taṉmam (p. 231) s. Justice, equity, நீதி. 2. Virtue, merit, நன்மை. 3. Charity, அறம். See தருமம். தன்மப்பயிர், s. A great benefactor; (lit.) a plant producing charity. தன்மராசா, s. A name of Yud'histh'ra. 2. (R.) A tree, பாலைமரம், Mimusops, L. தன்மன், s. Yama, இயமன். See தரு மன். 54)

tḷtḷeṉl (p. 229) v. noun. Being brilliant, glimmering, gaudy, ஒளிவிடல். 2. Being plump and full, as the face, &c., முகமலர் ச்சி. (c.) 27)

tuṟai (p. 251) s. Any passage to, into, or across water--as the entrance to a tank, pond or river, a ford or ferry; a watering place for cattle; a place for bathing or for washing clothes, நீர்த்துறை. 2. A sea-port, harbor, road-stead, இறங்குதுறை. 3. Way, path, thoroughfare, passage for men or beasts, வழி. 4. Frequented place, a place of meeting, a rendezvous, சபைகூடுமிடம். 5. Place, location, situation, space, position, as ஆயத்துறை, வண்ணாரத்துறை, இடம். 6. A resource, resort, shelter, place of refuge, ஒதுங்குமிடம். (c.) 7. River, ஆறு. 8. One of the three-fold subdivisions of any of the four classes of verse, கலித்துறை. (See பாவினம்.) 9. A branch, scope or extent of science, நூற்றுறை. 1. Any theme in love poetry, அகப்பொருட்டுறை. (p.) துறைகாட்ட, inf. To show a method. துறைகாண, inf. To find a port, haven, harbor. 2. To find a way, means or method to do or complete a thing. துறைகண்டவன்விடுவானா. Will one who has discovered the way (to his master's treasure), forsake it? துறைகாரர், s. [prov.] Agents, accountants. and other servants of a temple. துறைக்காவல், s. [prov.] Watch or guard; a guard-ship. துறைத்தோணி, s. A ferry boat. துறைநியாயம், s. Laws of love poetry. துறைநெருங்கிவர, inf. To direct the course to a port. துறைபிடிக்க, inf. To touch at a port; to gain the haven, &c. 2. To find out means, expedients, உபாயந்தேட. துறைபேர, inf. To leave port. துறைபோக, inf. To acquire a thorough knowledge of a science, &c. 2. To attain one's end. துறைபேச்சு, s. Vernacular or vulgar language, சொந்தப்பேச்சு. (R.) பறையைப் பள்ளிக்குவைத்தாலுந் துறைப்பேச்சுப் போமா?. Will a low man forget his vulgor language, even when placed at school? துறைமாற, inf. To mistake the proper course. துறைமுகம், s. The entrance to a port, haven or harbor. (c.) 2. A passage or thoroughfare. துறைமுகக்குத்தகை, s. [prov.] Rent of a ferry. துறையடுக்கப்பிடிக்க, inf. [prov.] To sail toward a port, to anchor in or near the harbor. துறையறிந்துநிற்க, inf. To find a suitable place, and proper persons; to become settled. 2. To know the proper course as to one's religion, caste, profession, &c., and adhere to it. துறைவல்லோர், s. (plu.) The learned, கற்றோர். (சது.) துறைவன், s. A chief of a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். (சது.) 26) *

turuntu (p. 248) கிறேன், துருந்தினேன், வேன், துரு ந்த, v. a. To enlarge a hole or cavity, துளைபருக்கப்பண்ண. 2. To explore, examine, ஆராய. 46) *

tuvarai (p. 249) s. (com.துவாரகை.) One of the seven sacred cities, ஓர்புரி. (p.) 60)

tuṉpam (p. 251) s. [See W. p. 38. TUMPA.] Affliction, sorrow, distress, trouble, வருத்தம் --oppos. to இன்பம். 2. Suffering, pain, உபத் திரவம். 3. Misfortune, calamity, adverse circumstances, straits, penury, கிலேசம். 4. [prov.] Disease, ailment, நோய். துன்பக்காரன், s. A sick man. துன்பஞ்செய்ய, inf. To hurt, distress. injure, put to pain, inflict, suffering. 2. Tu cause disease, misfortune, calamity-as wind, water, fire, &c. துன்பப்பட, inf. To be afflicted either in mind or body, to suffer misfortune, adversity, &c. 2. To be vexed, troubled, persecuted. துன்பப்படுத்த, inf. To cause trouble, to vex, as done by a superior; to harass. to keep hard at work, to persecute. 37) *

tittuppāṭu (p. 238) v. noun. Alteration. 2. correction, திருத்தம். (c.) 76) *

tuvam (p. 249) s. Fixedness, immutability, immobility, permanence, அசையாநிலை. (a change of துருவம்.) 2. An affix to Sanscrit words, expressive of quality, nature, character, &c., தன்மை, as தேவத்துவம், divinity; கோத்துவம், the nature of a cow. 55) *

tācarati (p. 232) s. Rama, இராமன். 18)

tiṇṭōḷ (p. 238) s. See under திண். 48)