pakkam (p. 288) --பக்ஷம்--பட்சம், s. Side, புறம். (See அக்கம்.) 2. Contiguity, nearness, அருகு. 3. Place, இடம். 4. Faction, interest, party, பிரிவு. 5. Affection, friendship, kindness, attachment, நட்பு. 6. The half of a lunar month for fortnight. See அபரபக்ஷம், பூர்வபக்ஷம். 7. An argument, thesis, proposition advanced, கோட்பாடு. 8. The wing or feather, புட்சிறகு. W. p. 49. PAKSHA.--Note. பக்கம், [in logic.] A twofold relation:--1. புறப்பக்கம், or புறுத்துப்பக்கம், an inference regarding exterior or secular matters; 2. உட்பக்கம், or அகப்பக்கம், connected with mental or religious truths. Each of these is applicable to two species of comparison; 1. நிகர்பக்கம், துல்லியபக்கம், ஒப்பாம்பக் கம், or சபக்கம், proper comparison, or deduction from analogy; thus for புறப்பக்கம், there is smoke, therefore there is fire; and for உட்பக்கம், regarding moral actions, originated in the mind; analogy refers them to maya, மாயை, as their basis. The agreement between this doctrine and the experience of a person, is ground of rational deduction. 2. நிகராப்பக்கம், ஒவ்வாதபக் கம், or விபக்கம், improper comparison, involving incongruity, absurdity, impossibility; thus for புறப்பக்கம், to say 'there is fire in water' is an absurdity in affairs of common life; for உட்பக்கம், to say that the basis of Siva's knowledge is மாயை, is an absurdity. In spiritual things the mental faculties, as well as the senses, are referred to மா யை, as their basis, and medium of acquiring knowledge. The சூக்கும body, the immediate source of consciousness, is referred to the same principle; and when the soul is liberated from births these are resolved into their original principles. பக்கத்திலேவாங்கிக்கொள்ளுதல். Borrowing in the neighborhood, or of others besides the persons in question. அவர்பக்கத்துக்காரியகாரன். He is his agent. எனக்குப்பக்கத்திலேஇரு. Sit be me. பக்கக்கிரகணம், s. Eclipse of the sun and moon, or the contrary, in succeeding changes of the moon. பக்கக்குடுமி, s. [loc. சிலுப்பா.] Men's hair-locks left growing over the ears, and tied behind. பக்கசூலை, s. A pain in the side, inflammation of the liver. See சூலை. பக்கச்செடில், s. A self torture, by running iron sticks, through the sides, See செடில். பக்கச்சொல், s. A word in one's favor. பக்கச்சொல்லாளி, s. A spokesman, a puffer, an advocate. பக்கத்துக்கிளி, s. [prov.] The one who passes in கிளித்தட்டு play. See கிளி. பக்கத்துணை, s. An aid, a companion, a supporter. பக்கத்தெலும்பு, s. A side-bone. பக்கபாதம், s. Partisanship, &c. See பட்சபாதம். பக்கப்பவுந்திரம், s. A fistula on either side of the privities. See பகந்திரம். பக்கப்பிளவை, s. A cancer or carbuncle in the side. பக்கவளை, s. A beam in the side of a bungalow or house, &c. See வளை. பக்கவாட்டு, s. That which is aside, or beside, as an irrelevant question, or subject. 2. Sidelong. பக்கவாதம், s. Partial or lateral palay. See வாதம். 2. As பக்கபாதம். பக்கவாயு, s. Sarcocele, with swelling in the side. பக்கவெட்டுப்போட, inf. To tickle one in the side. பக்கவேர், s. Side root of a tree, not shooting downward. 2)

pillngkuẕl (p. 317) --பில்லாங்குழல்-பிள் ளாங்குழல், s. [improp.] A flute, a pipe. See புல்லாங்குழல், புல்லாங்குழல். 121)

piruṭṭam (p. 317) --பிருஷ்டம், s. [also பிட்டம்.] Back, hinder part, posteriors, பின்பக்கம். 2. [in anat.] The back, முதுகு. W. p. 552. PRISHT'A. 87) *

pcmnttirm (p. 289) s. A kind of turmeric, மாமஞ்சள். (R.) 23)

pẕuppu (p. 303) s. Yellow orpiment, அரிதா ரம். 2. A leaf, &c., yellow by age, முதிர்ந்து மஞ்சணிறப்பட்டஇலை. See பழு. v. 5)

