toṉmrm (p. 263) s. Banyan tree, (lit.) the ancient tree, ஆல்; ex தொல்.] 24)

toṇṇūṟu (p. 262) s. [a contraction of தொகைதள்நூறு.] Ninety, ஓரெண். 67)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

tompārm (p. 262) --தொப்பாரம், s. A large building, பேரில்லம். (R.) 87)

toṭṭāycci (p. 262) s. [prov.] A godmother, ஞானத்தாய். See தொடு, v.. 51)

toṇṭi (p. 262) --தொண்டிச்சி, s. A dancing girl, தேவடியாள்; [ex தொண்டு.] 63)

toyil (p. 262) s. As துயிலி, herb, &c. See தொய்யில். (சது.) 90)

toṉṉai (p. 263) s. (Tel. ொந்நஎ.) A kind of cup made of plantain or other leaf as கொன்னை, இலைக்கலம். (c.) 2. (fig.) A mean wretch, ஈனன்.

toṭṭiym (p. 262) s. A treatise on magie. witcheraft or legerdemain, ஓர்வித்தை. 2. The name of a country in the Coimbatore district, ஓர்தேயம். தொட்டியக்கரு--தொட்டியவித்தைக்க ரு, s. Articles used in witcheraft. தொட்டியர், s. [sing தொட்டியன், fem. தொட்டியச்சி--தொட்டிச்சி.] A class of people form the west of India, who stroll about practising witchcraft and magic. தொட்டியவித்தை, s. The art of witchcraft, as taught in the தொட்டியம். 55)

tolkāppiykkuṭi (p. 262) s. [also பழைய காப்பியக்குடி.] A village in the district of Madura, ஓரூர். 102)