māyavaṉ (p. 350) --மாயோன், s. Vishnu as மாயன். 13) *

mẕai (p. 346) s. Rain. See மாரி. 2. Cloud, மேகம். 3. Water, நீர். 4. Coolness, குளிர்ச்சி. 5. [fig.] Abundance, plenty, மிகுதி. அந்திமழைஅழுதாலும்விடாது. An evening rain will not cease, though you shed tears. மழைமாரிஉண்டா. Has there been any rain? மழைபிடிக்கும். There will be much rain. மழைவரும்--மழைவந்துவிடும். It will rain. மழைஅடிக்கிறது. It rains very violently. மழையடைத்துக்கொண்டது. It rains incessantly. மழை வெளிவாங்கிப்போயிற்று--மழைவாங்கிப்பொ யிற்று. The sky is cleared. மழைசாடையாய்ப்போய்விட்டது. It proved a slight rain. மழைவிட்டோய்ந்தது. It ceased raining; also-spoken of the cessation of disputes. மழைக்கண்மங்கையர். Cool, refreshing-eyed females. (p.) மழைக்கண்ணி, s. [prov.] A kind of bird, ஓர்பறவை. மழைகாலம், s. [also மாரிகாலம்.] The rainy season, monsoon. மழைக்கால், s. A water-spout. மழைக்காலிருட்டு, s. Darkness of a rainy night. மழைக்கிளி, s. A kind of grasshopper, ஓர்விட்டில். மழைக்குணம்--மழைக்கோலம்--மழைச் சாடை--மழைத்தோற்றம், s. A rainy aspect. மழைக்கோளாறு, s. Cloudiness, &c. See கோளாறு. மழைக்கோள், s. Venus as the planet which brings rain, சுக்கிரன். (p.) மழைசொரிய--மழைபொழிய, inf. To rain in torrents, to pour down violently. மழைதுமிக்க--மழைதூற, inf. To drizzle, to rain softly. மழைத்தாரை, s. Rain in torrents, as a stream. மழைத்துமி, s. Drizzling, small or fine drops of rain. மழைத்துளி, s. Rain-drops. மழைத்தூறல்--மழைத்தூற்றல்--மழைத் தூவல், s. Drizzling rain. மழைத்தோற்றம், s. Rainy appearances, lowering of clouds. மழைபெய்ய, inf. To rain. மழைபெலக்க, inf. To rain violently. மழைப்பாட்டம், s. A shower of rain. மழைப்புகார், s. [prov.] Cloudiness, threatening rain, மழைத்தோற்றம். மழைமரக்கால், s. [in astrol.] The measure or quantity of rain for the year, determined by the ruling planet, மாரியின் அளவு. மழைமுகங்காணுதல், v. noun. Being favored by rain, as vegetation. மழையடை, s. [com. அடைமழை.] Continual rain. (R.) மழையிலடிபட, inf. To be exposed to rain. மழைவண்ணன், s. Krishna, விட்டுணு. 48)

mattakam (p. 343) --மஸ்தகம், s. The head; the top of any thing, தலை. W. p. 648. MASTAKA. 2. The forehead, நெற்றி. 3. Bad ground, பொல்லாநிலம். (சது.) 4. The forehead of an elephant, யானைமத்தகம்.--Note. The fourth meaning is given in சது. and then rejected; but it seems to be authorized. 3) *

māmicam (p. 350) --மாம்சம், s. [com. மாங்கி சம், மாங்கிஷம்.] Flesh, meat, தசை. W. p. 654. MAMSA. துர்மாம்சம், s. Proud flesh. See துர். மாம்சகதவியாதி, s. A disease affecting the flesh. மாம்சகிரந்தி, s. Excrescences, fat breasts, spoken in contempt by ascetics. மாம்சச்சிலை, s. A kind of black stone, ஓர்கல். மாம்சதாரி, s. An eater of flesh. மாம்சபக்ஷணம்--மாம்சபட்சணம், s. [appel. மாம்சபட்சணி.] Eating flesh, ஊனு ணவு. மாம்சபேதி, s. A solvent of flesh. மாம்சோத்தானம், s. [R. C. usage.] The resurrection of the body, உயிர்த்தெழுகை. 7)

māturiyam (p. 349) s. Sweetness, tastefulness' இனிமை; [ex மதுரம்.] W. p. 656. MAD'HURYYA. மாதுரியவசனம், s. Sweet words, language, or conversation, இன்சொல். 42) *

mirutarācingki (p. 354) s. A kind of poison prepared from lead, ஓர்வகைப்பாஷாணம். See சிங்கி. 15) *

mākym (p. 348) s. A kind of prepared arsenic. ஓர்வகைப்பாஷாணம். 9)

mattirai (p. 343) s. [St. மாத்ரீ, also சுமத்திரை.] One of the wives of Pandu, பாண்டுவின்மனைவி. W. p. 656. MADREE. (பார.) 22) *

mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *

maṉicaṉ (p. 346) --மனிஷன், s. [fem. மனி ஷி.] Man, a male person. See மனுஷன். 98) *