mruḷ (p. 345) s. Delusion, illusion, bewilderment of mind, confusion of thought, மயக் கம். 2. Imp, devil, பிசாசம். (சது.) 3. Ravishment from satanic possession, பேயாட்டம். 4. A scare-crow. 5. [improp. for மரல்.] A plant, Bowstring-hemp. See அரலை. (c.) 6. A particle of comparison, உவமையுருபு. கொல்லைக்குமருள்வைத்தாற்போல்நிற்கிறான்..... He stands as a scare-crow in a garden. மருளன்--மருள்பிடித்தவன், s. A fanatic. மருளூமத்தை, s. A kind of ஊமத்தை plant. 3)

māji (p. 348) . [Arab.] Late; recently deceased. 39) *

myintu (p. 344) கிறேன், மயிந்தினேன், வேன், ம யிந்த, v. n. [prov.] To sneak, slink away, as பதுங்க. 11)

miṟukam (p. 355) s. [improp.] A beast, as மிரு கம். 15)

milai (p. 355) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To put on, to dress, அணிய. 2. To put on flowers, சூட. (p.) 2)

mccikai (p. 339) s. [Tel. மஜ்ஜி.] Butter-milk, மோர். (சது.) 2. (S't.) A fly, ஈ. 17) *

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

mẕukkm (p. 346) s. Bluntness, want of edge, கூரின்மை--oppos. to துலக்கம். 2. Depression of circumstances, தாழ்வு. 3. Dimness, cloudiness, obscurity--as of the sun in an eclipse, &c., ஒளிமழுங்குகை. 4. Fading as a color, the brightness of a jewel, or the glory of a state, காந்திமங்குகை. 4. Dulness of intellect from age or disease, விவேகமின் மை; [ex மழுங்கு, v.] 44)

mykkṭi (p. 343) s. Bewilderment, intoxication, &c., as மயக்கம். (c.)

mṉṉai (p. 347) s. [vul. மென்னை.] The throat, தொண்டை. (c.) 2. [prov.] Anger, displeasure, கோபம். 3. Bloated cheeks, கதுப்பு. மன்னையிறங்குதல், v. noun. Putting on a gruff, pouting countenance [opprobriously.] மன்னையைப்பிடிக்க, inf. To take' one by the throat. மன்னையைப்பிடித்துறந்துவிட்டது. It seized [it] by the throat and drained off the blood--spoken of a tiger, &c. 28)