mittai (p. 353) s. [as மித்தியம்.] Falsehood, illusion, appearance, பொய். (சது.) 50)

māṇ (p. 349) s. Greatness, honor, glory (குறள். p. 6.); splendidness. illustriousness (நீதி நெறி); excellence (Ell. 17.); worthiness (148-3.), பெருமை; [ex மாணம்.] (p.) 22)

maraṇam (p. 344) s. Death, mortality, சாவு. W. p. 644. MARAN'A. (c.) கரணந்தப்பினால்மரணம்..... If the leap fail, then death; i. e. be careful in a dangerous transaction. [prov.] மரணஏதுக்கள், s. Forebodings of death. மரணகண்டிகை--மரணத்தறுவாய், s. The certainty and signs of death. மரணகாலம், s. The time of death. மரணக்குறி, s. Signs of death, &c. See under குறி. மரணக்கெடி--மரணபயங்கரம், s. Dread of death. மரணசாசனம்--மரணசாதனம், s. A last will and testament. மரணசீவன், s. Mortal existence. மரணசூதகம்--மரணாசூசம், s. Defilement from a dead body. See சூதகம். மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. மரணச்சனி, s. The most severe period of Saturn's influences. See சனி. மரணதண்டனை, s. Punishment of death. மரணமடைய--மரணமாய்ப்போக, inf. To die. மரணயாகம், s. A sacrificial ceremony causing death, சூனியப்பிரயோகம். மரணயோகம், s. [in astrol.] One of the three யோகம், unfavorable. மரணயோக்கியம், s. Jeopardy of life. மரணவேதனை--மரணாவஸ்தை, s. The pains or agonies of death. மரணாசூசம், s. As மரணசூதகம்; [ex ஆசூசம்.] 24) *

mīṉ (p. 355) s. [a contrac. of மீனம்.] A fish, மச்சம், commonly மீனு. [fig. சலபுட்பம், சலவாழைக் காய்.] 2. A sea-monster, a shark, சுறாமீன். 3. A drum used in a village near the sea, or on a brackish soil, நெய்தற்பறை. (சது.) மீனங்கம், s. Fish-bone, as மீன்முள்; [ex அங்கம்.] மீனஞ்சு, s. [com. மீன்கொல்லிப்பூடு.] A plant that kills fish, Crotalaria paniculat; [ex நஞ்சு, poison.] மீனம்பர், s. Ambergris, செம்மீன்வயி ரம்; [ex அம்பர்.] மீனவன், s. Pandya, as மீனக்கொடி யோன். (சது.) மீனாய், s. [com. நீர்நாய்.] Beaver. See நாய். மீனாலயம், s. [lit. abode of fishes.] The ocean, the sea, கடல்; [ex ஆலயம்.] மீனேறு, s. A sea-monster, probably, the horned shark, மகரமீன். (சது.) மீன்கண்டம்--மீன்துண்டம், s. A piece of a fish. மீன்காரன், s. [fem. மீன்காரி.] One who sells fish. 2. A man of the fisher caste. மீன்குஞ்சு, s. A very young fish, a minnow. See நிச்சுப்பழக்க. மீன்குத்தி--மீன்கொத்தி, appel. n. [poet. மீனெறி.] Kingfisher. மீன்குழம்பு, s. [sometimes மீனாணம்.] A fish-sauce. மீன்கூடு, s. A fishing enclosure. மீன்கொடியோன், s. Pandya, as மீனக் கொடியோன். மீன்கொல்லி--மீன்கொல்லிப்பூடு--மீன் கொள்ளி, appel. n. As மீனஞ்சு. மீன்சிதள், s. Fish-scales, as மீன்செகிள். மீன்சிறகு, s. Fish-fins. மீன்சினை, s. Fish-spawn. மீன்செகிள்--மீன்செதில்--மீன்செதிள், மீன்செலு, s. [sometimes மீன்பிரால், மீன்பிலால்.] Fish-scales. மீன்படுதல், v. noun. [prov. மீன்பாடு.] Fishes being caught. See படு. மீன்பறி, s. See பறி. மீன்பிடிகாரர், appel. n. Fishers. மீன்பீலி, s. A fish-shaped jewel. See கெண்டைப்பீலி. மீன்புலால்--மீனாற்றம், s. Bad smell of fish. மீன்முள்--மீனெலும்பு, s. Fish-bone. மீன்வேட்டை, s. Fishing. மீன்வேட்டையாடுகிறது. Fishing or angling.

