vṭippm (p. 375) Beauty, elegance, அழகு. 2. Method, eloquence in speech, செப்பம். வடிப்பம்வடிப்பமாய்ப்பேசுகிறாய். You boast yourself. (R.) 11)

vāyu (p. 385) --வாயுவு, s. [com. வாய்வு.] Wind, air, காற்று. 2. Wind or vital air in the system; also windy affections, flatulency, வாதம். W. p. 752. VAYU. 3. Vayu, the wind-god, and regent of the northwest. See திக்குப்பாலகர். எனக்குவாயுகொண்டிருக்கிறது. I have flatulency in my bowels. அசீரணவாயு. Indigestion. வாயு, 1. or தசவாயு. Ten vital airs in the body: 1. பிராணன், situated in the heart; 2. அபானன், in the top of the head and passing downwards; 3. சமா னன், in the pit of the throat; 4. வியா னன், pervading the whole body; 5. உதானன், in the navel; 6. நாகன், which effects motion and speech; 7. கூர்மன், causing horripilation; 8. கிருதரன், or கிருகரன், seated in the face; 9. தேவதத் தன், that which is exhaled in yawning, &c; 1. தனஞ்செயன், or தனஞ்சயன், that which remains in the body after death an escapes by splitting the head. See these words.-- For மேகவாயு, தமரகவாயு, பாரிசவாயு, see their primaries. வாயுக்கணம், s. [also மாருதகணம்.] One of the four inauspicious feet. See அஷ்டகணம், under கணம். வாயுக்குத்து, s. Pain from wind, and flatulency; cholic. வாயுசகன்--வாயுச்சகன், s. Fire, as the comrade of wind, அக்கினி; [ex சகன்.] வாயுதாரணை, s. Suppression of the the vital airs, by yogas, &c. வாயுத்தம்பம்--வாயுத்தம்பனம்--வாயு ஸ்தம்பனம் s. The art of arresting the winds. See கலைஞானம். வாயுபகவான், s. The god of the wind. வாயுபூதம், s. Atmosphere. வாயுமண்டலம், s. Region of the winds. வாயுமலடு, s. Sterility from flatulency. See மலடு. வாயுமூலை, s. North-west, as the source of winds, whence the god sends them forth. வாயுமைந்தன், s. [lit. wind-born.] Hanuman. 2. Bhima--as மாருதி. வாயுவம், s. One of the nine indications of the clouds. See மேகம், 9. வாயுவாஸ்திரம், s. A wind-dart, received from Vayu. வாயுவிளங்கம், s. [com. வாய்விளங்கம்.] A medicinal seed, like a pepper-corn, put in the mouth of children to assist their speech. (சது.) வாயுவின்கூறுபாடு, s. Characteristic qualities of the vital airs in the system, five in number, as ஓடல், கிடத்தல், கூட்டல், ஏறுதல், இறங்குதல். See வாயுவின்கூறு under கூறு. வாயுவைப்பிடிக்கிறமருந்து. Medicine that dissipates flatulency. வாயுவுபத்திரம், s. Pain from flatulency. 8)

vāvuttṉ (p. 386) s. The prow of a vessel. வாழ்த்திப்போளம், s. [prov.] Gummyrrh. வாழி--வாழிய, s. A poetic expletive, முன்னிலையசைச்சொல். 2. See வாழு. 23)

vivattu (p. 398) s. Sorrow, calamity. See விபத்து. 84) *

vāciṭṭam (p. 383) s. A treatise on Hindu law, as வசிட்டம். See தருமநூல். 2. One of the Upa-puranas--as வாசிட்டலைங்கம். See உபபுராணம், (சது.) 3. A part of the Vedas, or particular mantras. [Sa. Vasishta.] 22) *

viruppm (p. 398) --விருப்பு, s. Desire, appetite, ஆசை. (சது.) 2. Liking, delight, pleasure, choice, பிரியம்; [ex விரும்பு.] விருப்பம்வைக்க, inf. To desire, to long for. விருப்பின்மை, s. Absence of desire, want of appetite. விருப்புவெறுப்பு, s. Desire and aversion. 28)

vaṭuku (p. 375) s. [St. வடுகரணம்.] The investiture of the sacred thread. See உபநய னம்; [ex Sa. Vat'u. W. p. 73.] 18)

vivēkam (p. 398) s. Cleverness, ingenuity, discrimination, penetration, judgment, புத்தி. 2. The faculty, of distinguishing things by their properties; the power of separating Brahma, or invisible spirit, from the visible world, truth from untruth, error for illusion, பகுத்தறிவு. (Ell. 61.) 3. The spiritual faculty, மனத்தெளிவு. 4. (Beschi.) The preface of a book, பாயிரம். சுயமானவிவேகம். Original genius. விவேகமுள்ளஆத்துமா. A reasonable soul. விவேகசிந்தாமணி, s. A treatise. See under, சிந்தாமணி. விவேகபருவம், s. Age of discretion. விவேகமோட, inf. To develope by degrees, as the understanding. (p.) விவேகவிருத்தி, s. Improvement of the faculties, as மனோவிர்த்தி. விவேகி, s. [male or female.] A sharp, clever person. 92)

varuṇaṉai (p. 376) s. Praise, panegyric, தோத் திரம். 2. Describing elegantly, exaggerating, சிறப்பித்தல். W. p. 738. VARN'ANA. 150)

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)