pṭṭiṭai (p. 291) s. A shrub with white flowers, நந்தியாவட்டை, Nerium coronarium, L. 142)

pṇikārm (p. 292) s. Cake, pastry, fritters, or pie. See பணியாரம். 8)

paṭṭam (p. 291) s. A plate of gold worn on the forehead as an ornament, or badge of distinction, நெற்றிப்பட்டம். 2. A title, an appellation of dignity, a title of office, ஆதிக்க ப்பெயர். 3. Regency, reign, ஆளுகை. 4. A metal clasp, or clew, பூண். 5. The flat side of a figure, பட்டை. 6. Paper kite, காற்றாடி. 7. Cloth, சீலை. 8. Way, road path, வழி. 9. Any of the inferior states of bliss. See பதவி. 1. Bed, conch, &c;., for sleeping, விலங்கின்படுக்கை. 11. the bosgrunniens, கவரிமா. 12. A tank, pond, குளம். 13. Weapon, tool, implement, ஆயுதம். See W. p.496. PAT'TA. and 611. BHAT'T'A. 14. Tonsure of the crown of the head, as among the Romish priesthood. (Beschi.) 15. See படு, v. பட்டக்காரன், s. A man who has a title. பட்டங்கட்ட--பட்டங்கொடுக்க--பட் டஞ்சூட்ட--பட்டந்தரிப்பிக்க, inf. To confer a title of dignity. 2. To invest with office, dignity, authority, to install. பட்டங்கட்டி, appel. n. A person invested with authority. 2. A head-man of the கைக்கிளவர், நுளையர், முற்குகர் castes. பட்டச்சீலை, s. Sand-paper. See சீலை. பட்டஸ்திரி--பட்டதேவி--பட்டபஸ் திரி--பட்டமகிஷி, s. The chief or legal queen. பட்டத்தரசி, s. As பட்டஸ்திரி. பட்டத்தானை--பட்டத்தியானை, s. The chief elephant of a king, necessary to his royal state; and which, if there be no heir to the throne, is said to select one to be king, by divine guidance, when blind-folded. பட்டத்திலிருத்தல்--பட்டத்துக்கிருத் தல்--பட்டமாளுதல், v. noun. Reigning. பட்டத்துக்குமாரத்தி, s. The king's eldest daughter. பட்டத்துக்குமாரன்--பட்டபஸ்திரிபிள் ளை, s. The heir apparent, being a son. பட்டத்துத்துரை--பட்டத்துரை, s. The heir to the throne, or to some high dignity. பட்டந்தரித்தல்--பட்டம்பெறுதல், v. noun. Taking or obtaining a title, or dignity. 2. Investing with authority, installing, ordaining, crowning. பட்டந்தீர்தல், v. noun. [also பட்டைதீ ர்தல்.] Cutting a gem, &c., forming the faces, or sides, and polishing it. பட்டப்பிரபு, s. A nobleman of title, or dignity. பட்டப்பெயர், s. Title or name of dignity. 2. [in burlesque.] A nick-name. பட்டமணி, s. Gold beads, forming a necklace. பட்டம்பிடிக்க, inf. To fasten metal clasps in the corners of a box. பட்டவஸ்திரம், s. A robe of state. பட்டவர்த்தனம், s. A large mark on the forehead used by smartas and others. பட்டவர்த்தனர், s. Persons of royal birth, அரசர்குலத்தோர். 2. Tributary or inferior princes, who wear a plate on the forehead as distinguished from மகு டவர்த்தனர். 3. smartas and those who wear a large mark on their foreheads. பட்டவிருத்தி, s. Exemption from tribute. பட்டவிளக்கு, s. A lamp with flat sides, பட்டைதீர்ந்தவிளக்கு. பட்டாபிஷேகம்--பட்டாபிடேகம், s. Coronation, so called because the person is anointed and bathed before the ceremony. பட்டாபிஷேகஞ்செய்தல்-பட்டாபிஷே கம்பண்ணுதல், v. noun. Crowning. 125) *

pṭci (p. 291) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To eat in large quantities or in haste, to gobble, to glut, to munch; to devour as cannibals or voracious animals, மிக உண்ண. 2. To consume, as fire, அழிக்க. (c.) பட்சித்தாலும்அவர்சித்தம்--ரட்சித்தாலும்அவர்சித்தம். Though he destroy or save,--his will [be done.] பட்சிப்பு, v. noun. Eating, consuming, devouring. 119)

pṉirṇṭu (p. 304) s. Twelve. See பன். 23)