prm (p. 297) adj. Best, most excellent, சிரேஷ் ட. 2. Chief, principal, பிரதான. W. p. 53. PARAMA. 3. Divine, celestial, heavenly, திவ்விய.--Note. It is sometimes used with words of bad meaning, as பரமசண்டாளன், a vile wretch. See நல். [For most of the compounds, compare திவ்வியம், தேவம், பரம்.] பரமகதி, s. Bliss, as பரகதி. பரமகருத்தன், s. The Supreme Being. பரமகாரியம், s. A divine, spiritual, or heavenly subject. பரமக்கியானம்--பரமஞானம், s. Knowledge of, or acquaintance with, the deity. பரமசண்டாளன், s. A desperate wretch. பரமசத்துரு, s. A great enemy, a chief adversary, கடும்பகைவன். பரமசந்தேகம், s. A great doubt, obscurity. பரமசமாதி, s. As பரமசாந்தி. பரமசாந்தி, s. Divine tranquility of the soul, absorbed in spiritual contemplations and enjoyments, யோகநிலை. பரமசாயுச்சியம், s. Union or identification with the deity, sometimes described as enjoyed even before quitting the body. பரமசித்தி, s. Heavenly bliss, முத்தி. பரமசுந்தரி, s. The goddess of virtue, தருமதேவதை. பரமசைதன்னியம், s. Universal spirit or intelligence, the Supreme Being. பரமதூர்த்தன், s. A capital rake, மிகு துட்டன். பரமநாழிகை, s. The whole period of hours during which a திதி, வாரம், கரணம், யோகம் or நட்சத்திரம் lasts. பரமநிஷ்டை, s. Contemplation on the deity, the mind being entirely set upon பரமநிவர்த்தி, s. Final liberation from anxieties, and secularities, &c., பாச விமோசனம். பரமபதம், s. The heaven of a god, more especially of Vishnu, as bestowed on his followers. பரமபதவாசி, s. An inhabitant of the heavenly place. 2. Vishnu; also Siva. பரமபாகவதசிகாமணி--பரமபாகவதன், s. A superior class of Vaishnuvas. பரமமூர்த்தி, s. The Supreme Being. 2. Vishnu, விஷ்ணு. பரமயோக்கியம், s. Divine excellence as தேவதாயோக்கியம். பரமரகசியம், s. A divine secret or mystery; also used in irony. பரமலுத்தன், s. A great niggard. பரமலோகம், s. A world of bliss. பரமாகாயம், s. The wide expanse of ether, as the abode of deity, or the vacuum of the yogi, பெருவெளி. பரமாங்கிசம், s. A part of divinity; [ex அமிசம்.] 2. [hon. for அங்கிசம்.] A upanishad. பரமாணு, s. An atom, the invisible base of aggregate bodies; In Wils. thirty of them are supposed to form a mote in a sunbeam, பொருண்மூலம். 2. [in modern usage.] Atmosphere, ஆகா யம்.--The atomic bases of the five elements, called பஞ்சபூதஅணு, are பிருதுவிப் பரமாணு, atomic base of earth, being water; 2. அப்புப்பரமாணு, of water, being fire; 3. தேயுப்பரமாணு, atomic base of fire, being air; 4. வாயுப்பரமாணு, of air or wind. being ether; 5. ஆகாயப்பரமாணு, of ether being maya. பரமாத்துமம்--பரமாத்துமா, s. The soul of the universe. 2. The Deity or universal soul, as contrasted with சீவாத் துமா, the human soul. பரமாத்துமன், s. God as the soul of the world, கடவுள். 2. (fig.) A saint, or glorified spirit, சுத்தாத்துமா. பரமாயு--பரமாயுஸ், s. Great age, தீர்க்காயு. 2. Full age according to one's maturity. பரமாபமம், s. The inclination of a planet's orbit to the equator; [ex அபமம்.] பரமார்த்தம், s. Any excellent or important aim, or object, மேலானபொருள். 2. A kind of spiritual knowledge which reveals the vanity and illusion of the world, மெய்ஞ்ஞானம். 3. [com. in irony.] Simplicity. பரமார்த்தகுரு--பரமார்த்தன், s. A simpleton, not experienced in worldly affairs. பரமார்த்தகுருவின்கதை, s. Story of Guru Noodle by Beschi. பரமாற்புதம், s. A divine miracle. பரமானந்தம், s. Spiritual joy, heavenly delight. 2. The Divine Being before his exertion of energy in the work of creation, பிரமம். பரமானந்தர், s. [hon.] Deity in enjoyment with ஆனந்தரூபசத்தி. பரமானம், s. [com. for பரமான்னம்.] பரமானுபவம், s. Experience in spiritual things, acquaintance or communications with the deity. பரமான்மா, s. The Deity as the soul of the universe, as பரமாத்துமா. பரமான்னம், s. Celestial food, rice boiled with milk and sugar for an oblation, பாற்சோறு. பரமேசன்--பரமேசுரன்--பரமேச்சுரன், s. A name of deity, commonly Siva, சிவன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. God, கடவுள். W. p. 54. PARAMESVARA. பரமேச்சுரி, s. Sakti or the consort of deity, commonly, parvati, பார்வதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. பரமேட்டி, s. The Supreme Being, பராபரவஸ்து. 2. Siva, சிவன். 3. Vishnu, விஷ்ணு. 4. Brahma, பிரமன். 5. Argha, அருகன். W. p. 54. PARAMESHTIN. பரமௌஷதம், s. An excellent medicine, மேலானமருந்து. 29)

