toṭkkm (p. 262) s. Beginning, commencement, origin, ஆதி. (சது.) 2. Undertaking, entrance upon, தொடங்குகை. 3. Means for an end, எத்தினம்; [ex தொடங்கு, v.] (c.) இத்தொடக்கத்தன. And so forth. (p.) தொடக்கஞ்செய்ய, inf. To begin, to commence, to enter. 26)

toṭkku (p. 262) கிறேன், வேன், தொடக்க, v. a. [also துடக்கு.] To tie, கட்ட. 2. To entangle, சிக்குப்படுத்த. 3. [vul.] To begin, தொடங்க. 4. To make to agree, பொருத்த. 28)

tommṉai (p. 262) --தொம்மை, s. [prov. vul.] That which is very bulky, overcorpulent, மிகப்பருத்ததன்மை. 89)

toṭu (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To connect, to join, to communicate with, சேர்க்க. 2. To bind, to fasten, to tie; to link or tie together; to attach; to fix, to place, as the arrow in the bow; to discharge arrows, அம்புதொடுக்க. 4. [prov.] To exercise love, hatred, &c., to cherish, to foster, மனதில்வைக்க. 5. To set on foot, to commence, to enter on, தொடங்க. 6. To join slightly--as boards or threads; to do work superficially; to put on clothes negligently; to put on a garment or ornament, இலேசாய்த்தொடுக்க. 7. [in burtesque with விட.] To bring together a man and woman, commonly clandestinely, பொ ருத்த. 8. To put on or wear sandals, slippers or clogs, செருப்புத்தொடுக்க. 9. To carry on a licentious intrigue, பெண்ணோடுசம்பந் தஞ்செய்ய. (c.) 1. To frame, to form, உரு வாக்க. 11. To fabricate, to forge, to form, a false story, கட்டுக்கதைகட்ட. 12. To make verses, to compose poetry, பாத்தொடுக்க. 13. To bend, வளைக்க. அன்றுதொடுத்து. From, or ever since, that day. அவ்விடம்தொடுத்து. From that place. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. தொடுதோல், s. Sandals, slippers, as தொடுசெருப்பு. தொடுத்தபேச்சு, s. Connected speech, a sentence connected with the context. தொடுத்துக்கட்ட, inf. To fasten together, as beasts, &c., (c.) 2. To fabricate a story, கதைகட்ட. தொடுத்துவிட, inf. To fasten beasts together. 2. To unite persons irregularly in marriage. 3. To put out an apprentice, &c. தொடுத்துவைக்க, inf. To tie or fasten slightly. தொடுவழக்கு, s. An unjust claim, an unjust prosecution, அநியாயவழக்கு. (c.). தொடுவான்-தொடுவான்கயிறு, s. [prov.] A rope attached to a pole, with a swivel, in the threshing floor, to which the inner yoke of oxen is tied; the others being all tied ox to ox, பிணையடிமாட்டிலுள் ளணைக்கட்டுங்கயிறு. தொடுவிலங்கு, s. Fetters confining two persons to each other, இருவரைத்தளைக்கும் விலங்கு. சண்டைதொடுக்க, inf. To pick quarrels. வழக்குத்தொடுக்க, inf. To institute a law-suit. 2. To sue one on false grounds. தொடுப்பு, v. noun. A tie, bandage; fastening, joining, கட்டு. 2. Linking, joining by links. சங்கிலியிடுகை. 3. A loose joining, தளரக்கட்டுகை. 4. Illicit intercourse between the sexes, coupling persons in marriage, &c. clandestinely, தொடுசு. 5. Close intimacy, keeping company with, சேர்க்கை. 6. Pursuit, prosecution, தொடர்ச்சி. 7. Implements for ploughing, கலப்பைமுதலியன, (c.) 8. A fabrication, forgery, கட்டுக்கதை. 9. Slander, aspersion, வெறும்புறங்கூறல். 1. Sandals, பாதரட்சை. தொடுப்பெங்கே. Where is your paramour? தொடுப்புக்கத்தி, s. A sword with an iron guard to cover the arm up to the elbow, ஓர்ஆயுதம். (Old. Dic.) தொடுப்புக்காரன், s. [fem. தொடுப்புக் காரி.] A lecherous person. தொடுப்புண்டாயிருக்க, inf. To have illecit intercource. 42)

toṭukkm (p. 262) s. Gold, பொன், (சது.) 39)

toṭi (p. 262) s. A bracelet or bangle, கை வளை. 2. Another kind of arm-ring, கங்க ணம். [ex தொடு, v. a.] 3. A weight, the பலம். (சது.) பைந்தொடி--பொற்றொடி. A lady with golden bracelets. (p.) 35)

tolkāppiykkuṭi (p. 262) s. [also பழைய காப்பியக்குடி.] A village in the district of Madura, ஓரூர். 102)

tonti (p. 262) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To adhere or cleave to, be united, or familiar with, பற்ற. 2. To be perpetuated, as malice, the fruit of actions, &c., தொடர. 3. To be in canflict as the different humors of the body with each other, to be complicated as diseases, பலநோய்கலக்க; [ex தொந்தம்.] 4. v. a. To compound as medicines, to amalgamate, கலப்பிக்க. தொந்திப்பு, v. noun. Union, friendshipperpetuation of malice, complication of disease, used us the verb.. தொந்திப்பானவன், appel n. One who is friendly. 77)

toṇṭlm (p. 262) s. Trunk of an elephant, யானைத்துதிக்கை. (சது.) See துண்டம். 60)

toḷi (p. 263) s. (St. துவனி.) Sound, noise, intonation, twang, peal, ஒலி. 2. Tone musical sound, கண்டத்திசை. 3. A figure of sound, change of meaning in a word or phrase by change of sound. (c.) தொலிச்சிலேடை, s. A சிலேடை in which there is only one important meaning, a part of the pharase being merely to make the pun, as ஒற்றுப்பெயர்த் தல். தொனியர்த்தம், s. Figurative meaning. தொனிவைக்க, inf. To make a great sound, noise, roar, &c., பேரொலிசெய்ய. 17)