mlai (p. 346) s. Hill, mountain, பருவதம். 2. Rock, கற்றிடர். [Compare மலயம்.] (c.) 3. A word of comparison, உவமைச்சொல், as சந்திரன்மலைமுகம், a face like the moon.-Note. There are eight principal mountains, in Jambu Dwipa, and seven in India, &c. See கிரி and சத்தகுலாசலம். மலைபோல்வந்ததுபனிபோற்போயிற்று. It came as a mountain and went as the dew. மலங்காடு, s. A mountainous region. மலைகலக்கி, appel. n. A plant, Adiantum caudatum. மலைக்கடுகு, s. The hill-mustard. மலைக்கற்றாழை, s. Mountain கற்றாழை. மலைக்குகை, s. A mountain-cavern. மலைக்குக்குறுப்பான், appel. n. A large kind of bird, the mountain-burbet, ஓர்புள். மலைகல்லிஎலிபிடிக்க. See கல்லு, v. மலைக்குடவு, s. A recess between two ridges or knolls. மலைச்சர்க்கரைவள்ளி, s. A kind of winding sweet potato-plant, Jatropha manihot, or Cassada. மலைச்சாரை, s. [com. மலஞ்சாரை.] A large rat-snake. See சாரை. மலைச்சாரல், s. The sides or foot of a mountain. 2. A cold wind, or rain from hills, சாரற்காற்று. (Beschi.) மலைச்சார்பு--மலைச்சார்வு--மலைச்சார், s. A mountainous tract. See சார், v. (சது.) மலைதாங்கி, appel. n. A plant, Sida lanceolata.--Note. The root is used with ginger for bowel complaints, and intermittent fever. மலைத்தும்பை, s. A plant, Phlomis biflora. மலைத்துவரை, s. A variety of lentil, Pigeon-pea, dholl. See துவரை. மலைத்தேங்காய், s. F&oe;tid sterculia. மலைநாடு--மலையமாநாடு, s. [poet. மலாடு.] The malayalim country, மலையாளம். மலைநாடன், s. A king of the Sera race as ruling a mountainous country. மலைநாரத்தை, s. Mountain-orange. மலைநெல், s. A kind of rice. மலைபடுதிரவியம், s. Mountainous productions; one of the five sources of riches. See திரவியம். மலைபோல்வர, inf. To come like a mountain--used respectfully to persons of rank, honor or power. மலைப்பக்கம், s. The side of a mount. மலைப்பச்சை, s. A plant, ஓர்பூடு. 2. A tree, as தமாலம். மலைப்பருத்தி, s. [com. மலம்பருத்தி.] Hill-cotton. See பருத்தி. மலைப்பாம்பு, s. [com. மலம்பாம்பு.] A large mountain-snake. மலைப்பிஞ்சு, [com. மலம்பிஞ்சு.] Small stones found in boiled rice, &c., in cant. மலைப்புறம், s. The adjacent parts of a mountain. மலைமகள்--மலைமடந்தை, s. Parvati, as பருவதவர்த்தனி. (சது.) மலைமல்லிகை, s. A species of மல்லிகை, Millingtonia hortensis. மலைமுழை--மலைமுழைஞ்சு--மலைப்பாழி, s. A mountain-cave, மலைக்குகை. (p.) மலைமுள்ளங்கி, s. A plant, ஓர்பூடு, Ornithogal Gadense. (Rott.) மலையகராதி, s. Botanical dictionary. மலையடி--மலையடிவாரம், s. The foot of a hill. மலையணில், s. A mountain-squirrel. மலையத்தி, s. A species of அத்தி. மலையமான், s. Any king of the Sera race, சேரன். (சது.) மலையமான்கூட்டம். A tribe or colony from the Sera country. மலையம், s. Summit of a mountain, ம லையுச்சி. 2. Lute of a hilly district, குறிஞ் சியாழ். (சது.) 3. See மலை, v. மலையரசன்--மலையரையன், s. The Himalaya as king of mountains, இமயம். மலையரண், s. Mountains, as a defence. See அரண். மலையருவி, s. A mountain torrent. மலையன், s. One of the third class of liberal princes. See வள்ளல். 2. Any king of the Sera race, சேரன். 3. The chief of the hilly country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். மலையன்சாமை, s. A species of சாமை grain. மலையாடு, s. A mountain-sheep, as வரையாடு. மலையாமணக்கு, s. A tree. See ஆம ணக்கு. மலையாரம், s. Sandal-wood, சந்தனம். மலையாமி, s. The Malayalim language, மலையாளபாஷை. மலையாளம்--மலையாழம், s. The Malayalim country. மலையாளபகவதி. Durga, துர்க்கை. மலையாளி, s. A native of Malayalim. 2. As மலையான். மலையான், s. [pl. மலையார்.] A mountaineer. மலையிருவேலி, s. A hilly grass, as சை லகம். மலையீஞ்சு--மலையீந்து, s. A species of ஈந்து. 2. (R.) A hill-date, whose bark is used in distilling spirituous liquors, as that of the வேல் tree. மலைவருணனை, s. Description of a mountain, மலையைவர்ணித்தல். (p.) மலைவாணர்--மலைவாழ்நர், s. [pl.] Mountaineers, as மலையார். (p.) மலைவீரியம், s. Green vitriol, as அன்ன பேதி. மலைவேம்பு, s. A beautiful tree, Persian Lilac. Milia Azidarachta. 10)

mañcuḷam (p. 339) s. Beauty; agreeableness, அழகு. W. p. 632. MANJULA. 59) *

māraṉa (p. 351) s. Kama, காமன். W. p. 658. MARA. மாரகாகளம், s. The koil bird, குயில். மாரசயன், s. A name of Buddha as conqueror of மாரன், புத்தன். (சது.) 12) *

mcmckk (p. 338) --மசமசென, inf. [com. பசபசக்க, Which see.] To itch, crawl, &c. 119) *

māṉavar (p. 352) s. [pl.] Men, human beings of the male sex, ஆடவர். 2. Human kind in general, மனிதர். W. p. 657. MANAVA. 3. See under மானம். 13)

makāṉacam (p. 338) s. A cook-house, kitchen, மடைப்பள்ளி. W. p. 649. MAHANASA. 66) *

mṉṉecci (p. 347) s. [prov.] A gruff, surly, pouting countenance, சினக்குறிப்பு. 27)

māccariyam (p. 348) s. [also மாற்சரியம், மச் சரம், மற்சரம்.] Envy, malice, பொறாமை. W. p. 656. MATSARYA. 36)

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

māmicam (p. 350) --மாம்சம், s. [com. மாங்கி சம், மாங்கிஷம்.] Flesh, meat, தசை. W. p. 654. MAMSA. துர்மாம்சம், s. Proud flesh. See துர். மாம்சகதவியாதி, s. A disease affecting the flesh. மாம்சகிரந்தி, s. Excrescences, fat breasts, spoken in contempt by ascetics. மாம்சச்சிலை, s. A kind of black stone, ஓர்கல். மாம்சதாரி, s. An eater of flesh. மாம்சபக்ஷணம்--மாம்சபட்சணம், s. [appel. மாம்சபட்சணி.] Eating flesh, ஊனு ணவு. மாம்சபேதி, s. A solvent of flesh. மாம்சோத்தானம், s. [R. C. usage.] The resurrection of the body, உயிர்த்தெழுகை. 7)