maru (p. 344) s. A fragrant plant, as மருகு. 2. Fragrance, கந்தம். 3. A marriage ceremony. See மருவு. மருக்காரை, s. [also மதுக்காரை.] A kind of thorny shrub. See காரை. மருக்கொழுந்து, s. A fragrant kind of shrub, southern wood, Artemisia austriaca, L. மருக்கொழுந்துச்சக்களத்தி, s. A plant. See அளத்துப்பச்சை. மருவிட--மருவூட்ட, inf. To feast a bridegroom, as is done by the bride's parents. மருவுண்டல், v. noun. The dining and receiving presents, by a bridegroom in the house of the bride's parents. 45)

milārṭi (p. 354) s. The state of one in perturbation, a dilemma, மயக்கம். 2. Unfeelingness, stupor, stupefaction, as உன்மத்தம். 26)

maḷḷam (p. 346) --மள்ளல், s. Strength, power, robustness, வலி. (சது.) W. p. 646. MALLA. மள்ளர், s. Strong, powerful persons, பலமுள்ளோர். 2. Warriors, படைவீரர். (சது.) 53)

māṇavaṉ (p. 349) s. A man, a male person, ஆண்மகன். (Sa. Man'ava.) 15) *

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

māṇavakaṉ (p. 349) s. A pupil, scholar, a religious student, மாணாக்கன். 2. A lad more than eight and less than sixteen years of age; a manikin. W. p. 655. MAN'AVAKA. 14) *

makkaṭam (p. 338) s. A monkey, குரங்கு. See மர்க்கடம். மக்கடபுத்தி, s. Mischievousness, folly. 86) *

māṭai (p. 349) s. [prov.] Being spread and bent forwards, மாடைக்கொம்பன். See கொம்பு. 6) *

māṭam (p. 348) --மாஷம், s. A kind of pulse, green gram, Phaseolus mungo, உழுந்து. W. p. 66. MASHA. 43)

makatam (p. 338) s. A country, south Behar, ஓர்தேயம். W. p. 631. MAGAD'HA. 2. One of the eighteen languages, ஓர்பாடை. மகதர், s. [pl. also மாகதர்.] The people of the south Behar country. 51) *