tokai (p. 262) s. Assembly, collection, கூட் டம். 2. Sum, amount, total, தொகுதி. 3. Property, stock, money, பணஇருப்பு. 4. Summery, aggregate, epitome, compend, substance of a narrative, abstract of a subject; genus, as including species; general subjects combined, whether analytically or synthetically, சுருக்கம். 5. Assortment, இனமடைப்பு. 6. Article, item, particulars of an account, &c., எண்ணினுறுப்பு. (c.) 7. [in gram.] Omission of a particle in the combination of words, as தொட்டனைத்து, for தொட்டஅனைத்து, as far as day, தொகுத்தல் விகாரம். 8. Elliptical combination of words, as பொன்கொணர்ந்தான், for பொன்னைக்கொணர்ந் தான், he brought the gold. (See தொகைநிலை.) 9. The main division of a treaties, as distinguished from வகை or விரி, அறுவகைச் சூத்திரத்தொன்று. தொகைப்பிசகிப்போயிற்று. The calculation is erroneous. தொகைகட்ட, inf. To finish, to conclude, to bring to an end. 2. To deliver up, to make over, as money, &c., to make a final payment. 3. To sum up, to make a total, to make out the total, to cast up. தொகைகாட்ட, inf. To give a written account. 2. To state a particular number or sum. 3. To make a sum appear large, to magnify. 4. v. n. To appear large, as an amount. தொகைகூட்ட, inf. To add up. தொகைக்காரன், s. A man of considerable property, தனவான், (c.) தொகைச்சூத்திரம், s. One of the six kinds of rules for composition. See சூத்தி ரம். தொகைதைக்க, inf. To make out the grand total of an account. See தை, v. தொகைநிலை, s. A summary, contraction, ellipsis, &c., சுருங்கிநிற்கை. 2. [in gram.] The connection of a word with the பயனிலை by omitting a particle, வேற்று மையுருபுமுதலியதொக்குநிற்றல்.--It embrasces six varieties; 1. வேற்றுமைத்தொகை, the omission of the sign or from of the case, as பொன்கொடுத்தான், for பொன்னைக்கொடுத் தான். 2. வினைத்தொகை, a verb without the sign of the tense, combined with a noun, as கொல்புலி for கொன்றபுலி, கொல்கின்றபுலி, கொல்லும்புலி. 3. பண்புத்தொகை, omission of the adjective sign ஆகிய or ஆய in combining the qualifying epithet with the noun, as கருங்குவளை for கருமையாகியகுவளை, or two nouns in apposition, as ஆதிபக வன். 4. உவமைத்தொகை, the combination of two words with the omission of the sign of comparison, as பான்மொழி for பால் போலுமொழி. 5. உம்மைத்தொகை, omission of the particle உம், as கபிலபாணர் for கபிலனு ம்பாணனும்; also இராப்பகல் for இராவும், பகலும். --Note. In this combination. there is commonly no reduplication. 6. அன்மொ ழித்தொகை, a metonomy or omission of a word, commonly the name of a person, immediately after any of the five preceeding ellipses, as பொற்றொடி. for பொற் றொடியையுடையாள், the golden braceletdamsel. தொகைநிலைச்செய்யுள், s. A poem consisting of a fixed, even number of verses, ஓர்பிரபந்தம். தொகைநிலைத்தொடர்மொழி, s. As உவ மைத்தொகை. (R.) தொகைநிலையுருவகம், s. [in rheto.] A perfect metaphor, ஓரலங்காரம். தொகைபடுவது, appel. n. Contraction of words, as தொகப்படுவது. தொகைபார்க்க, inf. To sum of cast up the amount. (c.) தொகைபூட்ட, inf. [prov.] To balance accounts, to strike a balance, கணக்குச்சரிக் கட்ட. 2. As தொகைதைக்க. தொகைப்படுத்த--தொகையாக்க, inf. To make up an even number. 2. To make a large sum. 3. To sum up; to reduce to heads. தொகைப்பிசகு--தொகைமோசம், s. An error in a reckoning. 2. (fig.) A mistake, a blunder. தொகைப்பொருள், s. Recapitulation; peroration, விரித்தபொருளின்அடக்கம். தொகைமோசம், s. See தொகைபிசகு. தொகையகராதி, s. One of the four divisions of சதுரகராதி, which see. தொகையுருவகம், s. As பண்புத்தொ கை. (R.) தொகையுவமம், s. Contraction of metaphor. See உவமைத்தொகை. தொகையேற்ற, inf. To make a large sum, by the addition of many small items, commonly as a debt. 2. As தொ கைகூட்ட. (c.) தொகையேறுதல், v. noun. Swelling in a large sum by the addition of many items. 2. Forming a total, an amount. தொகைவகை, s. Head and divisions of a subject. தொகைவகைவிரி, s. Heads of a subject, its general divisions, and discussion, &c., தொகைவிரி, s. Head of subject and the discussion. 8)

