tāmāṣā (p. 234) s. (Mahar.) An average, சராசரி. 5)

tāḷu (p. 236) கிறேன், வேன், தாள, v. n. (imperfect.) To bear, suffer, tolerate, பொறுக்க. (Tel. usage.) இதைக்குறித்துமனந்தாளவேணும். Please overlook this. அந்தச்சரக்குஇந்தவிலைதாளாது. That article will not bear such a price. தாளுந்தாளாது. It may or may not be tolerable. தாளாதவன், appel. n. A man who cannot bear a thing. தாளுதல், v. noun. Bearing, suffering, tolerating, பொறுத்தல். 2. Being possible. tolerable, practicable, இயலுதல். 5)

tmmil (p. 224) . An expletive, அசைச்சொல், (R.) 14)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

tuvlu (p. 249) --துவல், கிறது, துவன்றது, ம், துவல, v. n. To drop as water, to emit or scatter drops, to rain, துளிக்க. 2. To be quick, rapid, to move with celerity, தீவி ரிக்க. (p.) 3. (R.) To be full, thick; to die, &c. See துவன்று, v. 68)

tttḷi (p. 223) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To struggle for life or breath, as one drowning; to be in consternation or trepidation; to be in a dilemma, at one's wit's end; to be greatly agitated--as one exposed to fire, wild beasts, &c., திடுக்கிட. 2. To be in great straits, as persons in time of drought, famine, or of an epidemic, வருந்த. 3. To vacillate, hesitate, தடுமாற. (c.) தத்தளிப்பு, v. noun. Struggling for life, fluttering to escape, தியக்கம். 2. Trepidation, perturbation, agitation; great straits, தடுமாற்றம்.(c.) 38)

tṇṇḷi (p. 223) s. Mercy, tenderness, kindness, benevolence, கருணை; [ex தண், et அளி.] (p.) 11)

tvulttu (p. 228) s. See தவலத்து. 26)

tuṭuppu (p. 245) s. A spatula, மருந்துதடவுங்க ருவி. 2. A small ladle, கருவை. 3. An oar, paddle, வலிதண்டு. (c.) 4. A cluster of flowers, பூங்கொத்து. துடுப்பேயுன்னைகொடுப்பேன். (You fool) spatula, I give you up; i. e. to death. துடுப்புப்போட்டுத்துழாவ, inf. To stir with a ladle. நெய்த்துடுப்பு, s. A spatula used especially in burnt offerings. துடுப்புக்கீரை, s. A plant. See கீரை. துடுப்புள்ளான், s. A kind of snipe. See உள்ளான். 45)

trkūli (p. 221) s. [prov.] (probably from Sa. Tasa, to dress.) Hire paid for ploughing, உழவுகூலி. (c.) 27)