vkkuttirikrṇm (p. 374) s. [prov.] A bed, படுக்கை. 17)

vicatam (p. 388) s. Whiteness, வெண்மை. 2. Any thing clear or pellucid, நிருமலம். 3. That which is evident or apparent, வெ ளிப்படை. 4. Purity, சுத்தம். W. p. 78. VISATA. 37) *

viyatirēkam (p. 395) s. [also வேதிரேகம்.] Difference, விகற்பம். 2. A figure in Rhetoric. W. p. 814. VYATIREKA. 3. The negative form of expression, எதிர்மறை. 41) *

vrūtm (p. 376) s. A fender or ledge of wood, or of tiger's skin, for a car, தேரைப்பாதுகாக் கும்புலித்தோன்முதலியன. W.p. 736. VAROOT'HA. 161) *

viṭppu (p. 391) --விடம்பு, s. A fissure, கமர். (சது.) 25) *

vācākāram (p. 383) s. Zenana; ladies' apartments in a house, அந்தப்புரம்; [ex வாசம், et ஆகாரம்.] W. p. 756. VASAGARA. 14)

vayintavam (p. 376) s. A house. See வைந்தவம். 87)

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *

vci (p. 374) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and v. a. To dwell, to live, to abide, reside, தங்க; [ex Sa. Vasa.] 2. To cajole, wheedle, inveigle; to gain one's affections, to charm, வசியஞ்செய்ய; [ex வசம்.] 3. To speak, to utter, வசனிக்க; [ex Sa. Vacha.] 47) *

vkku (p. 374) s. [indeclinable.] An imitative sound. 2. [Colloq.] Means, resources, influence, வழி. வக்குவக்கென்றிருமுகிறது. Making a coughing noise. அவனுக்குச்சோற்றுக்குவக்கில்லை. He has no means, of getting food. நாய்வக்குவக்கென்றோடுகிறது..... The dog makes, a noise while running. 16)