச்சொல்லல், angry speaking; (d) பயனில்சொல்லல், trifling or vain discourse. 3. காயத்தீக்குணம், sins of the body--as (a) களவாடப்போதல், thievish practices; (b) வறிதேதொழில்செயல், idleness; (c) கொலை செயல், killing, murder. தீக்குணர், s. (plu.) The vile, the wicked. 2. The base, the low, (p.) தீக்குறி--தீச்சகுனம், s. A bad sign, symptom or omen, துன்னிமித்தம். தீக்கோள், s. A malignant planet, an evil portent, துர்க்கிரகம். See கோள். தீச்சொல்--தீமொழி, s. Slander, evil speaking, பழிச்சொல். (சது.) 2. Inauspicious or evil words; as curse, சாபம். தீத்தொழில், s. Evil practice, evil deeds. (நாலடி.) தீயது, appel. n. A bad or evil thing. தீயர், s. (Malayalim.) A low caste or tribe--oppos. to நாயர், high caste. தீயொழுக்கம், s. Evil conduct, a vicious course of life--oppos. to நல்லொ ழுக்கம். தீயோர்--தீயர், s. (plu.) The base, the vulgar, கீழ்மக்கள். 2. Savages, barbarians, மூடர். 3. Hunters those that live by the chase, வேடர். தீவினை, s. Evil deeds, vile conduct. wickedness, பாவம்; [ex வினை.] 4)

tḷvāṭm (p. 229) s. Tools, instruments, requisites, &c., உபகரணம். (c.) See தலவாடம். 41)

tḷtḷeṉl (p. 229) v. noun. Being brilliant, glimmering, gaudy, ஒளிவிடல். 2. Being plump and full, as the face, &c., முகமலர் ச்சி. (c.) 27)

tiku (p. 237) s. Two of the syllables sung to tunes for dancing, தாளக்குறிப்பு. 15) *