mḷmḷ (p. 346) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To crash, to break with a crashing noise. மளமளப்பு, v. noun. The rattling noise of thunder, or of a falling house. மளமளெனல், v. noun. Breaking with a crashing noise, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. (சது.) கொப்புமளமளென்றுமுறிந்தது. The branch broke with a crash. 49)

matu (p. 342) s. [gen. மதுவின்.] Sweetness, literally or figuratively. இனிமை. 2. spirituous liquor, கள். 3. Wine, ardent spirits; liquor distilled from the blossoms of the இருப்பை tree, இருப்பைப்பூத்திராவகம். 4. Honey, தேன். 5. The nectar or honey of flowers, பூந்தேன். 6. Pollen of flowers, மகரந் தம். 7. The month March--April, சித்திரை மாதம். 8. The season of spring, வசந்தகாலம். 9. The name of a daitya; also of a demon slain by Vishnu, ஓரரக்கன். W. p. 637. MAD'HU. மதுகம், s. Sweetness, தித்திப்பு. 2. Liquorice, அதிமதுரம். 3. The இருப்பை. 4. The எட்டி tree. 5. Tin, தரா. (Sa. Mad'huka.) மதுகரம், s. A bee, தேனீ. 2. A black bee, a kind of beetle, வண்டு. 3. Honey of flowers, கள்; [ex கரம், what makes.] (சது.) மதுக்காரை, s. [also மருக்காரை.] A plant, the young shoots and bark of which are used in dysentery, ஓர்பூடு. மதுக்கெண்டை, s. A kind of fish, ஓர் மீன். மதுசகன், s. Kama, காமன்; [ex மது, spring and சக, for சகி, friend, the spring being favorable to love.] மதுசூதனன், s. Vishnu, the destroyer of மது demon, விட்டுணு. மதுபதி, s. The goddess காளி. (சது.) மதுபம், s. A bee--as sucking honey; [ex ப, that drink.] மதுபானம், s. [appel. மதுபானி.] Sweet, and intoxicating liquor. மதுமத்தை, s. A flower-plant, whose flower is worn by Siva, ஊமத்தை. மதுமாமிசம்--மதுமாம்சம், s. Toddy and flesh; luxurious living. மதுரசம், s. Juice of the moon-plant, Asclepias acida; (lit.) sweet juice. 2. Sweetness of flavor or in speech, இனி மை. 3. (சது.) The vine, முந்திரிகை. மதுவம், s. Sweet liquor, கள். (சது.) 20)

mallāri (p. 346) s. A quarrelsome woman, சண்டைக்காரி. 2. (St.) A division of a musical mode, வாச்சியத்தினோர்பகுதி. 3. As மல்லரி. 28)

mṭṭm (p. 341) s. Measure, அளவு. 2. Evenness, flatness, சமம். 3. Rule, line, gauging rod, அளவுகோல். 4. Limit, extent, degree, bound, எல்லை. 5. Guess, conjecture, உத் தேசம். 6. Equality in length, height, size, measure, quantity, &c., ஒப்பு. 7. A pony. See பைகோமட்டம். 8. [prov.] A young male elephant, ஆணானைக்குட்டி. 9. Sapling of a plantain, bambu, sugar-cane, &c., வா ழைகரும்புமுதலியவற்றின்கன்று. 1. The smooth round neck of gold-beads, பொன்மணியின் கழுத்து. 11. Moderation, frugality, மிதம். 12. [loc.] Smallness, குறைவு. 13. Whole quantity, sum, &c., leaving no overplus, சமவெண். 14. (சது.) Shield, கேடகம். மட்டம்போட்டான். He did not come. நீர்மட்டம், s. A water-level. 2. An instrument to make a water-level, நீர்மட் டப்பலகை. மட்டக்கோல், s. A rule, ruler, a mason's smoothing rule. மட்டங்கட்ட, inf. To make exact, by line or rule. மட்டசுத்தம், s. That which is well proportioned. 2. [prov.] Entireness, absoluteness, முழுமை. மட்டத்தரம், s. Equality in stature and age, of persons, or beasts, சமானம். 2. Medium quality, நடுத்தரம். 3. Inferior degree, தாழ்ந்ததரம். மட்டத்துருத்தி, s. A small sized perfuming pot. 2. A pump, &c., as சிவிறி. மட்டந்தட்ட, inf. To beat or cut even, to level, சமமாக்க. 2. To remove inequalities, to straighten, ஒடுக்க. 3. To bring down pride, or self-importance, அடக்க. மட்டப்பலகை, s. A meson's measuring or smoothing rule. 2. A carpenter's rule, a ruler. மட்டப்பொன், s. Gold of an inferior quality. மட்டமாக்க, inf. To make level or smooth, சமனாக்க. 2. To abolish, to ruin, to raze, தரைமட்டமாக்க. 3. To take away every thing, நிர்மூலமாக்க. மட்டமாய், adv. Entirely, totally, wholly. 2. Frugally, moderately, as மட்டாய். 3. Without exception. மட்டமாய்த்தறி. Cut off perpendicularly. மட்டமாயெடுக்க--மட்டமாக்க, inf. To make exactly level, remove inequalities. 2. To remove wholly. மட்டமெடுக்க, inf. To take a measurement. மட்டமொட்ட, inf. To attach the circular neck to the orifice of a gold-bead. மட்டம்பார்க்க, inf. To examine the levelness or straightness of a channel, road, &c. 2. To smooth, to level. மட்டம்வெடிக்க, inf. [prov.] To shoot forth, to grow from--as a sapling from the roots of a tree. மட்டலகு, s. [vul. for மட்டஅலகு.] A plane. See திரண்டஅலகு. மட்டவேலை, s. plain work. 2. Rough work, as மட்டிவேலை. 2)

