muṟkaram (p. 359) s. A kind of weapon, ஓர் படைக்கலம். W. p. 665. MUDGARA. 10) *

muktā (p. 356) --முகதாவு--முகத்தாவு, [Arab.] In presence of, before one's face; in person, முகத்தின்முன். முகதாவிலேபேசிக்கொள். Speak in person. முகதாவிலேநின்றான். He stood in the presence [of the king, &c.]. 7)

muruku (p. 358) s. A little ear-ring for the upper part of the ear, as சந்திரமுருகு. (c.) 2. A kind of sweet scented wood, Agallochum, அகில். 3. Beauty, அழகு. 4. Tenderness, tender age, இளமை. 5. Elevation, height, எழுச்சி. 6. Honey, கள். 7. A festival, திரு விழா. 8. The younger son of Siva, முருகன். 9. Smell, வாசனை. (சது.) முருகுக்காதுகுத்துகிறது. Boring the ear to put in the முருகு ring. அதுமுருகுபிஞ்சாயிருக்கவேணும். It must be a tender பிஞ்சு. முருகன், s. A younger person, இளை யோன். 2. The younger son of Siva, கும ரன். 3. A Pujari. or one possessed by Muruga, or a devil, வெறியாட்டாளன். (p.) முருகேசன், s. The god Subramanya, சுப்பிரமணியன்; [ex ஈசன், lord.] 7)

mukku (p. 356) கிறேன், முக்கினேன், வேன், முக்க, v. n. To make violent efforts as a woman in child-birth, to travail, to strain at stool. 2. To press any thing under water, to immerse, as அழுக்கு. 3. [in cant.] To eat in large mouthfuls, உண்ண. தண்ணீரிலேமுக்கியெடு. Sink it in the water and draw it up. உன்னாலானமட்டும்முக்கிப்பார். You use your utmost endeavor. முக்கியெடுக்க, inf. To strain in lifting. முக்கல், v. noun. Confused sounding of voices from a crowd. (சது.) முக்கு, v. noun. Straining at stool. 2. Suffocation--a திக்குமுக்கு. 53)

mukkūṭl (p. 356) s. A mountain, ஓர்மலை. (p.) முக்கூடற்பள்ளு, s. [vul. முக்கூடப் பள்ளு.] A species of popular poetry, not included in the ninety-six varieties, ஓர் பிரபந்தம். 57)

