nācci (p. 273) s. [honorific நாச்சியார்.] A lady, a mistress. See நாயச்சி. நாச்சிமார், s. [plu.] Ladies, mistresses. 2. A class of seven female deities, objects of worship, சத்ததேவிகள். 52)

nāyakam (p. 274) s. Headship, superiority, supremacy, pre-eminence, தலைமை. (சது.) 2. Rule, government, domination, ஆளுகை. 3. (fig.) The chief gem in a neck-lace, மாலையின்பிரதானமணி. --Note. The four kinds of government to be deprecated are: 1. ஸ்திரீநாயகம், female government, of a state, or family; 2. வாலநாயகம்--சிசுநாயகம், juvenile government; 3. வெகுநாயகம், government in the hands of many; 4. அநாயகம், anarchy--Note. Some medicinal plants have this affix as கிரந்திநாயகம், சன்னிநாயகம், which see. நாயகசுரம், s. [for நாகசுரம்.] A kind of clarion. நாயகத்தி--நாயகச்சி, s. A lady, mistress, goddess, தலைவி. (Rare.) நாயகப்பானை, s. The chief pot for boiling rice at a temple; for religious mendicants, &c., முதலூலைக்கட்டிப்பொங்கலிடும் பானை. நாயகமணி, s. [also நடுநாயகம்.] The large bead in a devotee's necklace. 2. The central gem in a breast plate. நாயகம்பண்ண, inf. To excercise lordship, supremacy, &c., பெரியதனம்பண்ண. நாயகன், s. [honor. நாயகர், fem. நாயகி.] A lord, master, guide, chief, manager, conductor, leader, principal, அரசன். 2. The Supreme Being, எப்பொருட்குமிறைவன். 3. Siva, சிவன். (சது.) 4. A husband, கண வன். W. p. 462. NAYAKA. 5. A viceroy, poligar, பாளயக்காரன். 7)

pṭṭṭai (p. 291) s. A stock, heap; pile of straw, firewood or timber, குவியல். 2. The anvil of a black-smith, gold-smith, &c., அடைகல். 3. A black-smith's or other vise, அடைகுறடு. 4. A mechanic's shop with its various implements, கம்மியர்கராக சாலையும், கருவியும். 5. Any thing held against another, as a support in driving a nail, தாங்குகருவி. 6. A corn-rick, or enclosure of straw, &c., for grain, தானியஉறை. 7. A layer or bed of olas, to place things on, தானியப்படுக்கை. 8. A frame of timbers to place under a dhoney when ashore, to keep it from the ground, தோணிதாங்கி. 9. A support for the head, in place of a pillow, தலைதாங்கி. 1. A support, or prop to keep a thing from falling or moving, தாபரம். 11. An ornament for the neck, கழுத்தணி. 12. A piece of board temporarily used as a seat, தாங்குபலகை. பட்டடைவாய்த்தால்பணிவாய்க்கும். If the anvil be obtained, the work will be done. பட்டடைகட்ட, inf. To store up grain in an enclosure of straw. 2. To set a prop or support. 3. To erect a workshop. 4. To steal. பட்டடைகாக்க, inf. To watch the cornstack. பட்டடைக்கழனி, s. A cultivated field. பட்டடைக்குத்தண்ணீர் இறைக்க, inf. To raise water for irrigation. பட்டடைமணை, s. A work-bench. பட்டடையார், s. [hon.] The master of a shop. 2. An overseer. பலபட்டடை, s. [com. பலபட்டறை.] The residence of people of several tribes. See சாதி. 122) *

