māṟu (p. 351) கிறேன், மாறினேன், வேன், மாற, v. n. To become changed, exchanged, altered, reversed, cured; corrected in state, place, form, appearance, வேறுபட. 2. [improp. for மாற்று.] To change money, as மாறிக்கொ ண்டவன், he who has changed [a rupee]. 3. To lose an employment, with the dative of the person, as அவனுக்குத்தியோகம்மாறிப்போ யிற்று. 4. [in combin.] To change, as மாறி விழ, to draw back from a promise; மாறிவிழு ந்துபேசுகிறது, to tergiversate. 5. v. a. To whip with a rod, அடிக்க. 6. To exchange goods; to barter, பொருள்மாற. 7. To multiply numbers, எண்பெருக்க. 8. [prov.] To deny, மறுக்க. (c.) மரங்காய்த்துமாறிப்போயிற்று. The tree has ceased to bear fruit. அவனுக்குத்தியோகம்மாறிப்போயிற்று. His office passed out of his hands. மாறி, appel. n. [in combin.] One who barters goods. 2. A double-dealing person-as பெட்டைமாறி. மாறிப்போட, inf. To change, மாற்ற. மாறியடிக்க, inf. To whiffle, shift about as wind. மாறிவிழ, inf. To fall headlong. 2. (R.) To draw back. மாறிவிழுந்துபேசுகிறது. Varying in one's word or speech, tergiversating. மாறிவைக்க, inf. To put a thing out of order. மாறினவன், appel. n. [improp. for மாற்றி னவன்.] He that has changed money, &c. 2. One who has changed his habits. மாறல், v. noun. Moving, ஆடல். 2. Ceasing, being excepted, தவிர்தல். 3. Leaving, விடுதல். 4. Selling, விற்றல். (சது.) 5. An optative form--as மாறுக, let (me, thee, him, her, or it) change; also the plural, let us, &c., also a negative of the same optative form. 6. Changing from one form to another, வேறுபடல். 7. [in arith.] Multiplying numbers, எண் பெருக்கல். 8. Being changed, வேறாக்கப்படல். 76)

mṉṉār (p. 347) s. The town of Manaar, ஓரூர். 2. See மன்னு, v. மன்னார்க்குடாக்கடல், s. The gulf of Manaar. மன்னார்கோயில், s. Name of another town, ஓரூர். 23)

māẕā (p. 351) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be charmed, fascinated, bewildered, மயங்க. (p.) 62)

māliyavāṉ (p. 351) s. The name of a Rakshasa, ஓரரக்கன். 43) *

miriyl (p. 354) s. Pepper, மிளகு. (சது.) Compare மரிசம். (Tel. usage.) 3) *

makī (p. 338) --மகீத்திரம். See மகி. 80) *

maṇṭalam (p. 341) s. Circle, sphere, orbit, disc, வட்டம். 2. Disc of the sun or moon. 3. A great circle--as the equator or ecliptic, கிராந்திமண்டலம். 4. A region, world-as of the sun, moon, or clouds, as சத்த மண்டலம். 5. Any circular, or elliptical figure, வலயம். 6. Coil, as of a snake or rope, பாம்புச்சுற்று. W. p. 633. MAN'DALA. 7. A mystic circular diagram, யந்திரம். 8. A bending attitude in archery. See மண் டலநிலை. 9. A course of regimen for forty days, நாற்பதுநாள். 1. See மண். திரிமண்டலம் or மண்டலம், 3. The three mystic regions of the human body. These are; 1. அக்கினிமண்டலம், that of fire, in the lower abdomen; 2. ஆதித்த மண்டலம், of the sun, in the stomach and heart; 3. சந்திரமண்டலம், of the moon, in the head and shoulders. See these words. சத்தமண்டலம் or மண்டலம், 7. Seven regions in the universe. These are; 1. வாயுமண்டலம், of wind; 2. வருணமண்டலம், of water; 3. சந்திரமண்டலம், of the moon; 4. சூரியமண்டலம், of the sun; 5. நட்சத்திர மண்டலம், of the stars; 6. அக்கினிமண்ட லம், of Agni, fire; 7. திரிசங்குமண்டலம், of திரிசங்கு or the Southern cross; which see. மண்டலநிலை, s. The second of the four attitudes in archery. See நிலை. மண்டலமழை, s. Rain extending through the country. மண்டலம்போட--மண்டலமிட, inf. To form into circles or coils, as a snake. 2. To pass round one another--as combatants, or as birds, &c., in a circle, சுற்றிச்சுற்றிவர. 3. To make ornamental, astrological or mystic diagrams, commonly of a circular figure, யந்திரம்வகுக்க. மண்டலவிதி, s. Directions for making diagrams, for worship, &c. மண்டலபுருடன், s. [also called வீரமண் டலவன்.] A Jaina ascetic equally eminent as a poet and lexicographer. His poetic lexicon சூடாமணிநிகண்டு, outshines all similar productions in Tamil. He also wrote an epic poem in honor of Argha, ஓர்நிகண்டாசிரியன். மண்டலாகாரம், s. A circular figure, course, &c., வட்டவடிவம். மண்டலாபிஷேகம், s. A daily anointing of an idol for forty days, after the கும்பாபிஷேகம் or other ceremony. மண்டலார்த்தம், s. Semicircle, அர்த்த கோளம். 2. Semidiameter, பாதிவிட்டம். மண்டலீகர், s. [pl.] Kings, sovereigns of a limited reign, அரசர். (சது.) மண்டலேசன், s. An emperor, an independent monarch, உலகாதிபதி; [ex ஈசன்.] மண்டலேசுரன்--மண்டலேச்சுவரன், s. An independent sovereign. 2. A monarch who governs a country forty yojana in length, and forty in breadth; or containing over 1, hamlets. 34) *

mlāṭṉār (p. 346) s. A professor of the ancient Madura college, ஓர்சங்கப்புலவர். 3)

miṭai (p. 353) s. A bush, small shrub, தூறு. (சது.) 30)

mirunāḷam (p. 354) s. The stalk of a lotus, and its fibres, தாமரைக்கொடி. W. p. 67. MRUN'ALA. 24)