muṉ (p. 360) [adj. and adv.] Before, antecedent, previous, முதலான. 2. Beyond, next, future, இனிமேலான. 3. In presence of, in front --oppos. to பின். 4. First in importance, chief, special, முதன்மை. 5. Side, பக்கம். 6. Antiquity, பழமை. 7. The seventh case or local ablative , ஏழனுருபு. 8. Over.--Note. Before the hard letters ன் is sometimes changed to ற் It is declined, as முன்னுக்கு, முன்னாலே, &c. முன்வருங்காரியம். The thing which shall be. கற்றார்முற்றோன்றாகழிவிரக்கம். The learned do not grieve for the past. --Note. Here முன் is the seventh case. வெய்யோன்வெயின்முன்னெரிதீபம்போல. Like a lamp burning in the beams of the bright rayed sun. (p.) முற்காலம், s. Former time; old time. முற்காலத்திலிருந்தமகாத்துமாக்கள். The illustrious of former days. முற்குளம், s. The twentieth lunar mansion. See பூராடம். (சது.) முற்குறிப்பு, s. Prefiguration, prototype. முற்கூரை--முன்கூரை, s. Front-slope of a roof. முற்கூறு, s. Former part, the beginning. முற்கொழுங்கோல், s. The twenty-fifth lunar mansion, பூரட்டாதி. (சது.) முற்கோபம்--முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause. See கோபம். முற்கோபி--முற்கோபக்காரன்--முன் கோபி, s An irascible person, one who is easily provoked. முற்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். (சது.) முற்பகல், s. The former birth. 2. The preceding day. 3. Former time. 4. The forenoon. முற்பக்கம்--முன்பக்கம், s. The front part. முற்பட, inf. To precede, go before. 2. To come in front, to meet. முற்பவம், s. The former or first birth. 2. Evils done in a former birth. முற்பழி, s. Sin committed in a former birth. முற்பாதி, s. The first half of any thing. முற்பிறப்பு--முன்பிறப்பு, s. The former birth. முன்கட்டு, s. The hands pinioned before. 2. The front rooms or buildings in a house. 3. As கைகட்டு, 2. முன்குடுமி, s. Men's hair-lock tied in front. முன்கை, s. [com. முன்னங்கை.] The arm below the elbow. See நீளு. முன்கைவளை, s. A bracelet worn by females. முன்கொம்பு, s. The pole attached to the front of a palanquin. முன்சந்து, s. The forepart of the hump of a beast. See சந்து. முன்சொல், s. Old sayings. (p.) முன்தட்டு, s. Front beams across the head of a dhoney. முன்தண்டு-முற்படை, s. The van of an army. முன்பனி--முற்பணி, s. The season of evening dew, December and January. See பருவகாலம். முன்பன், s. He who is the first, the chief, முதல்வன்; [ex முன்பு.] (p.) முன்பிறந்தாள், appel. n. The elder sister, அக்காள், (சது.) முன்பின், adv. Before and behind, as usual. எனக்குமுன்பின்ஆளில்லை. I have no one to help me. முன்பின்செய்கிறபடிசெய். Do as usual. முன்பின்விசாரிக்கிறது. Deliberating with one's self about a thing. முன்பு, s. Antiquity, பழமை. 2. Greatness, பெருமை. 3. Strength, வலி. 4. Before, in presence of, முன். (சது.) முன்புருவம், s. [in anat.] Anterior bicipetal ridge. முன்போக, முன்னுக்குப்போக, inf. To go before, to advance. முன்போல--முன்போலே--முன்னைய ப்போலே, As formerly. முன்மடி, s. A tuck or fold in the cloth for a pocket. முன்மறம், s. Precipitate anger, as முற்கோபம். (p.) முன்மறக்க, inf. [improp. for மும்மரிக் க.] To grow vehement or passionate, உக்கிரங்கொள்ள. (R.) முன்மறத்தினாற்பேசுகிறான். He speaks with vehement anger. முன்மாதிரி, s. Precedent, example. முன்முகப்பு, s. The front or fore-part. See முகப்பு. முன்முடுகுவெண்பா, s. A வெண்பா, having a quick measure in the first two feet. See முடுகு. முன்மொழி, s. An antecedent. 2. An old saying, மூதுரை. முன்மொழிந்துகோடல், v. noun. An author's adopting and amplifying what has been stated by other writers. See உத்தி. முன்வளம், s. [prov.] The front, forepart. 2. As அணியம். முன்வாய், s. The lips, உதடு. 2. The opposite side to that whence the wind blows--in winnowing corn, சுளகின்தூற்று வாய். முன்வாய்ப்பல், s. [com. முன்னம்பல்.] Foreteeth, cutters, incisors. முன்றளை, s. Fastening for a beast's fore-leg; [ex தளை.] முன்றாதை, s. A grand-father, பாட் டன்; [ex தாதை.] (சது.) முன்றானை, s. [improp. முந்தாணி.] The skirt of a person's cloth; [ex தானை.] அடிமுன்றானை. The border of a woman's cloth worn inside. மேல்முன்றானை. The edge of it worn upon her shoulders. முன்றானைபோட--முன்றானைவிரிக்க, inf. To spread the skirts, lay open the skirts, as the wife to her husband. முன்றில், s. [com. முற்றம்.] The front yard, or court yard; [ex இல்.] (p.) முன்றூதன், s. A fore-runner; [ex தூ தன்.] (Colloq.) முன்றோன்றல், s. An elder brother, தமையன்; [ex தோன்றல்.] (சது.) முன்னங்கால், s. The fore-feet of a quadruped. 2. The skin or fore-part of the leg. முன்னங்கை, s. The elbow, as முன்கை. முன்னடந்தகாரியம், s. An act of former times. முன்னடி, s. The first part; an entrancehall in a house; [ex அடி.] அதுமுன்னடியிலேயிருக்கிறது. It is at the entrance, not very far. முன்னடியார், s. [pl.] Ancestors. முன்னடியான், s. An image or statue in front of a fane, by which its tutelar god, or goddess, may be known. சுவாமிவரங்கொடுத்தாலும்முன்னடியான்வரங்கொ டான். Though the king may be liberal, the proter will not be [prov.] முன்னடைப்பன், appel. n. An obstruction which prevents chewing the cud. முன்னடையாளம், s. A prognostic, a typical prefiguration--(R.) அடையாளம். முன்னணி, s. The van of an army. முன்னணியிலேவந்தான். He came in the van of the army. முன்னணை, s. Crib, மாட்டுத்தொட்டி. 2. A first-born child, முதற்பிள்ளை. See பின்னணை. முன்னதாக, Before, as முன்னமே. முன்னந்தம், s. The front-view. முன்னந்தொடை, s. A fore-shoulder, or quarter of mutton, &c. See தொடை. 2.The front of the thigh. முன்னமே, adv. Before, afore-time. as முன்னே. நான்முன்னமேவந்திருக்கிறேன்......I came some time ago. ஏன்முன்னமேசொல்லவில்லை. Why did you not say [this] before? முன்னம், s. Before. 2. The fore-part --as முன்னங்கால். 3. Sign, mark, குறிப்பு. முன்னர். Before, முன். 2. s. The beginning, துவக்கம். 3. A place, இடம். (p.) முன்னர்விலக்கு, s. A rhetorical or poetical figure. See அலங்காரம். முன்னவள், s. An elder sister, அக் காள். (p.) முன்னவன், s. An epithet of Deity, applied variously, கடவுள். 2. An elder brother, தமையன். 3. The first, முதலானவன். முன்னவனே முன்னின்றால்முடியாதபொருளுள தோ. Will there be any thing which we cannot perform, God being with us? முன்னவையகத்திணை, s. The rule for prognostication. See அகத்திணை. (p.) முன்னற--முன்னுற, inf. [as adv.] Previously, before-hand, already. முன்னறச்சொல்லியிருக்கிறேன். I have told [him.] beforehand. முன்னாக, inf. To precede, முந்த. [used adverbially.] முன்னாகவைத்தல், v. noun. Placing before; setting before the public. முன்னாடி, As முன்னற. (Colloq.) முன்னாலே, s. Formerly, before. முன்னாள், s. Yesterday, former days; the former birth; [ex நாள்.] 2. As முன் பிறந்தாள். முன்னாளையமனிதன். An ancient man. முன்னாளையிற்பேச்சு. s. Old saying. 2. A talk of yesterday. (R.)