prm (p. 297) adj. Best, most excellent, சிரேஷ் ட. 2. Chief, principal, பிரதான. W. p. 53. PARAMA. 3. Divine, celestial, heavenly, திவ்விய.--Note. It is sometimes used with words of bad meaning, as பரமசண்டாளன், a vile wretch. See நல். [For most of the compounds, compare திவ்வியம், தேவம், பரம்.] பரமகதி, s. Bliss, as பரகதி. பரமகருத்தன், s. The Supreme Being. பரமகாரியம், s. A divine, spiritual, or heavenly subject. பரமக்கியானம்--பரமஞானம், s. Knowledge of, or acquaintance with, the deity. பரமசண்டாளன், s. A desperate wretch. பரமசத்துரு, s. A great enemy, a chief adversary, கடும்பகைவன். பரமசந்தேகம், s. A great doubt, obscurity. பரமசமாதி, s. As பரமசாந்தி. பரமசாந்தி, s. Divine tranquility of the soul, absorbed in spiritual contemplations and enjoyments, யோகநிலை. பரமசாயுச்சியம், s. Union or identification with the deity, sometimes described as enjoyed even before quitting the body. பரமசித்தி, s. Heavenly bliss, முத்தி. பரமசுந்தரி, s. The goddess of virtue, தருமதேவதை. பரமசைதன்னியம், s. Universal spirit or intelligence, the Supreme Being. பரமதூர்த்தன், s. A capital rake, மிகு துட்டன். பரமநாழிகை, s. The whole period of hours during which a திதி, வாரம், கரணம், யோகம் or நட்சத்திரம் lasts. பரமநிஷ்டை, s. Contemplation on the deity, the mind being entirely set upon பரமநிவர்த்தி, s. Final liberation from anxieties, and secularities, &c., பாச விமோசனம். பரமபதம், s. The heaven of a god, more especially of Vishnu, as bestowed on his followers. பரமபதவாசி, s. An inhabitant of the heavenly place. 2. Vishnu; also Siva. பரமபாகவதசிகாமணி--பரமபாகவதன், s. A superior class of Vaishnuvas. பரமமூர்த்தி, s. The Supreme Being. 2. Vishnu, விஷ்ணு. பரமயோக்கியம், s. Divine excellence as தேவதாயோக்கியம். பரமரகசியம், s. A divine secret or mystery; also used in irony. பரமலுத்தன், s. A great niggard. பரமலோகம், s. A world of bliss. பரமாகாயம், s. The wide expanse of ether, as the abode of deity, or the vacuum of the yogi, பெருவெளி. பரமாங்கிசம், s. A part of divinity; [ex அமிசம்.] 2. [hon. for அங்கிசம்.] A upanishad. பரமாணு, s. An atom, the invisible base of aggregate bodies; In Wils. thirty of them are supposed to form a mote in a sunbeam, பொருண்மூலம். 2. [in modern usage.] Atmosphere, ஆகா யம்.--The atomic bases of the five elements, called பஞ்சபூதஅணு, are பிருதுவிப் பரமாணு, atomic base of earth, being water; 2. அப்புப்பரமாணு, of water, being fire; 3. தேயுப்பரமாணு, atomic base of fire, being air; 4. வாயுப்பரமாணு, of air or wind. being ether; 5. ஆகாயப்பரமாணு, of ether being maya. பரமாத்துமம்--பரமாத்துமா, s. The soul of the universe. 2. The Deity or universal soul, as contrasted with சீவாத் துமா, the human soul. பரமாத்துமன், s. God as the soul of the world, கடவுள். 2. (fig.) A saint, or glorified spirit, சுத்தாத்துமா. பரமாயு--பரமாயுஸ், s. Great age, தீர்க்காயு. 2. Full age according to one's maturity. பரமாபமம், s. The inclination of a planet's orbit to the equator; [ex அபமம்.] பரமார்த்தம், s. Any excellent or important aim, or object, மேலானபொருள். 2. A kind of spiritual knowledge which reveals the vanity and illusion of the world, மெய்ஞ்ஞானம். 3. [com. in irony.] Simplicity. பரமார்த்தகுரு--பரமார்த்தன், s. A simpleton, not experienced in worldly affairs. பரமார்த்தகுருவின்கதை, s. Story of Guru Noodle by Beschi. பரமாற்புதம், s. A divine miracle. பரமானந்தம், s. Spiritual joy, heavenly delight. 2. The Divine Being before his exertion of energy in the work of creation, பிரமம். பரமானந்தர், s. [hon.] Deity in enjoyment with ஆனந்தரூபசத்தி. பரமானம், s. [com. for பரமான்னம்.] பரமானுபவம், s. Experience in spiritual things, acquaintance or communications with the deity. பரமான்மா, s. The Deity as the soul of the universe, as பரமாத்துமா. பரமான்னம், s. Celestial food, rice boiled with milk and sugar for an oblation, பாற்சோறு. பரமேசன்--பரமேசுரன்--பரமேச்சுரன், s. A name of deity, commonly Siva, சிவன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. God, கடவுள். W. p. 54. PARAMESVARA. பரமேச்சுரி, s. Sakti or the consort of deity, commonly, parvati, பார்வதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. பரமேட்டி, s. The Supreme Being, பராபரவஸ்து. 2. Siva, சிவன். 3. Vishnu, விஷ்ணு. 4. Brahma, பிரமன். 5. Argha, அருகன். W. p. 54. PARAMESHTIN. பரமௌஷதம், s. An excellent medicine, மேலானமருந்து. 29)

pāṭṭi (p. 309) s. [hon. பாட்டியார்.] A grandmother, மூதாய். 2. A grand-father's sister; grand-mother's sister. 3. A sow, a bitch, a she-jackal, and some other she-animals, ஒருசார்விலங்கின்பெண்பொது. 4. See பாட்டு. 6)

