taṇṭēcaṉ (p. 223) -தண்டேசுரன், s. One of the sixty-three famed devotees of Siva, சிவன்றொண்டன். (p.) 6)

tūkkiri (p. 252) s. (Hind.) A watchman of a village or field, ஊர்காவற்காரன். 8)

trukku (p. 225) கிறேன், தருக்கினேன், வேன், தருக்க, v. n. To be proud, vain, arrogant, supercilious, assuming, அகங்கரிக்க. 2. To be elated, mirthful, jovial, களிக்க. 3. To be courageous, bold, brave, ஊக்கமுற. 4. To be full of expectation, எழுச்சிக்கொள்ள. (p.) தருக்கி, appel. n. A proud, self-conceited person, அகங்காரி. 2. One able to dispute, தர்க்கிப்போன். தருக்கல், v. noun. Being self-conceited, &c., Used in the meanings of the verb. 47)

tuvantam (p. 249) s. (St. for. தொந்தம்) Quality, closeness, &c. 52) *

tricu (p. 225) s. (sometimes தருசு.) Fallow ground, land not cultivated, சாகுபடியில்லா தநிலம். 2. The corn-fields, or boundary of a village, எல்லைத்தரிசு. (c.) 3. [prov.] Pebbles, or pieces of metal put into sounding rings, பால். தரிசுகிடக்க, inf. To lie uncultivated. 34)

tḷr (p. 229) தளரு, கிறேன், தளர்ந்தேன், வேன், தளர, v. n. To grow slack--as a tie, a grasp, a bandage; to become ralaxed, enfeebled, கட்டவிழ. 2. To grow weak, weary, infirm, decrepit, impotent through age or disease; to be enfeebled as the joints, பலவீனப்பட. 3. To grow wrinkled or flabby from age; to be flexible, limber, tender, நெகிழ. 4. To suffer in mind, to be troubled, faint at heart, மனந்தளர. 5. To be remiss, relax; to decline in duty, to grow careless, to degenerate, சோம்ப. 6. To droop, lanquish, fail as persons, plants, &c., சோர. (c.) தளரப்பிசைய, inf. To make thin by mashing with the fingers. தளரப்பிசைந்தூட்ட, inf. To feed a child with thin food, or pap. தளரவிட, inf. To forsake one, to leave one without assistance. தளரவிட்டுப்பேச, inf. To chaffer or haggle in making a purchase. தளராமல்சாப்பிட, inf. To fare sumptuously or plentifully. தளருடை, s. Loose dress. (p.) தளர்ந்தகாலம், s. Decrepit old age. 2. Time of adversity, when one has lost his influence. தளர்ந்தநடை--தளர்நடை, s. A gentle walk, as of an old or feeble person. தளர்ந்தவயது, s. Decrepit old age. தளர்ந்துகொடுக்க, inf. [prov.] (com. தாழ்ந்துகொடுக்க.) To yield. தளர்பாடம், s. [vul.] A lesson well learned, தண்ணீர்குடித்தபாடம். மனந்தளர்தல், v. noun. Being grieved or vexed in mind. தளர்விக்க, inf. To slacken, to give out rope, to loosen. 2. To suffer, to languish. 3. To be less rigid, to be indulgent. தளர்வு, v. noun. Growing slack, relaxing. 2. Staggering. 3. Decay. See தளர்ச்சி. 35)

tāḷṉ (p. 235) s. [loc.] (fem. தாட்டி.) A fellow, a certain one; a useless good-fornothing person, குழூக்குறியிற்கனவீனன். 29)

tāṭcam (p. 232) St. for தக்கம், which see. 43) *

tiṉai (p. 241) s. Millet, a kind of grain, ஓர்தானி யம், Panicum italicum, L. 2. (fig.) Smallness, a trifle, சிறுமை.--There are different kinds of millet, வெள்ளைத்தினை, white; அச்சித் தினை, another small kind (probably from Acheen); காட்டுத்தினை, wild; செந்தினை, red; கருந்தினை, dark; அணில்வாற்றினை, a kind of white millet with ears supposed to resemble the tall of the squirrel. தினைவிதைத்தவர்தினையறுப்பார்வினைவிதைத்தவர்வினை யறுப்பார். They that sow millet shall reap millet; they that do evil, will get evil. தினைக்கஞ்சி, s. Millet gruel, for sick persons. தினைக்குருவி, s. A small kind of bird, ஓர்சிறுகுருவி. தினைச்சாமை, s. [prov.] The தினை grain, as a species of சாமை. தினைத்தாள், s. Millet stalks or straw. தினைப்புனம்--தினைப்புலம், s. A millet field. தினைமா, s. Millet-flour. தினையரிசி, s. Husked millet. தினையளவு, s. As much as a grains of millet; i. e. a small matter. தினையளவும்உதவான். He will not help in the least. 68)

tiṭṭm (p. 238) s. Certainty, accuracy, justness, exactness, நிலவரம். 2. Evenness, ஒப் புரவு. 3. A rule, canon, standard, கட்ட ளை. 4. A model, example, pattern, மாதிரி. 5. An estimate, guess, conjecture, கணிசம். 6. Honesty, probity, truth, நேர்மை. 7. Arrangement, adjustment, ஒழுங்கு. 8. Completeness, பூரணம். 9. Explicitness, ஐயமின்மை. 1. Equitableness, correctness, செவ்வை. (c.) See திருஷ்டம். அந்தக்காரியத்தைமுடிக்கும்படி அவனுக்குத்திட்டம்ப ண்ணியிருக்கின்றது. He is ordered to finish that business. திட்டஞ்செய்ய, inf. To make a standard rule, or criterion; to regulate, to arrange. திட்டஞ்சொல்ல, inf. To prescribe or give directions. 2. To speak truly. 3. To speak positively, firmly. 4. To give an estimate. திட்டந்தெரிய, inf. To recognize one. 2. To know certainly. See திட்டமறிய. திட்டப்பட, inf. To be recognized 2. To be established, arranged, made certain. 3. To suit, to quadrate. திட்டப்படுத்த, inf. To establish, to make certain. 2. To appoint, to allot. 3. To provide, to furnish, to prepare. திட்டமறிய, inf. To know the proper measure, degree, standard, quality. 2. To know certainly. 3. To ascertain the extent of one's learning, property or abilities. 4. To know the nature of an affair or business. திட்டமறியாதவன், appel. n. One unpractised or business. திட்டம்பண்ண, inf. To arrange, to settle, to regulate. 2. To establish, to appoint. 3. To form a plan, estimate, measure, &c. 4. To mend, correct, adjust. 5. (with dative of person.) To charge strictly, to urge upon, to command, to commission. தன்னுடையஆஸ்திகளைக்குறித்துத்திட்டம்பண்ணி னான். He disposed of his goods. திட்டம்பார்க்க, inf. To prove, try. 2. To guess, to estimate, to conjecture. திட்டவட்டம், s. Accuracy, precision, exactness, strictness, செவ்வை. 2. Arrangement, establishment, settlement, உறுதி. (c.) மணித்திட்டம், s. The right time. 16) *