vēntu (p. 402) s. A king, as வேந்தன். 2. Royalty, இறைமை. (p.) 42)

vēḷvu (p. 402) s. Marriage-presents, மணவ ரிசைப்பண்டம். வேள்வெடுக்க, inf. To send marriagepresents [eatables] from the house of the bridegroom to that of the bride, and vice versa. 77)

vēṇu (p. 402) s. Hollowness, tubularity, உட் டுளை. 2. A bambû, மூங்கில். 3. A herdsman's reed or pipe, குழல். 4. A bow, வில். 5. A sword, வாள். (சது.) 6. A knowledge of wind-instruments. See கலைஞானம். 17)

vēmpu (p. 402) --வேப்பமரம், s. [adjectively, வேப்பு.] The Margosa or Neem tree, Azadirachta Indica. There are two varieties, கருவேம்பு and மலைவேம்பு. Which see; சிவனார் வேம்பு and நிலவேம்பு are two different medicinal plants. வேம்புவிரும்பக்கரும்பாகும். If it wished, the bitter Margosa might become sugar-cane; i. e. 'where's a will there's a way.' அவனுக்குவீடுவேம்பாய்ப்போயிற்று. His house [wife], has become bitter, used by a married woman. வேப்பங்கள், s. Sour juice that oozes from some Margosa trees, taken medicinally for venerial eruptions, &c. வேப்பங்காய், s. Its unripe fruit or drupe. வேப்பமுத்து, s. The seeds of the வேம்பு. வேப்பம்பட்டை, s. The bark of the வேம்பு, used as a tonic and febrifuge. வேப்பம்பலகை, s. Boards from the tree. வேப்பிலை, s. The leaves of the வேம்பு used medicinally, and as a charm for possessed persons, or animals, and those bitten by poisonous reptiles. வேப்பெண்ணெய், s. The oil extracted from the seeds. வேம்பின்றாரோன், appel. n. An epithet of the Pandya kings. See நிம்பத்தாரோன். 47)

vētam (p. 402) s. The holy books of the Hindus--said to have been revealed by Brahma, but compiled from tradition by vyasa. They are four in number; 1. இருக்கு, Rig Veda, chiefly relating to ritual worship; 2. எசுர், Yajur Veda, concerning the ceremonies observed in sacrifices; 3. சாமம், Sama Veda, containing odes, hymns and chants; 4. அதர்வ ணம், Atharvan'a, with mantras or magical formulas, the least esteemed of the four. உபவேதம், s. The four secondary sciences. These are அருத்தவேதம், commentary on the Vedas; ஆயுர்வேதம், Physic; காந்தருவவேதம், music; தனுர்வேதம், archery. வேதகலாபம், s. Religious persecution. வேதக்காரர், s. Brahmans skilled in one or more of the Vedas. (R.) 2. [Heathen usage.] Roman Catholics. வேதக்கொடியோன், s. An epithet of Dron'acharya as the Veda-bannered, துரோணாசாரியன். (சது.) வேதசாஸ்திரம், s. The four Vedas and six Shastras collectively. 2. [corrup. usage.] Theology. வேதசாஸ்திரி, s. One learned in the Vedas and Shastras. 2. [not authorized.] A theologian. வேதசாட்சி, s. [R, C, usage,] A martyr. வேதசாரம், s. [lit. the essence of religion.] The title of a book. 2. A reed, நாணற்புல். வேதநாயகன், s. The Deity as lord of the Vedas, பிரமன், கடவுள். வேதநூல், s. A religious system. வேதபாரகர், s. Brahmans, பார்ப்பார். 2. Those who are well versed in the Vedas, See பாரகர். 3. [Chris. usage.] Scribes, expounders of the Jewish law. வேதபாராயணம், s. Study of the Vedas. வேதபுஸ்தகம், s. [Christ. usage.] The Bible. வேதப்புரட்டு, v. noun. Perversion of the Vedas. 2. [in Christ. usage.] Corruption of the true religion, heresy. வேதமாயாவாதம், s. A religious sect. வேதமுதல்வி, s. An epithet of Sarasvati, Lukshmi and Parvati. வேதமோத, inf. To recite the Vedas; [ex ஓது.] வேதரஞ்சகன், s. Brahma, பிரமன். வேதவியாக்கியானம், s. [Chris. usage.] Expounding the Scriptures. வேதவியாசர், s. Vyasa, compiler of the Vedas. வேதன், s. God, கடவுள். 2. Jupiter, வியாழம். 3. Argha, அருகன். வேதா, s. God, கடவுள். 2. Brahma, பிரமன். (சது.) வேதாகமம், s. Authoritative books corresponding with the Vedas. 2. [Chris. usage.] The Bible. வேதாக்கிரேசர், s. Chief teachers of the Vedas. வேதாக்கினி, s. A sacrificial fire. See அக்கினி. வேதாங்கம், s. Sciences subordinate to the Vedas, of which there are six: 1. மந்திரம், mantras; 2. நிகண்டு, vocabulary; 3. வியாகரணம், grammar; 4. சந்தோபிசிதம், prosody; 5. நிருத்தம், explanation of mystic words; 6. சோதிடம், astronomy, astrology.--According to Wils. சிட்சை and கற்பம், are given for the first two. வேதாந்தம், s. [lit. the end of the Vedas.] A refined system of philosophy taught by Vyasa in the Uttara-mimamsa, and reduced by himself to 5 stanzas. It was commented on by Madevacharya, Sankaracharya, and Ramanujacharya, severally in the Dwaita, Adwaita, and Visishta--adwaita systems. The first and last allow a distinct existence of matter, but not its eternity. The second denies the real existence of matter, and resolves all existence into God. The Vedanta, simply stated, is a system of Pantheism. See அத்துவிதம் and துவிதம். 2. The thirty-two Upanishads, or appendixes, to the Vedas. See சாஸ்திரம். வேதாந்தசூடாமணி, s. A metaphysical treatise by சிவப்பிரகாசதேசிகர். வேதாந்தமதஸ்தாபனம், s. Establishing the doctrines of the Vedanta system. வேதாந்தன்--வேதார்த்தன், s. God as the object of the Vedas, கடவுள். வேதாந்தி, s. [pl. வேதாந்திகள்.] One skilled in the Vedanta. வேதோக்தம், s. That which is scriptural or declared in the Vedas. 24) *