mngkai (p. 338) s. A woman, பெண். 2. A girl from twelve to thirteen years of age inclusive. See பருவம். (சது.) மங்கைதீர்க்கம், s. One of the ten points in மணப்பொருத்தம். மங்கைபங்கன்--மங்கைபங்காளன்--மங் கைபாகன், s. [also அர்த்தநாரீசுரன்.] Siva as half-female. மங்கையர்க்கரசியார், s. [hon.] A queen of the Pandyan dynasty, one of the sixty-three devotees of Siva, கூன்பாண்டி யன்மனைவி. 110) *

maccam (p. 339) s. Fish, மீன். W. p. 632. MAC'HC'HA. 2. A kind of fish, probably the saphari, in which Vishnu is fancied to have been incarnate. See திருமாலவதாரம். 3. Pisces of the Zodiac, மீனவிராசி. 4. One of the eighteen Puranas. See புராணம். 5. A country including Dinajpur and Rangpur, one of the middle divisions of India, ஓர்தேசம். W. p. 635. MATSYA. மச்சகந்தி--மச்சோதரி, s. (S't.) The mother of the poet Vyasa, வியாசன்றாய். மச்சக்கொடி, s. A flag on which a fish is delineated. மச்சஞ்சாப்பிடுதல், v. noun. Eating fish as distinguishing caste. மச்சதேசம், s. The Matchia country, in Central India, விராடபுரம். மச்சபுராணம், s. The மச்சம் Purana. மச்சமுனி, s. A distinguished poet and philosopher of the Sidd'har class, contemporary with Agastya; of his compositions, only a treatise, வாதநிகண்டு, is extant. See சித்தர். மச்சமுனிபாடல், s. The poetry of மச்சமுனி. மச்சயந்திரம், s. A mark for archers in shape of a fish. மச்சாவதாரம், s. The incarnation of Vishnu in the form of a fish. மச்சவிராசி, s. Pisces--as மச்சம். மச்சேந்திரநாதர், s. [hon.] One of the nine Sid'dhars. See நவசித்தர். 12) *

mattuvam (p. 343) s. A class of Brahmans-the Madh'vacharya or Dwitas, துவிதர், as distinguished from the Adwitas, அத்துவிதர், followers of Sangaracharya. மத்துவர்--மாத்துவர், s. [also தத்துவாதி கள்.] Brahmans of the மத்துவம் class. மத்துவாசாரியர், s. [hon.] A priest of the மத்துவம் sect; also its founder. 24) *

maruttuvam (p. 344) s. Midwifery, மருத்துவச்சி யின்தொழில். (c.) 2. The practice of medicine, வைத்தியம். மருத்துவக்கலைஞன்--மருத்துவநூலோன், s. A physician, வைத்தியன். மருத்துவச்சி--மருத்துவிச்சி, s. A midwife. மருத்துவம்பார்க்க--மருத்துவஞ்செய்ய, inf. To do the business of a mid-wife. மருத்துவர், s. [pl.] Doctors, வைத்தி யர். 2. The two celestial physicians of Swerga. See அச்சுவினிதேவர்கள். (சது.) மருத்துவவாழை, s. [prov.] A kind of plantain. மருத்துவன், s. A physician. மருத்துவன்தாமோதரனார், s. [hon.] A professor of the ancient Madura college, who was well skilled in the medical art, சங்கப்புலவரிலொருவர். 67)

māṇama (p. 349) s. Greatness, excellency, பெ ருமை. See மானம், மானியம். (சது.) நாணமுமில்லைமாணமுமில்லை. There is neither shame nor honor [honesty]. 12)

māṇikkam (p. 349) s. A ruby, a carbuncle. W. p. 655. MANIKYA. 2. A precious stone in general, இரத்தினப்பொது. (c.) மாணிக்கதீபம், s. A very bright gem, said to have been used in king's palaces as a light. மாணிக்கவாசகர், s. [hon.] A devotee of the Saiva religion and a poet. He flourished during the reign of அரிமர்த்த பாண்டியன் of Madura, and with அப்பர், சுந் தரர், and சம்பந்தர், destroyed Buddhism in Southern India. His compositions, consisting of hymns, and mantras, are considered by Saivas, as of divine authority and are called திருவாசகம், or sacred words. Those of the others, தேவாரம், or sacred hymns. From the place of his nativity, he is also named வாதவூரார். 21)

