mulai (p. 358) s. Breast, the breast of a woman, கொங்கை. (c.) 2. Udder of an animal, விலங்கின்மடி. (நீதி.) முலைகொடு. Suckle the child. முலைகுடி--முலைகுடிப்பிள்ளை, s. A sucking child. முலைக்கச்சு--முலைக்கட்டு, s. Stays for the breast, a sort of bodice worn by females. முலைக்கண், s. [high dial. சூசுகம்.] The orifice of the teats. முலைக்காம்பு--முலைமுகம், s. The nipple of the breast. முலைக்கிரந்தி, s. A plant, Barleria Nitida. 2. A venerial eruption on the breast, ஓர்நோய். முலைக்குத்து, s. Piercing pain in the breast. See குத்து, v. முலைச்சிலந்தி, s. An ulcer in a woman's breast. முலைத்தாய், s. A wet-nurse. See தாய். முலைப்பால், s. Mother's milk, breastmilk. முலைப்பாலெண்ணெய், s. A mixture of breast-milk and castor oil, given to young infants. முலைமறந்தபிள்ளை, s. A weaned child. முலைமார்பு, s. The heart, the breast. முலையுண்ண, inf. To suck as a child. 18)

muẕai (p. 358) s. A large mountain-cave, குகை. 2. A stirring-slice, spatula, peel or ladle, துடுப்பு. (சது.) 36)

mukṭu (p. 356) s. [gen. முகட்டின்.] The top of a hill or mountain, மலையினுச்சி. (சது.) 2. (c.) The ridge of a house, tவீட்டினுச்சி. 3. A long cross-beam of a house, விட்டம். 4. The zenith, உச்சி. அண்டமுகடு, s. See அண்டம். முகடுகட்ட--முகடுதெற்ற--முகடுமூட, inf. [sometimes முகடுமுறிக்க.] To construct the ridge of an ola-roof, கூரைவீட்டின் முகடுதொடுக்க. முகடுந்தல், v. noun. Overcoming, excelling, மேற்கொள்ளல். (இராமா.) முகடோடி, appel. n. [prov.] A long ridge-beam of a house, to which the rafters are fastened. முகட்டுப்பூச்சி, s. A bug, மூட்டைப் பூச்சி. முகட்டுவளை, s. [also மோட்டுவளை.] A beam as a cross-tie for rafters to keep them at a proper distance. முகட்டோடு, s. A ridge-tile. 6)

murlu (p. 357) --முரல், கிறேன், முரன்றேன், வே ன், முரல, v. n. To sound, ஒலிக்க. (p.) முரலல்--முரலுதல், v. noun. Sounding. 2. A confused union of sounds, பேசலா லெழுமொலி. (சது.) முரல்வு, v. noun. A sound within a thing or body, உள்ளோசை. (சது.) 61)

muccūṭum (p. 356) adv. Entirely, altogether, wholly, as முழுவதும். [Colloq.] அவன்சொல்லுகிறதுமுச்சூடுந்தப்பிதம். What he says is all false. 92)

