mukmṉ (p. 356) s. Civility, politeness; officiousness, உபசாரவார்த்தை. (சது.) 2. Flattery, முகஸ்துதி; [ex முகம்.] முகமன்சொல்லுதல்--முகமன்பேசுதல், v. noun. Flattering. 9)

murṇ (p. 357) முரணுகிறேன், முரணினேன், முரணுவேன், முரண, v. n. To be at variance, to dislike, to hate, to be opposed, மாறுபட. 2. To quarrel, to fight, போரிட. (p.) முரணல், v. noun. Differing, changing. 55)

muṟkalam (p. 359) --முற்கலோபநிஷதம், s. An Upanishad. See உபநிடதம். 11)

mu (p. 356) . A syllabic letter, compounded of ம் and உ. 2)

muẕm (p. 358) s. A cubit-measure, containing two spans, இருசாண்கொண்டது. (c.) இந்தப்புடவைமுழமில்லை. This cloth is not long. முழக்கட்டை, s. A short cloth; anything wanting the full measure. முழக்கோல், s. A land-measurer's rod of eight cubits. 2. A cubit-measure. 3. A mason's rule of two cubits, தச்சர் வழங்குங்கோல். முழங்கால், s. Knee-joint. முழங்காலைமுடக்கு. Bow the knees. முழங்காற்சில்--முழங்காற்சிப்பி, s. Cap of the knee, the knee-pan. முழங்காற்படியிட, inf. To kneel, to kneel down. முழங்கை, s. Elbow. முழத்தடி, s. A stick of a cubit's length. See பறையன். முழந்தாள்--முழந்து, s. Knee. (சது.) முழந்தாள்களையுமுள்ளங்கைகளையுமூன்றிக்கொண்டு நடக்கிறது. Creeping upon the hands and knees. முழந்தாட்கச்சு, s. A garter, 2. [prov.] A sort of half jacket, half pantaloons. முழமிட--முழம்போட, inf. to measure cloth, &c., with the arm. வெறுங்கைமுழம்போடாது. The arm alone does not measure out a cubit; a subject or instrument is necessary, so, cause and effect. 23)

muṇṭiram (p. 356) s. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். 146)

mutiyṉ (p. 357) s. A senior. For similar compounds, see முது. 5) *

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)

mukuntam (p. 356) --முகுந்தநிதி, s. One of the nine treasures of Kuvera, குபேரனவநிதி களிலொன்று. (Sa. Mukunda.) 39) *

mūkam (p. 361) s. Dumbness, மௌனம். W. p. 667. MOOkA. 2. [fig.] A dumb person. மூகன், s. A demon, the name of an Asura, ஓரசுரன், (Sa. Mooka.) 2. (சது.) A dumb man, ஊமன். [Tel. usage.] மூகை, s. A dumb person, ஊமை. மூகையெழுத்து, s. [in gram. also ஊமை யெழுத்து.] A mute letter. 16)