māmaṉ (p. 350) s. [voc. மாமா.] A mother's brother. maternal uncle, தாயுடன்பிறந்தோன்; [contract. of Sa. Mamaka. W. p. 657.] 2. The paternal aunt's husband, அத்தைகொ ழுநன். 3. The husband's or wife's father; also his own brothers. மாமனார், s. [hon.] Father-in-law, as மாமன், 3. மாமன்முறையோன், s. The husband's or wife's father's brother. மாமி, s. [pl. மாமிமார்.] The paternal aunt, அத்தை. 2. The maternal uncle's wife, அம்மான்மனைவி. 3. The husband's or wife's mother; also applied to her sisters. மாமிக்கேற்றமருமகளில்லை. There is no daughter-in-law that would suit a mother-in-law. மாமிமுறையாள், s. Wife's or husband's mother's sister. மாமியார், s. [hon.] Mother-in-law, as மாமி, 3. See குடம். 6) *

māyai (p. 350) s. Falsehood, vanity, ideality of the world, பொய். 2. A power or energy, as மாயாசத்தி. 3. Deceit, fraud, trick. வஞ்சம். 4. Tricks, jugglery, இந்திரசாலம். 5. Lukshmi. W. p. 657. MAYA. 6. Kali, காளி. 7. Rati, wife of Kaman. இரதி. 8. A town, as மாயாபுரி. 9. Matter, See வித்தியாதத்துவம்-Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in combination. மாயை, 5. Five kinds of delusion, or evil, on the principles of Adwitas or followers of Sankaracharya. They are: 1. தமம், the tamasa disposition--darkness, or obscurity of mind; 2. மாயை, ideality, inherent evil, personified matter; 3. மோகம், depravity, error; 4. அவித்தை, ignorance, folly; 5. அநிர்தம், that which is without, or strange, opposed to God. அதோமாயை--அசுத்தமாயை, s. Subordinate or inferior illusion, or Maya. அதோமாயையிலிருந்துபிரகிருதிதோன்றும். The female principle in nature springs from the inferior Maya. சுத்தமாயை--மகாமாயை, s. Primitive or original Maya, as காரணமாயை. மாயாகாரியம், s. The effects of Maya, its various changes, and diversifications in nature. மாயாசங்கற்பம், s. Any remarkable effect of Maya by way of creation or destruction. மாயாசத்தி, s. A power, energy, or principle which contains the five kinds of மாயை, given above. See மாமாயை. மாயாசாலம்--மாயாசித்து, s. Dissimulation, treachery, imposture. மாயாதருமம், s. Transient or deceptive merit, பொய்ப்புண்ணியம். 2. Nature or peculiarity of Maya, மாயையின்றன்மை. மாயாதர்மம், 2. The two peculiarities of Maya are: 1. சங்கோசம், contracting; 2. விகாசம், expanding. மாயாதாரகம், s. That which has Maya for a principal cause. மாயாதாரணை, s. Things formed by Maya, the third of nine classes. See தாரணை. மாயாதேகம், s. A transitory body, நிலை யற்றசரீரம். மாயாதேவி, s. The mother of Buddha, புத்தன்றாய். மாயாதேவிசுதன், s. The son of Maya, Buddha. (சது.) மாயாபஞ்சகம், s. As மாயை, 5. மாயாபாசம், s. Being under the influence of Maya. மாயாபுரி, s. One of the seven famous towns. See புரி. 2. Brass, பித்தளை. மாயாப்பிரதிவிம்பர், s. [hon.] He whose glories, are reflected, in creation, &c., by means of Maya, மாயையாற்பிரதிபலிக்குமுருவு டையோர். (உபநி-124.) மாயாமலம், s. As மாயைமலம். மாயாரூபம், s. Feigned shapes, forms assumed, or caused by super-human powers. மாயாலட்சணம், s. The properties of Maya. They are five; 1. அசத்து, unreality; 2. சடம், matter; 3. அநித்தம், transientness; 4. துக்கம், distress; 5. கண்டம், division, a part. மாயாலீலை, s. Sportive illusions, as of Krishna, Siva, &c. See இலீலை. மாயாவல்லபம், s. The power or efficacy of Maya. மாயாவாதம், s. A religion whose doctrines are false, skepticism, ஓர்மதம். மாயாவாதி, s. Destroyer of Maya, and its evils. (பிரபுலிங்.) 2. One of the above religion, or sect; a skeptic. மயாவித்தை, s. Magic, as மாயவித்தை. மாயாவிமோசனம், s. Removal of Maya. மாயாவினோதம், s. Legerdemain, sportive deception, கண்கட்டுவித்தை. மாயைமலம், s. Confusion of mind, one of the three defilements. See மலம். மாயையுற்றாள், appel. n. Kali, காளி. மாயோபாதானம், s. That which is caused by Maya; [ex உபாதானம்.] 21)

mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)