tācōkam (p. 232) s. Profession of homage, by the Vaishnavas, as your servant, அடி யேன். 28)

tṟukuṟumpu (p. 230) s. [prov.] Roughness of disposition, and behavior; rusticity, வணக்கமின் மை. 2. Mischief, தப்பிதம். (c.) தறுகுறும்பன், s. A rough, rude, uncivil person, a rustic, வணக்கமில்லான். 2. A wicked man; a miscreant, துர்ச்சனன். 6)

tavaṉaṉ (p. 228) s. (a change of தபனன்.) The sun, சூரியன். 2. Fire, நெருப்பு. 6) *

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

tuppu (p. 247) s. Provision, food, உணவு. 2. Experience, enjoyment, &c., அனுபவம். (See து, v.) 3. Ghee, clarified butter, நெய். 4. Drink, beverage, பானம். 5. Copiousness, abundance, மிகுதி. 6. Vigor, strength, valor, வலி. 7. Aid, assistance, help, சகா யம். 8. Means, துணைக்காரணம். 9. Weapons in general, ஆயுதப்பொது. 1. Cleanness, purity, சுத்தம். 11. Intellect, intelligence, அறிவு. 12. Red, சிவப்பு. Red wax, gumlac, அரக்கு. 14. Red coral, பவளம். 15. Beauty, excellence, பொலிவு. 16. Hatred, பகை. 17. Ability, dexterity, expertness, address, சாமர்த்தியம். 18. Investigation, search, ஆரா ய்ச்சி. 19. Guilt, mistake, குற்றம். 2. A means, an instrument, துணைக்கருவி. (சது.) 21. [prov.] Rust, as துக்கு. (c.) துப்புக்கெட்டநடத்தை, s. Uncomely or indecent conduct, uncleanness. துப்புக்கெட்டவன்--துப்பற்றவன், appel. n. A person of no address, one who does nothing expertly, an unhandy person. 2. An indecent person. துப்புத்துருவிசாரிக்க--துப்புத்துருப்பி டிக்க, inf. To spy into, inquire all about one, &c. துப்புப்பார்க்க, inf. To trace one's footsteps, track a thief. (Beschi.) 33)

tikṉā (p. 237) s. A medicinal plant, கொடுவே லி, Plumbago Zeylanica, L. 10) *

tāṇṭi (p. 233) s. Any treatise on dancing, நடனசாஸ்திரம். (Sa. Ta'ndi.) 19)

tīṭctr (p. 242) s. See தீட்சை. 14)

tuṇaivu (p. 246) s. [prop. துனைவு.] Quickness, celerity, swiftness, சீக்கிரம். (R.) 11)

tuvitm (p. 250) s. Doubleness, duality, இர ண்டு. 2. A sect, called also மத்துவம், at the head of which was Mad'hvacharya, who taught that the deity is distinct from the soul, and all creatures--oppos. to அத்து வீதம், the followers of Sancharacharya, who believe god and the soul to be one. துவிதகேந்திரம்--துவிதீயகேந்திரம், s. [in astron.] Twice equated argument of anomaly. துவிதீயபுடம், s. [in astron.] Twice equated longitude. துவிதபாவனை, s. [in the mystic philos.] Making distinctions, as between the operations or works of deity and the deity himself, viewing things as distinct from the deity instead of regarding them as parts or developments of himself, இரண்டாகப்பாவிக்கை. 2) *