mūlai (p. 361) s. Corner, angle, கோணம். [Tel. மூல.] 2. A house, வீடு. 3. One of the intermediate points of the compass. மூலையிலிருக்கிறவனைமுற்றத்துக்கிழுக்கப்பார்க்கிறான். He tries to drag one from the house, i. e. into a quarrel. நான்ஒருமூலையிலேமுடக்கிக்கொண்டேன். I took my bed in a corner. [privately.] தென்கிழக்குமூலை. South-east. தென்மேற்குமூலை. South-west. வடகிழக்குமூலை. North-east. வடமேற்குமூலை. North-west. மூலைக்காற்று, s. Wind blowing from an intermediate point. மூலைக்குடா, s. A distant room in a large house, a place or corner in a large field. மூலைக்குமுட்டாயிருக்க, inf. To be fit for nothing, to be cast aside. மூலைக்கை, s. A beam from a corner to the ridge of a roof. மூலைத்திசை, s. Intermediate points of the compass, distinct from பெருந்திசை. மூலைமுடக்கு, s. A crooked way, a nook. மூலையரம், s. A three-sided rasp. மூலையோட, inf. To run out too far as a corner, to run out of square. மூலையோட்டம்--மூலைவாங்கல், v. noun. A diagonal extending out of square. மூலைவாக்கு, s. A diagonal position. மூலைவேர், s. The root which runs in a diagonal direction. 73)

mukṭu (p. 356) s. [gen. முகட்டின்.] The top of a hill or mountain, மலையினுச்சி. (சது.) 2. (c.) The ridge of a house, tவீட்டினுச்சி. 3. A long cross-beam of a house, விட்டம். 4. The zenith, உச்சி. அண்டமுகடு, s. See அண்டம். முகடுகட்ட--முகடுதெற்ற--முகடுமூட, inf. [sometimes முகடுமுறிக்க.] To construct the ridge of an ola-roof, கூரைவீட்டின் முகடுதொடுக்க. முகடுந்தல், v. noun. Overcoming, excelling, மேற்கொள்ளல். (இராமா.) முகடோடி, appel. n. [prov.] A long ridge-beam of a house, to which the rafters are fastened. முகட்டுப்பூச்சி, s. A bug, மூட்டைப் பூச்சி. முகட்டுவளை, s. [also மோட்டுவளை.] A beam as a cross-tie for rafters to keep them at a proper distance. முகட்டோடு, s. A ridge-tile. 6)

muẕu (p. 358) adj. All, entire, whole. முழுப்பூசினிக்காயைச்சோற்றோடேமறைக்கிறாயே...... You conceal an unbroken pumpkin in a dish of rice. [prov.] முழாள், s. A stout and robust person; a complete hand. --Note. For bodily labor, those employed, are reckoned thus: 1. காலாள், a little boy, a fourth of a man, as சிற்றாள்; 2. அரையாள், a half man; 3. முக் காலாள், three quarters of a full laborer; 4. முழாள், a full workman. முழுக்க, adv. Wholly, entirely, altogether, completely, (Colloq.) முழுக்கமுழுக்க-முழுமுழுக்க. Intensitive of முழுக்க. முழுக்கமுழுக்கத்தின்றான். He ate to the full. முழுக்களவாளி, s. A great thief. முழுக்காய், s. Entire fruit nearly ripe. முழுக்கிரகணம், s. A total eclipse. முழுக்கூறு--முழுப்பங்கு, s. Entire portion. முழுச்சோம்பேறி, s. A great sluggard. முழுச்சௌரம், s. [also சருவாங்கசெள ரம்.] Shaving the whole body. முழுது, appel. n. That which is entire. முழுதாய், adv. Wholly, entirely. முழுதும்--முழுவதும், adv. [poetice முழுது.] All, the whole. முழுதுங் கொடுத்துவிட்டான். He gave the whole. முழுதொருங்குணர்ந்தோன். The Omniscient, variously applied by different votaries, கடவுள். (சது.) முழுத்தேங்காய், s. A cocoa-nut not broken. முழுநோக்கு, s. Full aspect or influence of a planet. See நோக்கு. முழுப்பங்கு, s. As முழுக்கூறு. முழுப்புரட்டன், s. A very deceitful man. முழுப்புளுகன், s. A down-right liar. முழுமகன், s. A wild or rude man without education or instruction. முழுமதி, s. [com. பூரணசந்திரன்.] Full moon. (p.) முழுமனசாய்--முழுமனசோடே. With all my heart. முழுமனை, s. A whole or entire ground, measuring sixty feet in length and forty in breadth. முழுமுதல், s. God as a perfect or entire whole which requires no addition to fill it up, கடவுள். முழுமூச்சு, s. Breathlessness. முழுமை, s. Entireness, perfection, completeness, எல்லாம். (சது.) முழுமையும். As முழுதும். முழுவலயம், s. Victory, வெற்றி. (சது.) முழுவாசி, s. The whole. முழுவாசியும். On the whole. முழுவெலும்பு, s. A skeleton. 31)

murṟṟu (p. 357) கிறேன், முரற்றினேன், வேன், மு ரற்ற. v. a. To sound, ஒலிக்க. (சது.)

muẕaittl (p. 358) s. Inarticulate sounds, vocal sounds, having no written characters, எழுத்தின்றியஒலி. (சது.) 2. An unwritten language, one not reduced to letters or characters, எழுத்தில்லாப்பாஷை. 38)

mūtri (p. 361) --மூதலி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க. v. a. [contract. of முகதலை.] To confront. (c.) அவனைஎனக்குமூதலித்துவிடு. Let him speak to me in person. 48)

murukku (p. 358) கிறேன், முருக்கினேன், வேன், முருக்க, v. a. To destroy, to ruin, அழிக்க.2. To melt, or dissolve, as உருக்க. 3.To kill, கொல்ல. (P.) முருக்கல், v. noun. Destroying; melting; killing. (சது.) 10)

muṭṭā (p. 356) s. [Hind. pl. முட்டாக்கள்.] Goods, estate, சொத்து. (R.) 125)

muṟiveṭṭiyāṉ (p. 358) s. [prov.] A kind of sea-fungus resembling sponge, called a சக்களத்தி of the காளான். 55)

mutuvu (p. 357) s. [improp.] Roughness, coarseness. See முதுகு. 16)