pukẕēnti (p. 321) appel. n. A poet cotemporary with கம்பன் and ஒட்டைக்கூத்தன். He possessed a masterly talent for composing வெண்பா verses, and was styled the tiger of poets. His works are நளவெண்பா, இரத்தினச்சுருக்கம், அல்லிஅரசாணிமாலை. 2. As புகழாளன். 21)

piḷāccu (p. 318) s. Roof-lath, வரிச்சல். (c.) 2. Split pieces of wood for fuel, சிராய். 3. [prov.] Slice of palmyra root; a piece cut off, பனங்கிழங்கின்பிளவு; [ex பிள.] 10)

pṭr (p. 291) s. Passing, proceeding, செல்லு கை. 2. Way, road, வழி. 3. Thought, reflection, cogitation, நினைவு. 4. Sorrow, affliction, distress, துக்கம். 5. Pain, disease, நோவு. 6. Hostility, animosity, enmity, hatred, பகை. 7. Rise, elevation, mount, hillock, மேடு. 8. See படன். (சது.) 43)

pulmai (p. 326) s. Wisdom, knowledge, learning, கல்வி. 2. Talent in composition, poetic ability, பாண்டித்தியம். புலமையர்--புலமையோர், s. [pl.] Poets, the learned, புலவர்.--Note. Poets are of four classes: 1. கவி, one who composes any of the four kinds of poetry, called ஆசு, மதுரம், சித்திரம், வித்தாரம். See கவி; 2. கமகன், one who treats abstruse subjects in a natural and agreeable manner; 3. வாதி, one who by adducing reasons, and quoting authors, confutes the doctrines of another and establishes his own; 4. வாக்கி, one who treats on the four classes of subjects, அறம், பொருள், இன்பம், வீடு, and is thus a rhetorician in ethics. 21)

pulku (p. 327) கிறேன், புல்கினேன், வேன், புல்க. v. n. To copulate, புணர, (சது.) 2. To embrace, unite, ஒன்ற. 3. To be attached as friends, மருவ. (p.) 19)

pāttu (p. 311) [Ger. of a def. verb used only in the past tense.] Dividing. பாத்தேன். I divided. 31) *

puñcvṉm (p. 322) s. A ceremony observed on the third lunar month after conception, or when quickening takes place, கருக்கொ ண்டமூன்றாம்திங்களிற்செய்கருமம். W. p. 539. PUMSAVANA. 2. A symbolic ceremony, to promote conception in which images of gods and goddesses are brought together, and conception feigned, கருத்தரித்தற்குச்செய் யும்பூசைக்குறி. 33) *

puraṭṭāci (p. 324) --புரட்டாதி, s. The twenty-fifth lunar asterism, as பூரட்டாதி. 2. (c.) September, the month when dreams are rife, ஓர்மாதம். 47)

pẕmai (p. 302) s. Oldness, ancientness, antiquity, பூருவம். 2. What is antiquated, obsolete, old fashioned, வழங்காதொழிந்தது. 3. Staleness, vapidness, insipidness, சாரமின் மை. 4. An old saying, a proverb, முதுமொழி, 5. Old acquaintance, long established intimacy, வெகுநாட்பழக்கம். 6. Decay from age, சிதைவு. 7. Ancient history of a family, chronicle, பழங்கதை. 8. Long established usage or custom,மரபுபற்றிவருகை. (c.) பழங்கஞ்சி, s. Congy kept over night. பழங்கணக்கு, s. An old account, an account previously settled. 2. A thing out of use, obsolete, forgotten. பழங்கதை, s. An ancient story 2. A thing long passed by, disregarded, forgotten. பழங்கந்தை, s. Old rags, tatters. பழங்கலம், s. An old cup or plate. பழங்காடி, s. Liquids soured by keeping as ஆறுமாதக்காடி. பழங்காய்ச்சல்--பழஞ்சுரம், s. A chronic fever. பழங்கிடையன், s. [prov.] Old commodities. See கட்டுக்கிடை. பழஞ்சாதம்--பழஞ்சோறு, s. [also பழை யசாதம், பழையது. Boiled rice kept till next morning. பழஞ்சீலை--பழந்துணி, s. An old or worn out garment. பழஞ்சொல், s. As பழமொழி, 1. பழந்தரை s. Land long cultivated and worn out. பழநிலுவை, s. Balance of a former account. பழநெல், s. Old rice of the previous year. பழமலம், s. [com. பழையமலம்.] Excrement lodged too long in the bowels. பழமலை, s. A celebrated hill sacred to Siva, விருத்தாசலம். பழமனை, s. An old decayed house, பழையவீடு. 2. The site or ruins of a decayed house, இடித்தகட்டம். பழமைபாராட்ட, inf. To expatiate on former greatness and prosperity. 2. To extol one's ancestors. பழமைபேச, inf. To talk of things, customs, usages, &c., of one's ancestry, to the disparagement of others; used also in irony. பழமொழி, s. A old saying, a proverb, a maxim. 2. A law, ஓர்நீதிநூல். பழம்பகை, s. Old or hereditary hatred as நெடுநாட்பகை. 2. Cherished enmity. as தொந்தப்பகை. 3. Inveterate, natural hatred, as between the kite and the snake, இயற்கைப்பகை. பழம்பஞ்சாரம், s. That which is very old, as a bullock, horse, or garment. See பஞ்சாரம் 2. [in contempt.] A very old man or woman, மிகமுதியோர். பழம்பஞ்சுரம், s. A class of tunes, as பஞ்சுரம். பழம்பாடம்--பழையபாடம், s. An old lesson. 2. [fig.] Old lesson-day or the fourteenth of the month. பழம்புகையிலை, s. Old tobacco improved by keeping. பழம்புண், s. An old ulcer. பழம்புண்ணாளி, s. An old patient. 2. [fig.] An experienced man. பழம்பொருள், s. An old thing. 2. [fig.] The External, கடவுள். பழம்போக்கு--பழையபோக்கு, v. noun. An ancient or antiquated style. பழவடியார், s. Devotees of long standing 2. Persons of an ancient family. 3. Freed slaves; [ex அடியார்.] பழவினை, s. Long cherished malice, as பழம்பகை. 2. Deeds of former births, ஊழ்வினை. பழவேற்காடு, s. The name of a town, Pulicat, from வேல், a tree, ஓரூர். 73)

pirḷu (p. 317) v. n. [improp. for புரளு.] To roll over, &c. 23) *