tīrttam (p. 243) s. (Sa. Teertha.) Ceremonial purity, சுத்தம். 2. Sacred rivers, or waters at a place of pilgrimage, or as brought from such place, புண்ணியதீர்த்தம். 3. Consecrated water used for washing an idol, which is afterward brought out and given to the people, especially on the last day of the festival, either to be drunk by them, or taken home for the sick to dispel diseases, திருமஞ்சனநீர். 4. Water consecrated for the sick, ஓதியிறைக்கும்நீர். 5. The merit of bathing on an auspicious day, புண்ணியகாலஸ்நா னசுத்தம். 6. A temple festival of procession, திருவிழா. 7. Water in common. நீர். 8. Water given by the brahman in court, in administering an oath, துளசிதீர்த்தம். (c.)-Note The seven sacred rivers are the following. 1. கங்கை, Ganges; 2. யமுனை, Jumna; 3. சரச்சுவதி. Sarasvati which is northward of Delhi; 4. நருமதை, Narbudha; 5. காவேரி Kavery; 6. குமரி. Kumari at Cape Comorin; 7. கோதாவிரி, Godavery. தீர்ந்தங்கொடுக்க, inf. To distribute water, in which the idol has been washed. தீர்த்தசேவை, s. Pilgrimage to holy bathing places. தீர்த்தமாட, inf. To bath in sacred waters. 2. To bath as a part of the daily religions duties. தீர்த்தயாத்திரை, s. Pilgrimage to a holy place for the purpose of bathing. தீர்த்தர், s. (plu.) Devas, celestials, inhabitants of Swerga, கடவுள். (சது.) தீர்த்தவாசி, appel. n. A pilgrim. தீர்த்தன், s. Argha of the Jainas, அரு கன். 2. Siva, சிவன். 3. Guru, குரு. 4. A teacher, especially of the Vedas, உபா த்தியாயன். 33) *

tṟuppu (p. 230) s. See தருப்பு, தரிப்பு. 11)

tumālā (p. 247) s. (Hind.) The last process in lengthening gold or silver threads, கடை யிழுப்புச்சரிகை. 37)

turustu (p. 248) s. (Pers.) Repair, mending, பழுதுபார்த்தல். (c.) துருஸ்தாக்க--துருஸ்துசெய்ய--துருஸ் துபண்ண. inf. To repair, amend. 39) *

tāvam (p. 234) s. Forest, desert, a wild, காடு. 2. Desert-fire kindled, it is said, by friction, காட்டுத்தீ. W. p. 46. DAVA. 3. Towns, villages, &c., in agricultural districts, மருத நிலத்தூர். (சது.) 4. Heat, as தாபம்--வெப்பம். 75) *

