mūvu (p. 361) கிறேன், மூவினேன், வேன், மூவ, v. n. To end, முடிய. (சது.)--For similar compounds, see மூ, v. 74)

mucukkṭṭai (p. 356) --முசுக்கட்டைச்செ டி, s. The Indian mulberry. முசுக்கட்டைப்பூச்சி, s. [com. கம்பளிப் பூச்சி.] A hairy caterpillar. 76)

mullai (p. 358) s. The November-flower, Jasminum Trichotomum, embracing two species, ஓர்கொடி. 2. A sylvan tract of country. See திணை. 3. [in love poetry.] Married life. See திணை. 4. Melody, இசை. 5. Chastity, கற்பு. 6. Victory, வெற்றி. 7. A creeper, வனமல்லிகை, jasminum angustifol. 8. One of the five arrows of மன்மதன். (சது) முல்லைக்கருப்பொருள், s. Men, beasts and other living creatures, things and employments peculiar to a wood-land district. viz: 1. முல்லைத்தலைவன், chiefs, heads, as குறும்பொறைநாடன், தோன்றல் with their females; 2. முல்லைத்தெய்வம், the god Krishna; 3. முலலைத்தொழில், occupations-as feeding cows, grappling with bulls, dancing hand in hand, &c; 4. முல்லைநீர், jungle-rivers; 5. முல்லைப்பண், melody, as சாதாரி; 6. முல்லைப்பறை, drums, as பம் பை; 7. முல்லைப்புள், birds, as jungle-fowl, &c.; 8. முல்லைப்பூ, flowers, the November flower, as above; 9. முல்லைமரம், trees, as Cassia and Memecylon tinctorium; 1. முல்லைமாக்கள், inhabitants, cowherds, shepherds, &c.; 11. முல்லையாழ், lute, known by the name of முல்லை; 12. முல்லையுணவு, food, the சாமை, millet, வரகு grain, different kinds of pulse; 13. முல்லையூர், the town, as பாடி; 14. முல்லைவிலங்கு, beasts, the stag and hare. முல்லைக்காலம், s. The two rainy months August and September, with the dark part of the day. முல்லைக்கான்யாறு, s. A river having its source in woods. (p.) முல்லைமுதற்பொருள், s. Principal things in a woodland country or forest, connected with the soil and season of the year, as முதற்பொருள், under அகப்பொருள். முல்லையர், s. [pl.] A caste of people who keep cattle, and reside in முல்லை. tracts, shepherds, இடையர். முல்லையுரிப்பொருள், s. Continuing solitary, as lovers, especially a bride-as உரிப்பொருள், under அகப்பொருள். 19)

murukiym (p. 358) s. A drum used by mountaineers, குறிஞ்சிநிலப்பறை. (சது.) 6)

muẕngku (p. 358) கிறேன், முழங்கினேன், வேன், முழங்க, v. n. To roar, to sound, ஒலிக்க. 2. To thunder, வானங்குமுற. சங்கீதமுழங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. Music. vocal, and instrumental is resounding. 22)

murṇṭu (p. 357) கிறேன், முரண்டினேன், வேன், முரண்ட, v. n. To be obstinate, to resist; to be intricate; to be entangled in a business. அவன்முரண்டிக்கொண்டிருக்கிறான். He is obstinate. உன்னாலானமட்டுமுரண்டிப்பார். Resist as much as you can. முரண்டவைக்க, inf. To hook in, to fasten. 57) *

mūttl (p. 361) Being old. See மூ, v. 55) *

mūrccai (p. 361) --மூச்சை, s. Fainting, loss of consciousness, அறிவுமயக்கம். W. p. 667.MOORCH'HA. அவன்மூர்ச்சையாய்க்கிடக்கிறான். He is lying in a swoon. மூர்ச்சைதீர்த்துயிர்தருமருந்து. A medicine to remedy a swoon. மூர்ச்சைதீர்ந்தெழுந்திருக்கிறது. Recovering out of a swoon and rising. மூர்ச்சைவாயு, s. A wind in the body supposed to cause swooning. 66) *

muṟṟu (p. 359) கிறேன், முற்றினேன், வேன், முற்ற, v. n. To become mature, to ripen, முதிர. 2. To become hard, solid, வயிரங்கொள்ள. [improp. முத்து.] (c.) 3. To be finished, completed, முடிய. 4. v. a. To complete, to finish, முடிக்க. 5. To blockade, to shut up a port, வளைக்க. (p.) காய்முற்றிப்போயிற்று. The fruit is ripe. காரியமுற்றிப்போயிற்று. The matter has become aggravated. வியாதிமுற்றிப்போனது. The disease is incurable. முற்ற, inf. [as adv. vul. முட்ட.] Entirely, fully, முடிய. முற்றநனைந்தவனுக்கீரமில்லை. There is no wetting him who is well drenched. வழிமுற்றஎன்கூடவந்தான். He came with me all the way. முற்றமுடிய, as adv. To the close. முற்றவிட, inf. To leave fruits to ripen. முற்றவும், adv. Wholly, as முற்றும். முற்றவுணர, inf. To be deeply impressed. முற்றாய்தம், s. The letter ஃ with its full sound--as distinct from ஆய்தக்கு றுக்கம். முற்றியலுகரம்--முற்றுகரம், s. The letter உ in its full quantity, unabbreviated உ--as distinct from குற்றுகரம், as கடு poison, கதவு, door, and not as in மதகு, sluice, உதடு, lip, &c. முற்றியைபு, s. Rhyming in the last letter in all the feet. See தொடை. முற்றிழை, s. A lady completely adorned. முற்றிழாய். O thou who hast adorned thyself with perfect jewels. (p.) முற்றுகை, v. noun. [com. முற்றிக்கை.] Straitness, distress, want, [vul. முட்டு கை.] 2. [vul. முத்திக்கை.] Blockade, seige. சாப்பாட்டுக்கெனக்குமெத்தமுற்றிக்கையாயிருக்கி றது. I am in-great distress for want of food. பட்டணத்தைமுற்றிக்கைபோட்டார்கள். They beseiged the town. முற்றும், A finite verb, வினைமுற்று, as முடியும். 2. A relative future participle, as முற்றுங்காலத்தில், in ending time. 3. [adverbially.] Wholly, entirely, all, முழு தும். 4. [substantively.] The end, finis, the end of a book, கடை. ஒருநாள்முற்றும்என்னசெய்தாய். What have you been doing a whole day. முற்றல், v. noun. Any thing which has become old and hardened, the core or heart of a tree.--oppos. to இளைசு. 2. Old age, மூப்பு. 3. Ending, முடிதல். 4. As முற்றுகை, 2. கத்தரிக்காய்முற்றலாயிருக்கிறது. The brinjalfruit is over-ripe [hard]. 17)

muṟkalam (p. 359) --முற்கலோபநிஷதம், s. An Upanishad. See உபநிடதம். 11)