toṭlai (p. 262) s. A garland, மாலை; [ex தொடு, v.] 2. Females' play. மகளிர்விளையாட்டு. 3. Play in general, விளையாட்டு. (சது.) 34)

tontrai (p. 262) --தொந்தரவு, s. (Tel. தொர.) Trouble, vexation, difficulty, impediment, வருத்தம், (c.) தொந்தரையானகாரியம். A troublesome or vexatious affair. தொந்தரையானவேலை. A difficult work. தொந்தரவுபண்ண, inf. To trouble one. 74) *

toyykm (p. 262) s. A hanging ornament inserted in a head-dress, as தலைப்பாளை, தலை யணியிலொன்று. (சது.) 92)

tōkai (p. 263) s. Feather, plumage, இறகு. Tail of a peacock, மயிற்றோகை. (c.) 3. A tail, வால். 4. A peacock, மயில். 5. Front, border, or end of the skirt of a cloth, முன் றானை. 6. Flag, steamer, banner in token of an achievement, rank, dignity, விருதுக் கொடி. (சது.) 7. A woman, a lady, பெண். 8. (c.) Any thing hanging down, as a flag, a woman's hair, &c., தொங்கல். 9. [prov.] Hollow head of a palmyra root, பனங் கிழங்கின்வாற்றோல். 1. Foreskin, prepuce, நுனித்தோல். தோகைமார்புருடு, s. The lewdness of woman. (R.) தோகையர், s. (plu.) Ladies, the fair-as compared to peacocks, பெண்கள். 12)

tongkṉ (p. 262) s. [fem. தொங்கி.] A thief, a rogue, கள்ளன்; [ex Tel. ொ.] 23) *

tottu (p. 262) s. Contagion, infection, தொத் துவியாதியின்தன்மை, 2. [prov.] Any thing attached to another, to strengthen or lengthen it, &c., ஒட்டு. (c.) 3. Dependence on a superior, a master, &c., சார்பு. 4. (சது.) A slave, a dependant, a menial, அ டிமை. 5. Antiquity, oldness, பழமை. 6. A cluster of flowers, பூங்கொத்து. (சது.) தொத்திலேவயிறுவளர்க்க, inf. [prov.] To get support by attaching one's self to another. தொத்துமரம், S. Pieces of rafters, joined on at the eaves, to extend the roof, ஒட்டுமரம். 2. Short pieces of rafters joined at the corners in a square house, மூலைக்கையிலொட்டுத்துண்டு. தொத்துவேலை, s. Joined work, welding; also pieced and unsound work. தொத்துவைக்க, inf. To join on a piece, to a tool, &c., in order to strengthen, lengthen, or repair it (c.) 71)

toṉutoṉu (p. 263) v. As தொனுப்பு, v. 22)

tō (p. 263) interj. [prov.] A sound used in calling a dog or other animal, நாயைக்கூப்பி டும் ஒலி. (c.) 10) *

toku (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To assemble, to collect together, to accumulate, கூட்ட. 2. To classify, to arrange in class, நிரைக்க. 3. To sum up, to reduce to a total, to abridge, to abbreviate, தொகைசெய்ய. (c.) 4. To omit a letter or letters in the beginning, middle, or end of a word, முதலிடைகடைகுறைக்க. 5. To estimate, மதிக்க. தொகுத்துக்காட்ட, inf To give the sum or substance of a thing, or transaction. தொகுத்துச்சுட்டல், v. noun. Mentioning, or opening a subject about to be treated of; one of the thirty-two உத்தி. தொகுத்துச்சொல்ல, inf. To state in brief, to give a summary. 2. To mention particularly, to particularize. தொகுத்துப்பார்க்க, inf. To view things in the aggregate, as a whole, &c. தொகுத்துரை, s. A free rendering of the text. See உரை. தொகுப்பு, v. noun. The sum, total, தொகை. (c.) 7)