tṉi (p. 231) [impers. used adverbially and as an adjective.] Alone, solitary, sequestered, secluded, distinct, separate, detached, insulated, தனிமையான. 2. Sole, single, only, individual, ஒன்றான. 3. Unique, matchless. unparalled, ஒப்பில்லாத. 4. Unlike, without an equal, one of the pair--the other being wanting, ஒற்றையான. 5. Independent, absolute, entire, சுவாதீனமான. 6. Pure, simple, unadulterated, unalloyed, genuine, கலப் பில்லாத. 7. Deserted, forsaken, forlorn, helpless, ஏதுமற்ற. --Note. க், ச், த், ப், are doubled after தனி. (c.) தனிக்கடவுள், s. Absolute deity, the matchless deity. தனிக்காட்டுராசா, s. A sole sovereign in a jungle. (c.) தனிக்காப்பு, s. An invocation, comprized in a single verse. தனிக்குடி, s. (also ஒன்றிக்குடி.) A solitary family. 2. One family of a caste, living among other castes. 3. Keeping house separately, as distinguished from living under the paternal roof. தனிக்குடை, s. The umbrella of an autocrat; (fig.) absolute sovereignty, தனியாசாட்சி. தனிக்குடைநிழற்ற. To spread the imperial umbrella, to govern. (p.) தனிக்குறில்--தனிக்குற்றெழுத்து, s. A single short consonant. தனிக்கோலான், s. He whose government is incomparable, the Supreme Being, கடவுள். 2. An independent sovereign. (p.) தனிச்சமையல், v. noun. Cooking for a single person, for one's self only, &c., தனிச்செய்கை, v. noun. Cultivating land alone, not jointly with others. தனிச்சொல், s. (Bab. Gram. p. 8.) A detached foot in வெண்பா and other verse, between two lines, தனிச்சீர். 2. A single or uncombined word. தனித்தனியே, adv. Individually, separately, each one singly, each alone. --Note. The ஏ is often added whether தனி be repeated or not--as தனியே. தனித்தாட்டன், s. [prov.] A large monkey that keeps distinct from, or goes before, the drove. தனித்தியலிடுகுறிப்பெயர், s. A specific name, including many individuals, or some varieties. தனித்தேட்டம், s. Amassing wealth alone, without the burden of a family. தனிநிலை, s. Solitariness, தனி்துநிற் கை. 2. (in gram.] The letter ஃ, ஆய்த வெழுத்்து. தனிப்பட, inf. [adverbially.] To be alone, to be left alone, to be forseken. 2. To be solitary. 3. To be kept alone as witnesses and prisoners, or apart, detached--as persons, or animals. (c.) தனிப்படச்சொல்லுகிறேன். I will tell you in secret. தனிப்பட்டு, s. A single or distinct fold, plait, strand or string, one out of several folds of a necklace. 2. (c.) Silk only, all silk. தனிப்பயணம், s. Travelling alone, as தனிவழி. தனிப்பன்றி, s. A wild boar alone, as more ferocious and dangerous than others. தனிப்பாடு, v. noun. Loneliness, solitude. தனிமை. 2. Bearing the whole labor, responsibility, &c., alone, முழப் பொறுப்பு. (c.) தனிப்பாட்டு, s. A single verse unconnected with a series, விடுபாட்டு. தனிப்பால், s. Pure, unadulterated milk. (c.) தனிப்புரக்க, inf. To reign alone, to be an autocrat, தனியரசாள. (p.) தனிப்புறம், s. A solitary place, or state. (c.) தனிப்பூடு, s. An onion, or other bulbous root not divided. தனிப்பெற, inf. [adverbially.] To be alone, to be placed alone, apart, distinct, insulated. (c.) தனிப்பெறஎடுத்துக்கொண்டான். He took the whole to himself. தனிப்போர், s. A single combat. 2. [in card playing.] One of the players, winning all the cards, கடிதமாடுவோரிலொரு வர்வெல்லுகை. 3. [in trade.] An individual monopolizing all the profits, தன்வசமாக்குகை. தனிமுதல், s. Trading alone, with one's own capital. 2. (p.) The matchless and only God, absolute deity, கட வுள். தனிமொழி, s. A simple uncompounded word. தனியரசாட்சி, s. Universal sovereignty. தனியன்--தனியான், s. A single man or woman, one unmarried, living alone; a wild beast detached from the herd, and thus rendered ferocious, ஒன்றி. 2. A solitary animal tree, fruit, &c., த னித்தது. 3. As தனிப்பாட்டு. தனியிருக்க--தனியேயிருக்க, inf. To be alone, to be alone at home. தனியுவமம், s. Using a word in a figurative sense, as கன்னெஞ்சு, a stony heart. தனியெழுத்து, s. Single letters, in distinction from சுட்டெழுத்து, compound letters. தனிவழி, s. A lonely way. 2. Travelling alone. தனிவீடு, s. A solitary house. 2. A house with one square only. (Compare சுற்றுக் கட்டு.) 3. (p.) Heaven, மோட்சம். தனிவெள்ளி, s. Pure, unalloyed silver. 2. A single star, apart from others. 29) *

tāri (p. 234) s. Way, road, வழி. 2. Quality, manner, mode, விதம். 3. Exchange, barter, In these senses it is both Tamil and Telugu. தாரிபாரி, s. One who knows a good way, நல்லவழியறிந்தவன். 2. One who knows particulars of a person or thing, சமாசாரமறிந்தவன். 41) *

taṭcaṇai (p. 222) --தட்சிணை, s. (com. தெச் சணை.) A present of fee to a guru, a schoolmaster, ∓c., சான்றோர்க்களிப்பது; also written தக்கணை. W. p. 395. DAKSHIN'A. 2. [prov.] Discipline, correction, punishment, சிட்சை. 26)

tātai (p. 233) s. A father, தந்தை. 2. A grandfather, பாட்டன். 3. Brahma, பிரமன். (p.) See தாதா. தாதைதன்றாதை--தாதைதாதை, s. A grandfather. 31) *

tucam (p. 245) s. Banner, flag, கொடி, (contraction of துவசம்.) 2. (Sa. Dvija.) What is twice born, as an oviparous animal. இருபிறப்புள்ளது. 3. A tooth, as twice produced, பல். துசங்கட்ட, inf. To engage in an enterprise with great energy, from the practice of hoisting a standard for battle, விடாமுயற்சிப்பட (c.) துசன், s. A brahman, பார்ப்பான். 16)