tāṉikaṉ (p. 236) --ஸ்தானீகன், s. A pujari of a temple, பூசாரி. (c.) 21)

taṉṉiyattuvam (p. 231) s. The possession of riches, செல்வமுடைமை; [ex தனம், wealth.] 64) *

turuci (p. 248) --துரிசு, s. Verdigris, copperas, sulphate of copper or blue vitriol, மயிற்றுத்தம். 2. Spot, dirt, blemish, stain, defect, மாசு. துருசுப்பட, inf. To become spotted, stained, defective. 37)

tiṉ (p. 241) கிறேன், றேன் பேன், ன, v. a. To eat, to feed, to take a meal, உண்ண. 2. [in poetry.] To eat light food, pastries and relishes, &c., சிற்றுண்டிபுசிக்க. 3. To chew, to masticate, மெல்ல. 4. To devour--said of an animal, பட்சிக்க. 5. To eat away, consume, corrode--as white ants, ironmould, rust, &c., அரிக்க. (c.) தின்றதெல்லாஞ்சமித்துப்போயிற்று. What he has eaten is digested; i. e. he ahs forgotten the benefits I have done him. தின்றுகொழுத்துப்போனான். By eating (of my food) he is become fat and saucy. (In abuse.) செல்லுதின்றுவிடும். The white ants will eat away. தின்னாவீட்டில்தின்னி. One who eats with low families. [prov.] மண்தின்றுவிடும். The earth will corrode it. இந்தஎருதுஅந்தஎருதைத்தின்றுவிடும். This ox will surpass that. நேற்றுத்தின்றதீன்அல்லவோ. Is not the (work, &c.) for what ate yesterday; i. e. I want food to day. புல்லைத்தின்னும்மாடுஉதவுகிறதுபோலப்புலியைத்தின் னுஞ்சென்னாய்உதவுமோ. Will a wild dog which kills the tiger be as useful as an ox that eats grass; i e. will any one who lives luxuriously labor like one who takes plain food? யானைத்தின்றவிளாங்களிபோலே. Like the woodapple which the elephant had eaten (swallowed); i. e. hollow, the substance being absorbed through the unbroken shell. தின்பண்டம், s. (com. தீன்பண்டம்.) Eatables, including pastry and fruits. தின்பண்டநல்கல், v. noun. One of the thirty-two acts of charity. See அறம். தின்றல்---தின்னல்--தின்னுதல், v. noun. A eating. தின்றி, s. Eatables, தீன். தின்றிப்போத்து, s. (Tel. திிபோது.) A glutton; (lit.) a well-fed bull. தின்றுகழிக்க, inf. To loathe food from satiety. தின்னாச்சாதி, s. Low castes, with whom it is disgraceful to eat. See சாதி. 69)

taram (p. 225) s. Likeness, equality, moderateness, fitness, சமானம். 2. Seasonableness, fitness, பக்குவம். 3. Company, assemble, party, herd, drove, கூட்டம். 4. Hill, mountain, மலை. 5. Power, strength, vigour, வலி. 6. Fear, dread, terror, அச்சம். 7. Rate, proportion, rates, வீதம். 8. (c.) A time, a turn about--as once, twice, &c., முறை. (சது.) 9. Gum-lac. அரக்கு. (R.) 1. Sort, class, வகை. 11. Holding, bearing, possessing, தரிக்கை. 12. A termination in words of Sanscrit derivation. (See சீதரன்.) 13. Head, தலை.--Note. Added to the positive, this word makes a comparative, as மந்தத ரம், slower, from மந்தம் and தரம்; when doubled it expresses succession, generation, as தரம்தரமாய்வாழ்கின்றான், compounded with அதரம், it means, quality or rank, as தராதரம், which see. நான்அநேகதரம்சொன்னேன். I told him many times. எத்தனையாந்தரம். What sort? அந்தந்தத்தரம். Each sort, rank, degree, &c., 2. Each time. தரத்துக்குத்தரம். From time to time. 2. One sort equal to another. தரபடி, s. A middling sort of commodities or goods. 2. A settled dimension of fields or villages. 3. An under-garment. தரம்பிரிக்க, inf. To sort, to assort. தரம்போட, inf. To assess a tax on land according to the soil. (c.) தரமறிய, inf. To know the rank, character, &c., of a person. தரவழி, s. A kind, sort, class, pair, assortment. அந்தந்தத்தரவழி. Each, or every rank. முதலாந்தரம்--முதற்றரம், s. The first kind, prime, best. 2. The first time. இரண்டாந்தரம், s. The second class or kind. 2. The second time. நடுத்தரம், s. The middling sort. கடைத்தரம், s. The last or worst kind. தராதரம், s. Different sorts, kinds, qualities, ranks. 2. Ranks or degrees, as differing one from another. தராதரமறிந்துபேச, inf. To know how to speak according to the rank of a person. தராதரமானவன், appel. n. A respectable person, a man of good circumstances. 18)

tmyṉ (p. 223) s. Elder brother--oppos. to தம்பி. (c.) See தமையன். 91) *

tmrukm (p. 223) s. A little drum, உடுக்கை. (p.) 97)

tmpl (p. 224) s. [vul.] Refuse or spittle of chewed betel, தம்பலம். 2. [prov.] The hardening of rice fields by heavy rain, வயலிறுகல். தம்பலடித்தல், v. noun. Ploughing a field after it has been hardened by rain. 2. Being hardened, or the furrows obliterated, by an inundation, &c. தம்பலாடுதல், v. noun. Watering a field and trampling it by bullocks, making muddy, சேறாக்குதல். 4) *

tkṭṭritārm (p. 219) --தகட்டுத்தாளகம், s. Leaf-orpiment, or arsenic in flakes. 4)

tūcuppu (p. 253) s. A plant, தண்ணீர்விட்டான், Asparagus, Willd. 7)