tntai (p. 223) s. An own father, பிதா. 2. A patron, benefactor, protector, தகப்பன். (p.) தந்தையர், 5. Five fathers: 1. பிறப் பித்தோன், the father. 2. கற்பித்தோன், tutor, preceptor. 3. மணமுடிப்பித்தோன், the friend who accomplishes one's marriage. 4. அன்னந்தந்தோன், the supporter or foster father. 5. ஆபத்துக்குதவினோன், one who has helped in an exigency. தந்தையைக்கொல்லி, appel. n. A parricide. தந்தைவழிச்சுற்றம், s. Relation on the father's side; the father's line. ஆதித்தந்தைதாய், s. (Christian usage.) The first parents, Adam and Eve. எந்தை. My father. (p.) நுந்தை. Your father. (p.) முந்தை. A forefather. (p.) 56) *

tiṟ (p. 241) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To open, to make an opening, an avenue or passage, &c., வழியுண்டாக்க. 2. To unclose, lay open, to disclose, reveal, வெளிப் படுத்த. 3. To unlock, unbar, unbolt, தாழ் திறக்க. 4. To open, as the eyes, a book, a letter, விரிக்க. 5. To open the mouth in speaking or singing; to emit a loud sound, அங்காக்க. 6. To broach, to tap, துளைக்க. 7. (Beschi.) To form a precedent--as இதற்கு வழிதிறவாதே. of this do not set an example. 8. v. n. (க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க.) To form as a gap, chasm, passage, breach, பிளவுபட. 9. To become distended, விரிய. 1. To become loud, as the voice, ஒலியாக்க. (c.) காரியங்களைத்திறந்துகாட்டினான். He has divulged the affair. திறந்தமனம், s. A candid mind. திறந்தறை, s. [prov. An open desolate house or barren country. காவலில்லாஇடம். 2. [vul.] A divulger of secrets, அந்தரங்கததைவெளியிடுவோன். திறந்தவாய், s. Gaping, open mouthed, as an idler. 2. Broaching secrets, disclosure of private matters. 3. Gap, aperture--as of a wound, or abscess. திறந்துகாட்ட, inf. To lay open, to present of expose fully. 2. To explain to illustrate. 3. To expose one's person. திறந்துசொல்ல, inf. (sometimes வெ ளிவிட்டுச்சொல்ல.) To disclose, to reveal. to divulge. திறந்தவெளி, s. An open place, a plain. திறந்துவிட, inf. To open, to disclose, to show defects. திறபட-திறவுண்டுபோக, inf. [prov.] To he opened, 2. To be disclosed, revealed. வெளியாக. கண்டந்திறக்க, inf. To become open, as the throat of a person just before death. 2. To become clear or shrill. as the voice. 3. To glut, to eat to excess, (Said in contempt.) கண்திறக்க. inf. To open the eyes. 2. To open the eyes of idol, giving it the appearance of sight. 3. To cut open the three eyes of the cocoa-nut. மனந்திறந்துசொல்ல, inf. To unbosom one's self, tell one's mind freely. வாய்திறக்க, inf. To lower one's self by asking favors of a mean person. திறவு--திறப்பு, v. noun. An opening, aperture. 2. Way, means, வழி. திறவறிய, inf. To know how to reveal secret things. 2. (R.) To be experienced, அனுபவப்பட. திறவுகோல், s. [prov. திறப்பு.] A key, சாவி. 48)

tcai (p. 221) s. (com. சதை.) Flesh, one of the சத்ததாது, ஊன். 2. Meat, fleshy animal food, புலால். (சது.) 3. Fleshy or substantial parts of fruit. See சதை--Note. The word is principally limited to Ceylon.) தசைகரைந்துபோயிற்று. His flesh is reduced (by hard labour, &c.). தசையைப்பற்றியது. It is lodged in the flesh, or body as poison; a thorn, &c. நகமுந்தசையும்போல. As the nail and flesh --i. e. closely united. தசைநார் s. Muscles. Modern.) தசைப்பற்று--தசைப்பிடி, v. noun. Fatness, corpulence; also fleshy fruit. தசையடைப்பு, v. noun. [prov.] Forming of new flesh in a wound, carnifying, தசைவளர்ச்சி. 2. (in reproach) Growing fat, growing stout, கொழுப்புப்பிடித்தல். தசைவளர்ச்சி, v. noun. Forming of flesh carnification. 2. The growing of proud flesh. 3. A fungus or fleshy formation in the tip of the penis, obstructing discharges. 41) *

tācṉāppoṭi (p. 232) s. [prov.] தானப்பொ டி.] A dentifrice. (c.) 20) *

tuvāram (p. 249) s. A hole, aperture, perforation, தொளை. 2. Passage, avenue, thoroughfare, opening, outlet, வழி. 3. A gate-way or main entrance, வாயில். 4. Any of the passages, apertures, or pores of the body. See நவத்துவாரம். W. p. 432. DVARA. (c.) துவாரபாலகர், s. (St.) Door-keepers, warders. 2. Gigantic figures, or images placed at the gate of a heathen fane. துவாரமடைக்க, inf. To stop up a hole. துவாரம்பண்ண, inf. To make a hole. துவாரம்விட, inf. To leave holes or openings in a building. துவாரம்விழ, inf. To form an orifice of itself, as a turmor. சிறுதுவாரம், s. [in astron. or bot.] Capillary tube. 81)

tapōtaṉar (p. 223) s. See under தபம் for this and other similar compounds. 68)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

tacukaram (p. 221) s. Theft. See தஸ்கரம். 38)

tantiram (p. 223) s. W. p. 365. TANTRA. Stratagem, device, subtlety, scheme, dissimulation, பித்தலாட்டம். 2. Means, contrivance, pretext, expedient, உபாயம். (c.) 3. Action of the hand in performing sacrifices, பூசையிற்செய்யுங்கைத்தொழில். 4. (for தந் திரி.) Wire or string of a lute, guitar, &c., யாழ்நரம்பு. 5. Treatise--scientific, literary or religious, நூல். 6. A set of religious works of the Siva sect, the Tantras, inculcating rites and ceremonies, ஆகமநூல். 7. Army, troops, detachments, forces, படை. தந்திரகலை--தந்திராகமம், s. One of the divisions of the Agamas, treating on rites, &c. (See மந்திரம் and உபதேசம்.) 2. Study of the Agamas, with attachment, confidence, and understanding. தந்திரகாரன், s. (com. தந்திரக்காரன்.) A cunning man, one scheming and wily. தந்திரக்கதை--தந்திரகதை, s. A cunningly devised story. தந்திரபாலன், s. General of an army. தந்திரபுத்தி, s. Dissimulation, scheming. தந்திரபேச்சு, s. Cunning or artful language. தந்திரர், s. (plu.) Gantharuvas, or celestial musicians, கந்தருவர். தந்திரவாதம், s. The art of disputation. தந்திரவாதி, s. An expert, dexterous person, a subtle man. தந்திரவித்தை, s. Cunning art. தந்திரவுத்தி, s. Approved methods of teaching on a subject embracing chiefly thirty-two particulars. See உத்தி. தந்திரன், s. A schemer, a plotter, a subtle, crafty, designing person. 51) *

tṇṇeṉl (p. 223) v. noun. Being cool, refreshing, குளிர்ச்சியுறல். (p.) தண்ணென்றசெழுவயல். The cool, verdant fields. தண்ணெனவானமனம். A kind disposition, a peaceful, tranquil mind. 15)