micai (p. 353) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To eat, to take food, உண்ண. (p.) மிசைதல், v. noun. Eating, உண்ணல். 15)

mīcai (p. 355) s. [in the south, வீசை, also Tel.] Mustachios; [ex மீ, over.] மீசையைமுறுக்குதல், v. noun. Twisting the mustachios in anger, or deflance, before fighting. கூழுக்குமாசைமீசைக்குமாசை. Desire mustachios and desire gruel, i. e. seek health and wealth. புரட்டிப்புரட்டியுதைத்தாலும் மீசையிலேமண்பட வில்லையென்கிறான். Though he was rolled down and kicked, yet he says that his mustachios did not touch the ground. 39)

mārīcam (p. 351) s. Hypocrisy, dissimulation. 2. A Upa-Purana. See உபபுராணம். மாரீசம்பண்ணுதல், v. noun. Dissembling, pretending. 20) *

mṇṇā (p. 341) s. [prov.] A fish, ஓர்மீன். 47)

mntaiyṉ (p. 343) s. [prov. for மந்தன்.] A dullard, a stupid person. 49) *

mṭkku (p. 339) கிறேன், மடக்கினேன், வேன், மடக்க, v. a. To bend--as the arms, knees, &c., to draw in; to fold, infold, to shut-as a knife; to inflect, deflect, refract; to double, மடிக்க. 2. To turn, turn about-as a horse, carriage or vessel; to turn back, திருப்ப. 3. To repeat, மாறிமாறிச் செய்ய. 4. To stop one's mouth by argument, or sophistry; to confute, refute, overpower, மறுக்க. 5. To subdue in war, to repulse, conquer, abase, mortify, கீழ்ப்ப டுத்த. 6. To compress; to check, restrain; to beat--as one ox another, in ploughing, அடக்க. 7. To engage or secure for one's self--as a servant, an article, or a cargo of goods, preventing application for sale elsewhere, வசப்படுத்த. 8. To stop or hinder proceedings; to quash, தடுக்க. 9. To check or suppress disease, நோய்தணிக்க. 1. To repress, strike back, turn off, &c., எதிரெற்ற. 11. To tame, break, or humble, பணிவாக்க. 12. To bring down, to reduce; to break the constitution--as disease, உடற்கட்டுக்குலைக்க. 13. To counteract force, to reduce the power of a medicine or the action of a poison; to check a fire; to mollify, assuage or soften, முறிக்க. 14. (R.) To reap--the seed-sown being multiplied, அரியறுக்க. மாட்டைமடக்கினான். He kept the cattle together in a drove. மடக்கிக்கொள்ள, inf. To secure for one's self. மடக்கிப்போட, inf. To check, repress, subdue, repulse. 2. To tame, பவ்வியப் படுத்த. மடக்கிவிட, inf. To subdue, repress, subject to one's own will. 2. To turn back--as enemies or wild beasts. மடக்கிவைக்க, inf. To quiet, restrain, check, or partially repress. மடக்குமேசை, s. A table with folding legs. (Colloq.) மடக்குவரிவைத்தல், v. noun. Imposing another tax for a second crop. (R.) மடக்கெழுத்தாணி, s. A folding knife with a style. மடக்கு, v. noun. [as substantive.] Bend, crook, flexure, elbow, corner, inflection, deflection, refraction, முடக்கு. 2. Turn, repetition, recurrence, திருப்பு. 3. A fold, folding--as a knife, a table, &c., மடிப்பு. 4. A curb, check, rebuff, தடை. 5. A kind of earthen vessel, ஓர்மட்பாத்திரம். 6. Alternation, constant recurrence, மாறிமா றிவருதல். 7. A zigzag course, தாறுமாறு. 8. [in rhet.] The repetition of a word, foot or line of poetry through the stanza, each time in a different sense; considered as an ornament, and embracing, according to தண்டியலங்காரம், three hundred and fifteen varieties, ஓர்சித் திரகவி. மடக்கடி, v. noun. Crookedness, unevenness--as of a road, bank, shore, முடக்கு. 2. Danger, peril, hazard--as from a coast, மோசம். 3. Indirectness, or crabbedness of an answer calculated to deceive; browbeating; overbearing, sophistry, சூதுவார்த்தை. 4. Stratagem, device, craft, தந்திரம். 5. Entrapping, entangling, ensnaring, வலைக்குட்படுத்துகை. மடக்கடிக்காரன், s. A crafty person, one full of devices; a brow-beater, a sophist, சூதன். மடக்கடிபண்ண, inf. To deceive by stratagem, தந்திரம்பண்ண. 2. To confuse by sophistry, to stop one's mouth by dogmatic assertions, வாயடியடிக்க. 3. To entrap, ensnare, கண்ணிக்குட்படுத்த. மடக்கடியானபேச்சு, s. Overbearing language. மடக்கிறால், s. A prawn. See இறால். மடக்குக்கத்தி--மடக்குப்பிடிக்கத்தி, s. A folding knife, the clasp-knife commonly in use. மடக்குக்குடல், s. One of the intestines. 66)