tulukkppū (p. 249) s. A kind of flower, yellow, ஓர்பூ, Tagetes, L. 24) *

tūvatti (p. 255) s. Sword, வாள். (சது.) 20)

tṇṭai (p. 223) s. Tinkling ankle-rings, காலணியிலொன்று. (c.) 2. Ratan shields. பிரப்பங்கேடகம். (சது.) 3. [improp. for தண்டா.] Trouble, vexation, தொந்தரை. 4. Tail of some animals, வால். தண்டைமுறுக்கிக்கொண்டுவந்தான். He came with great spirit, as an animal lashing its tail. தண்டைக்காரன், s. A troublesome person. 2. (R.) An impostor. தண்டைபோட--தண்டையிட, inf. To put on ankle-rings. தண்டைமானம்--தண்டைமாரம், s. (com. தண்டமானம்.) Raising, coiling. waving of the tail--as beasts when mettlesome, angry, &c. தண்டைமானங்கொள்ளுகிறகுதிரை. A mettlesome horse. தண்டைமானங்கொள்ளுகிறபுலி. A tiger that lashes with its tail. 7)

tuyam (p. 247) s. A pair, a couple, இரண்டு. (See துவயம்.) 2. A banner, a flag, கொடி. துசம், துவசம். 64)

tṉmṉ (p. 231) s. Long-pepper, திப்பிலி. (R.) 2. See தன்மம். 55) *

talam (p. 226) --ஸ்தலம், s. Place, site, position, location, space, room, இடம். 2. Holy place, a sacred shrine, தெய்வஸ்தலம். (See ஏழ்புரி.) 3. [prov.] A chief or principal place, as the metropolis, head quarters, the court, that part of a town where the authorities reside, &c., இராச தானி. 4. A region or part of the body. (See அடித்தலம்.) 5. Land under cultivation, commonly designated by some peculiarity, as having trees, hills, rocks, &c., பயிர்த்தலம். (c.) 6. The earth, பூமி. 7. The world in general, either of the fourteen worlds, உலகப்பொது. 8. A place of refuge, புகலிடம். 9. [in composition.] Identity, as பூதலம், the earth itself, கைத்தலம், the hand, செவித்தலம், the ear, கண்தலம், the eye, &c. தலத்திலேகாரியமேறிவிட்டது. The matter is known to the prince, the authorities, &c. [prov.] ஒருதலத்திலேயிறங்கிவிட்டார்கள். They have attained the shore, they have become settled. தலசுத்தி, s. Cleansing a place. 2. Ceremonial purification of a house after the birth of a child, a death, &c. 3. Sweeping the parts about a temple, one of the duties of the சரிதைக்காரன். தலதரிசனம், s. Visiting a sacred places. தலத்தார், s. (plu.) Inhabitants of a place. 2. The inhabitants or chief persons of a sacred place. தலந்தோறும். Every places. தலபுராணம், s. A Purana written to extol a sacred place or a temple. தலபேதம், s. Difference of places as affecting health. 2. difference of sacred places. தலமகிமை--தலமகத்துவம், s. The excellence of a sacred places. தலவிசேஷம், s. The advantages of one sacred place over others. 2. Specialities of a place as to miraculous occurrences. தலவாரி, s. Enumeration of cultivated lands. (Government usage.) தலவாரிக்கணக்கு, s. A schedule of such places. 4)

tṭāri (p. 222) s. Musical instruments in general, வாத்தியப்பொது. 2. The பம்பை drum. 3. The பேரிகை drum. 4. The tabour or மத்தளம் drum. (சது.) 4)

tri (p. 225) v. noun. [prov.] Abiding, tarrying, &c.--In Ceylon and some other places it is used in combination with other words, in some of the meanings of தரி, v. தரிய, inf. To stop, to tarry, to be detained, தரித்திருக்க. தரிகொடுக்க, inf. To allow of room, convenience, &c., as a place (superstitiously regarded, or otherwise). தரிகொள்ள, inf. To become settled in a place. 2. To become fixed, stationary. 3. To be permanent, to abide. பிள்ளைகையிலேதங்குதரிகொள்ளவில்லை. The child has been restless. தரியலர், s. Enemies, foes, பகைவர்; [ex அலர்.] (சது.) 28) *

tttḷi (p. 223) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To struggle for life or breath, as one drowning; to be in consternation or trepidation; to be in a dilemma, at one's wit's end; to be greatly agitated--as one exposed to fire, wild beasts, &c., திடுக்கிட. 2. To be in great straits, as persons in time of drought, famine, or of an epidemic, வருந்த. 3. To vacillate, hesitate, தடுமாற. (c.) தத்தளிப்பு, v. noun. Struggling for life, fluttering to escape, தியக்கம். 2. Trepidation, perturbation, agitation; great straits, தடுமாற்றம்.(c.) 38)

tuykkm (p. 247) --துயக்கு, s. Fatigue, reduction by strength or courage, தளர்வு. (p.) 61)