mukkārm (p. 356) s. A bolt, a bar, தாழ்ப்பாள். 2. [also உங்காரம்.] The bellowing, or roar of bulls, &c., எருதினுக்கிரசத்தம். 3. [vul. for முஷ்கரம்.] Stubbornness. இவள்முக்காரம்போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள். She is stubborn in her conduct. முக்காரம்போடுதல், v. noun. Bellowing, as fighting bulls. 50) *

mu (p. 356) . A syllabic letter, compounded of ம் and உ. 2)

mūḷi (p. 361) s. A person defective in any part or member, உறுப்புக்குறை. 2. Anything split or broken, பின்னமானது. 3. (fig.) One who wears no jewels in the ear. மூளிக்காதுடனேவந்தாள்..... She came with naked ears. மூளிக்காதன், s. An earless person. 2. (fig.) A மூளி man, as 3. மூளிக்காதுள்ள. Earless. மூளிக்குடம், s. A pitcher broken at the mouth. மூளிநாய், s. A dog with cropped ears. மூளிமுக்காடு, s. A female's hood covering only the head, distinguished from முக்காடு. மூளியுதடு, s. A hare-lip, &c. See உதடு. மூளியோடு, s. A chipped tile. 79)

mukkāṭu (p. 356) s. [gen. முக்காட்டின்.] A veil, or part of a cloth, worn as a hood by females. (c.) வெட்கமேகெட்டு வெளிப்பட்டமுண்டைக்கு முக்கா டேது. Why does an impudent, bald-headed widow want a veil? முக்காடிட--முக்காடுபோட, inf. To veil, or cover the head by pulling up a part of the cloth. முக்காடுவாங்க, inf. To uncover the head. முக்காட்டங்கி--முக்காட்டுச்சீலை, s. A hood worn by females. முக்காட்டுக்கூறை, s. See கூறை. நிறைமுக்காடு, s. Covering the whole body from head to foot, as the Mohammedan women. 48)