muṟai (p. 359) s. Manners, morals, custom, approved course, legality, ஒழுக்கம். 2. Regularity, order, manner, plan, system, routine, course, round, சிரமம். 3. Relationship by blood or marriage, உறவின்முறை. 4. Good nature good disposition, குணம். 5. Antiquity, பழமை. 6. Repetition, தரம். 7. An expletive, ஓரிடைச்சொல். 8. Complaint, முறைப்பாடு. 9. Turns by which duty or work is done, வரிசை. 1. A book, புத்தகம். உனக்கும்அவனுக்்கும்முறையென்ன. What relationship is there between you and him? அம்மான்பெண்ணைக்கொள்ளுகிறதுமுறைதான்...... Marriage contract with the daughter of a mother's brother is lawful. அக்காளைக்கொண்டால்தங்கைக்குமுறைகேட்கவேண் டுமா. Is it necessary to inquire whether it is lawful to marry a younger sister when you have married the elder? இதுனக்குமுறையல்ல. This does not become you. இன்றைக்குஎன்முறை. It is my turn to-day. அறமுறையிடுதல், v. noun. Complaining grievously. திருமுறை, s. A name given by Saivas to a book of Manikavasakar; (lit.) the sacred complaint. முறைகாரர், s. [pl.] Those who are employed to attend to a duty by turns. முறைகேடு, v. noun. Indecency, incest, depravity, any disgraceful deed. முறைக்கட்டு, s. See கட்டு. முறைக்காய்ச்சல், s. Intermittent fever. See காய்ச்சல். முறைசொல்ல, inf. To use the appropriate epithets of consanguinity, as uncle, cousin, &c. முறைதெரிந்தோன், appel. n. An architect, சிற்பாசாரி. 2. An epithet of Brahma, பிரமன். (சது.) முறைதெரிபகவன், s. An epithet of Brahma, பிரமன். முறைநிரனிறை--முறைநிரைநிறை, s. Arrangement of a series of verbs, nouns, &c., in the order of their nominatives and objectives, as-இரணியநாட்டனிரணியனீரைந்தலையன்கஞ்சன் முரணியகோட்டினகத்திற்சரத்தின்மூன்றாயிற்றுஞ்சத் தரணியிற்குத்தியிடந்தெய்துதைத்தவன்சர்ப்பவெற்பன் அரணியகேழலரிராகவன்கண்ணனாகிவந்தே.....The god of Tirupati is he who, assuming the forms of a Hog, of a Lion, of Rama, and of Krishna, pierced, lacerated, shot and kicked, by means of his tusk, claws, arrow and feet; so that these four persons, இரணியாட்சன், இரணியன், ஈரைந்தலையன், and கஞ்சன், were killed. Observe the four subjects in the first line are employed as nominatives to துஞ்ச, and the four instruments follow next in order just before their respective effects, and the true nominatives in the verse are placed last, referring to the four exploits performed by the four agents. முறைபிழை, s. The reverse, as விலோ மம். முறைபிழைத்தல், v. noun. Transgressing a rule or law. (p.) முறைப்பட, inf. To complain, to murmur. முறைப்பாடு, v. noun. A complaint. முறைமசக்கு, s. An unbecoming action, as முறைகேடு. (R.) முறைமசக்காய்த்திரிகிறான். He endeavors to seduce. முறைமாறுதல், v. noun. Changing turns, attending by turns. முறைமை, s. Rule, custom, order, ஒழுக்கம். 2. Right, propriety, உரித்து. 3. Manner, method, கிரமம். முறையறிந்துவிளையாட, inf. To act with proper regard to consanguinity. முறையற்றபுணர்ச்சி, s. Incest. முறையிடுதல், v. noun. Complaining, uttering complaints, expressing regret, குறைசொல்லல். 2. Lodging a complaint before a magistrate, informing against, வழக்குரைத்தல். 3. [p. ராமா.] Declaring the right way, establishing rules, விதியேற் படுத்தல். என்மேலேமுறையிட்டான். He has complained against me. முறையிலார்--முறையிலோர், appel. n. [pl.] Low people, the vulgar, கீழ்மக்கள். முறையிலுயர்புநவிற்சியணி, s. A figure of Rhetoric representing the cause and its effect in connexion with the event. முறையினிலைமை, s. The foundation or nature of a rule. முறையின்வைப்பு, v. noun. Orderly arrangement, one of the beauties of style. See அழகு. முறையீடு v. noun. Complaint, indictment. 5)

muntiri (p. 357) s. [sometimes முந்திரிகை, முந்தி ரை.] The 32th part of a whole, being of two parts, கீழ்முந்திரி, and மேல்முந்திரி, ஓர்சிற்றி லக்கம். [Compare இம்மி.] 2. [for முந்திரிகை.] Grape-vine. முந்திரிமேற்காணிமிகுவதேற்கீழ்தன்னையிந்திரனாவெ ண்ணிவிடும். When a poor man adds a fraction to his pittance he is ready to think that he shall become Indra. (நாலடி.) 35)

mūẕi (p. 361) --மூழை, s. A ladle made from the half-shell of a cocoa-nut, அகப்பை. 2. A spatula, துடுப்பு. 3. A churning stick, மத்து. (சது.) 75)

muṇṭam (p. 356) s. The head, தலை. 2. The forehead, நெற்றி. 3. A shaved head, a bald pate, மழித்ததலை. 4. (c.) A headless trunk, உடற்குறை. W. p. 665. MUN'DA. 5. A naked body, நிர்வாணசரீரம். 6. A ball or globe, உண்டை. 7. [in anat.] The trunk. 8. One of the Upanishads. See உபநிடதம். முண்டமாய்நிற்கிறான். He stands naked. முண்டாகாரம், s. A headless form, or figure; [ex ஆகாரம்.] 138) *

muẕaittl (p. 358) s. Inarticulate sounds, vocal sounds, having no written characters, எழுத்தின்றியஒலி. (சது.) 2. An unwritten language, one not reduced to letters or characters, எழுத்தில்லாப்பாஷை. 38)