tomprm (p. 262) s. (Tel.) A mess prepared for many, an open table in a king's palace, 'table d'hote,' பலர்க்குச்சமைத்தஊண். தொம்பரக்குடித்தனம், s. Want of domestic economy. (c.) 85)

toṭr (p. 262) s. Yarn, cotton thread, பஞ் சினூல். 2. Gum, glue, பிசின். 3. Flower garland, பூமாலை. 4. Chain, சங்கிலி. 5. Fetter, விலங்கு. 6. (fig.) Love. (Beschi.) 7. Antiquity, lineal succession, பழமை. 8. Following, succession, connection, series, பின்சேறல். 9. Phrase, sentence, words forming a complete idea, சொற்றொடர். தொடர்ச்சொல்--தொடர்மொழி, s. A compound word; also a phrase, clause, sentence. தொடர்ச்சொற்புணர்த்தல், v. noun. Combining or giving rules for the composition of words; one of the thirtytwo உத்தி. தொடர்ப்பாடு, v. noun. Connexion, attachment, சம்பந்தம். 32)

toẕuti (p. 262) s. Assembly, multitude, crowd, கூட்டம். Quatity, collection, திரட்சி. 3. Chirping, &c., of a flock of birds, பறவைக்கூட்டத்தொலி. (சது.) 4. (p.) As தொழுகிறாய், thou worshippest. 108)

tongkl (p. 262) s. Any thing pendent, hanging, &c., தொங்குதல். 2. A pendent part of an ornament, ஆபரணத்திற்றொங்கணி. 3. End or corner of a woman's cloth, either hanging or brought up round the neck; end of a man's cloth thrown over the shoulder, முன்றானை. 4. [prov.] Any thing stuck or hanging, ready to fall, ஒட்டுப் பற்றியிருத்தல். 5. A thing eaten adhering to the bowels, தங்கல். 6. An ear-ornament in general, காதணி. 7. Hangings or fringes of cloth, shawl, &c., தூக்கங்கள். (c.) 8. A flower garland, பூமாலை. 9. Tail of a peacock, மயிற்றோகை. 1. A bunch peacock's feathers, for a fan or parasol, பீலிக்குடை. 11. A white umbrella, being an emblem of royalty, வெண்குடை. 12. End, extremity, projection, cape, headland, promontory; end of a street, முனை. 13. Men's hair, ஆண்மயிர். (சது.) தொங்கலுக்குத்தொங்கல். At every corner. தொங்கலிலேமுடிய, inf. To tie up in the end of a cloth. தொங்கலுக்குப்பார்க்க, inf. To try to remove an obstruction in the bowels by magic. தொங்கல்போட--தொங்கல்விட, inf. [prov.] To put the end of the cloth over the shoulder, as a woman. 22)

toḷḷāḷi (p. 263) s. [vul. for தொழிலாளி, which see.] An artificer. 4)

toṭi (p. 262) s. A bracelet or bangle, கை வளை. 2. Another kind of arm-ring, கங்க ணம். [ex தொடு, v. a.] 3. A weight, the பலம். (சது.) பைந்தொடி--பொற்றொடி. A lady with golden bracelets. (p.) 35)

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)

toẕu (p. 262) s. A cow-stall, பசுக்கொட்டில். 2. Stocks, தொழுமரம். (c.) 3. The twentyseventh or last lunar mansion, இரேவதிநாள். (சது.) 4. A species of leprosy, குஷ்டநோய். தொழுநோய், s. A kind of leprosy, குஷ்டநோய். தொழுவிலடைக்க, inf. To stall cattle. தொழுவிலடிக்க--தொழுவில்போட-தொழுவில்மாட்ட, inf. To put one in the stocks. 106)

tōkkai (p. 263) s. Cloth, garment, சீலை. 2. An upper covering, a scarf. cloak, &c., மேற்போர்வை. (சது.) 3. [prov.] Front border of a skirt, as தோகை. 14)

toṭkkm (p. 262) s. Beginning, commencement, origin, ஆதி. (சது.) 2. Undertaking, entrance upon, தொடங்குகை. 3. Means for an end, எத்தினம்; [ex தொடங்கு, v.] (c.) இத்தொடக்கத்தன. And so forth. (p.) தொடக்கஞ்செய்ய, inf. To begin, to commence, to enter. 26)