pilākku (p. 317) s. [Tel also புலாக்கு.] A kind of nose-ornament, ஓர்மூக்கணி. 111)

puṉitam (p. 328) s. Cleanness, pureness, சுத் தம். 2. Purity, purification, holiness and sanctity, பரிசுத்தம். 3. (சது.) The seventh lunar asterism, as புனர்பூசம். புனிதஸ்தலம், s. A place of sacred resort. புனிதன், s. A pure or holy person, பரி சுத்தன். 2. Siva, சிவன். 3. Indra, இந்திரன். 4. Argha, அருகன். 5. Buddha, புத்தன். (சது.)--Also applied to other gods. 46)

piriylr (p. 317) s. [pl.] Friends. See பிரி. 75)

pruntu (p. 299) s. [vul. பராந்து.] Hawk, kite, சேனம்.--There are different kinds, கரும் பருந்து or பறைப்பருந்து, குடுமிப்பருந்து, பெரும் பருந்து, செம்பருந்து, முகவெள்ளைப்பருந்து or நரை யன், (c.) பருந்தும்நிழலும்போலே. As closely as the hawk and its shadow. பருந்தின்வீழ்வு, v. noun. One of the four kinds of aspects in rules for literary works. See சூத்திரநிலை. 33)

paṭṭārakaṉ (p. 291) s. Argha of the Jainas, அருகன். 2. [pl. பட்டாரகர்.] A guru, or a sage, குரு. 3. A god, தேவன். W. p. 611. B'HAT'T'ARAKA. 135)

piṟntkm (p. 318) s. One's parental home, தா ய்வீடு. (சது.) 2. A gift received by a bridegroom, with his bride, பரியம். 3. A gift at the birth of the first child to its mother, by the grandmother, சீதனம்; [ex பிற, v.] பிறந்தகமானஊர். One's native country. 30)

piñcu (p. 314) s. Fruit newly from the blossom, இளங்காய். 2. A young, tender, immature fruit, முற்றாமை. (c.) பிஞ்சுக்காய், s. A very young unripe fruit. பிஞ்சுக்கொட்டை, s. Unripe seedstones or kernels. பிஞ்சுநெல், s. Immature grains of paddy. See கருக்காய். பிஞ்சுபிடித்தல், v. noun. The forming of young fruit. பிஞ்சுப்பிறை, s. The new moon. (p.) 75) *

pattaṉ (p. 294) --பக்தன், s. [plu. பத்தர்.] A pious godly man, பத்தியுள்ளோன். 2. A devotee, a votary or adherent of a religious system, தொண்டன்; [ex பத்தி.] பத்தகணம், s. The devotees of any sect taken collectively, பத்தர்கூட்டம். பத்தசனம், s. Throng or multitude of devotees, பத்தியுள்ளவர்கள். 61)

pẕcu (p. 302) --பழைசு, s. That which is old, injured, decayed or demaged by time, நாட்பட்டது. 2. That which is stale, vapid, spiritless, by keeping, சாரமற்றது. (c.) பழசாக, inf. [active பழசாக்க.] To become old, worn, decayed, stale, flat. பழசாய்ப்போக, inf. To grow old; to be worn out, as a garment. 72)