vēṇṭu (p. 402) கிறேன், வேண்டினேன், வேன், வேண்ட, v. a. To beg, entreat, beseech, மன்றாட. 2. To approve, to like, விரும்ப. 3. To want, to need--Note. In this latter sense it is principally a defective or impersonal verb. It is conjugated, as வேண் டுகிறது. it is necessary; வேண்டிற்று, was necessary; வேண்டும், com. வேணும், will be necessary; negative, வேண்டாம், com. வே ணாம்; rela. part. வேண்டுகிற, வேண்டிய, வே ண்டின. எனக்கதுவேணும். I want it. நீசீக்கிரமாய்வரவேணும். You must come in haste. உனக்கென்னவேண்டும். What do you want? அவன்உனக்கென்னவேணும். What relation does he bear to you? வேண்டாது--வேண்டாதே--வேண்டா மல். Not wanting. வேண்டாதுபோனான். He went away displeased. வேண்டாத்தலையன், s. An abrupt man. வேண்டாமை, s. Aversion, dislike. வேண்டார், appel. n. Foes, பகைவர். வேண்டாவெறுப்பு, v. noun. Unwillingness, indifference. வேண்டி, v. part. Being wanted. 2. [as a prepos.] With, for the sake of. வேண்டியிருக்கிறது. It is wanted. வேண்டியதாயிருக்கவில்லை. Is it not required. என்னத்தைவேண்டி. With what object? என்னைவேண்டி. For my sake. வேண்டிக்கொள்ள, inf. To solicit, to pray. வேண்டியகாரியம், s. Needful things. வேண்டியசகாயம், s. All needed help. வேண்டியழைக்க, inf. To invite with desire. வேண்டியமட்டும். As much as is wanted. வேண்டுமானபோது. Whenever you want. வேண்டல்--வேண்டுதல், v. noun. Desiring, supplicating, begging. 20) *

vē (p. 401) s. Spying, reconnoitering, espionage, வேவு. (சது.) 44) *

vēḷā (p. 402) s. A large cetaceous fish, Grampus, வேளாச்சுறா. 66)

vēṭṭl (p. 402) --வேட்டாள்--வேட்டார். See under வேள், (v.) 6) *

vēṇi (p. 402) s. A river, நதி. [See திரிவேணி.] 2. Air, ether, ஆகாயம். 3. A street of herdsmen, இடையர்வீதி. 4. Matted hair, மயிர்ச்சடை. (சது.) 5. A root of a tree, மரவேர். 15)