viḷākm (p. 398) s. A battle-field, போர்க்களம். (சது.) 135)

viẕuttu (p. 398) கிறேன், விழுத்தினேன், வேன், விழுத்த, v. a. [poetice. வீழ்த்த]. To cause to fall, to involve, to overwhelm. 110)

vākīcuvaraṉ (p. 382) s. An author, writer of a book or poem, ஆக்கியோன். W. p. 746. VAGEES'VARA. 2. Brahma, பிரமன். வாகீசுவரி--வாகேசுவரி, s. Sarasvati, the wife of Brahma, as the goddess of learning, சரஸ்வதி. 11)

vitṟu (p. 393) v. [prop. பதறு.] To be overhasty. (R.) 37) *

vācikai (p. 383) s. A garland, மாலை. 2. A string of flowers, கோத்தமாலை. (சது.) 20)

vitiyai (p. 394) s. The second phasis of the moon. See திதி. (சது.) 14)

vilā (p. 398) s. The sides of the body, பழு. (c.) விலாப்பக்கம்--விலாப்புறம்--விலாப்பா ரிசம், s. The rib-side, all the part under the arm to the waist. விலாப்புடைக்க, inf. To puff up as the sides when the stomach is full. விலாவெலும்பு--விலாப்பக்கத்தெலும்பு, s. The rib-bone. 52)

viẕumm (p. 398) s. Excellence, magnificence, superiority, சிறப்பு. 2. Goodness, நன்மை. 3. A good state, சீர்மை. 4. Poverty, affliction, இடும்பை. (சது.) விழுமியது, appel. n. That which is pre-eminent. விழுமியதுபயத்தல், v. noun. Containing matter of real excellence; one of the ten beauties of style. See அழகு. விழுமியன், s. A great man. விழுமியோர், s. Excellent persons. 113)

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *

vāciṭṭam (p. 383) s. A treatise on Hindu law, as வசிட்டம். See தருமநூல். 2. One of the Upa-puranas--as வாசிட்டலைங்கம். See உபபுராணம், (சது.) 3. A part of the Vedas, or particular mantras. [Sa. Vasishta.] 22) *