maṭamai (p. 339) s. Ignorance, அறிவின்மை. 2. Simplicity, as a commendable feminine quality, கபடின்மை. 3. Stupidity, silliness, புத்தியீனம்; [ex மடம்.] மடமையானவன், s. An ignorant or stupid person. 77) *

mirutam (p. 354) s. A corpse, as மிருதகம். 2. Death, மரணம். W. p. 67. MRUTA. 3. (சது.) Battle, fight, போர். மிருதசஞ்சீவி--மிருதசஞ்சீவனி, s. A medicament said to restore the dead to life, as சஞ்சீவி. மிருதபாஷாணம், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். 13) *

macukkaram (p. 339) --மஸ்கரம், s. A kind of cane, the bambu, மூங்கில். W. p. 648. MASKARA. 9) *

mlkātt (p. 346) inf. [causa. com. மல்லாத்த.] To make one lie on the back. 2. To set, or lay branches of a vine, கொடிபுரட்டிவிட. 20)

maṭam (p. 339) s. Ignorance, அறிவீனம். 2. Female simplicity, artlessness, as மடமை; [from Sa. Mat'ha, to be confused in mind.] மடக்கிளி, s. A parrot, as resembling a woman in its talk. மடக்குயில், s. The koil bird, likened to a woman for sweetness of its voice. மடக்கொடி, s. [poetice.] A tender, young, married woman; [ex கொடி.] மடத்தனம், s. [also மடைத்தனம்.] Simplicity, weakness of mind, natural to a female. 2. Stupidity, dulness. மடநல்லார், s. [pl.] Women, as weakminded, பெண்கள். (p.) மடப்பிடி, s. The female elephant, as resembling women in the stateliness of its gait, பெண்யானை. மடமயில், s. The peacock, as similar to a woman in some of its qualities, மயில். மடமான், s. The deer, resembling a woman in its timidity. மடமொழிமாதர், s. [pl.] Sincere, mild or soft speaking woman. மடவரல், s. A woman, பெண். (p.) மடவன்னம், s. The swan, compared to a woman for its beauty and stately walk; [ex அன்னம்.] மடவார்--மடவியர், s. [sing. மடவாள்.] Women, as sincere and simple, பெண்கள். மடவியது. [symbolic verb.] That which is simple, or sincere, commonly as a female quality. (p.) மடன், s. An ignorant man. (p.) 2. (சது.) confusion of mind, உன்மத்தம். மடனெஞ்சமே. O, stupid heart! 79)

mīṟu (p. 355) கிறேன், மீறினேன், வேன், மீற, v. a. [sometimes வீறு.] To break a law; to violate or infringe a right, கடக்க. 2. To go beyond, exceed, அதிகரிக்க. (c.) 3. v. n. [southern usage.] To be over and above, to remain, மீந்திருக்க. நீஎன்கட்டளைமீறிப்போனாய். You went against my order. மீறினதுபத்துப்பணம். Ten fanams remain. (Beschi.) அத்துமீறுதல், v. noun. passing beyond bounds. மீறித்திரிய-- டமீறிநடக்க, inf. To act disorderly. மீறிப்போக, inf. To grow lofty as a tree. 2. [fig.] To become haughty. ஆள்மீறிப்போய்விட்டான். He has grown stout. 55) *