alkkẕi (p. 27) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [impr. for அலைக்கழி.] To vex, distress. (c.) 27)

alṭṭu (p. 27) கிறேன், அலட்டினேன், வேன், அலட்ட, v. a. To tease, trouble, importune, annoy, perplex, தொந்தரவுசெய்ய. 2. v. n. To rave, talk much-- as a crazy or delirious person, be boisterous, பிதற்ற. (c.) அலட்டி, s. [prov.] A bully, a blusterer, அலப்பி. அலட்டு--அலட்டுகை, v. noun. Teasing, importunity, அலைக்கழிப்பு. 2. Raving, incoherent talk, delirium, பி தற்று. 3. Trouble, vexation, perplexity, urgency, தொந்தரவு. (c.) அலட்டுச்சன்னி, s. A kind of convulsive fit attended with raving. 43) *

iṭṭōṭṭu (p. 45) s. [prov.] Vexation, trouble, அலைக்கழிவு. 125)

ilngkicār (p. 53) s. (For.) [prov.] Trouble, vexation, அலைக்கழிவு. 7)

uṟṇṭai (p. 67) s. Opposition, dissension, முரட்டுத்தனம். 2. Annoying, harassing, vexing; mischievous, or offensive, sport--as pinching, pushing, &c., தொந்தரவு செய்கை. 3. A kind of offensive smell--as of bugs, some kind of fish, rancid ghee, &c., துர்க்கந்தம். (c.) உறண்டைக்குநிற்க, inf. To disagree, dissent. உறண்டைத்தனம், s. A gross, sour disposition, முரண்டுத்தனம். உறண்டைநாற்றம், s. Stink, stench, offensive effluvia--as of dry fish, any thing rancid, &c. உறண்டையடிக்க--உறண்டைவீச, inf. To smell offensively-as dried fish, &c., துர்க்கந்தம்வீச. உறண்டையாட--உறண்டையிட, inf. To annoy, harass, vex, அலைக்கழிவு செய்ய. 71)

krkr (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel-as grit in the eye, or as food in the mouth, மணல்முதலியனகரகரக்க. 2. To feel itching in the throat, be disposed to cough, to be hoarse--as with cold, &c., தொண்டை கரகரக்க. 3. To importune, to tease, அலைக் கழிக்க. கரகரப்பு, v. noun. Itching, irrita tion, &c., in the throat, sharpness to the importunity, அலைக்கழிப்பு. 3. Hoarseness, deepness, or heaviness of voice, தொண் டைக்கரகரப்பு. கரகரெனல், v. noun. Having irritation in the throat. கரகரென்றரிக்கிறான். He teases me by constant asking, importunity, rebuke. சோற்றிலேமணலிருந்துகரகரக்கிறது. The grit in the rice grinds my mouth. 57) *

kuẕppu (p. 128) கிறேன், குழப்பினேன், வேன், ப்ப, v. a. To mix into a mass, to incorporate; to stir up, to agitate, கலக்க. 2. To derange, disorder; to jumble, ஒழுங்கைக் கலைக்க. 3. To confuse, disturb; to embroil, embarrass, தாறுமாறாக்க. 4. To disconcert, to trouble, மனதைக்குழப்ப. 5. To cause doubt, or hesitation; to frustrate a design; to interrupt, to hinder a contract, &c., தடுக்க. 6. To vex, annoy, tease, அலைக்கழிக்க. 7. v. n. to be restive, stubborn, unruly, intractable, குழப்பஞ்செய்ய. 8. To prevaricate, to shuffle; to evade fair questions, குழப்பிப்பேச. குழப்பிப்போட, inf. To mix, mingle. 2. To confuse, disturb, perplex. 3. To be restive or stubborn. விருந்தைக்குழப்பிப்போட்டான். He has broken up the feast. குழப்பியடிக்க, inf. To confuse, derange, perplex. 2. To excite, stir up, &c.--Note. More intense than குழப்ப. குழப்பு, v. noun. Mixing liquids of different consistency; mixing powders with liquids, &c., கலக்குகை. 2. Agitating, confusing, &c., குழப்புகை. 19)

tiṇṭāṭṭm (p. 238) --திண்டாட்டு, v. noun. Vexation, annoyance, அலைக்கழிவு. (c.) 2. [vul.] Being pressed in fight, &c., பகைவ ரால்நெருக்கப்படல்; sometimes this takes the form of a verb, as திண்டாடு. திண்டாட்டங்கொள்ள--திண்டாட்டப் பட, inf. To be vexed, troubled, அலைக் கழிய. திண்டாட்டம்பண்ண, inf. To vex, to trouble. 42) *

tel (p. 256) --தெல்லு, s. [prov.] A kind of play; also the thing used in the play, ஓர் விளையாட்டு, (c.) 2. A stage in a journey by palankeen, or the place of changing bearers அஞ்சலிடம். 3. Oblong plats or patches in a field, bounded by small ridges, நெடும்பாத்தி.--The compounds are limited to Jaffna. தெல்லாட்டம், s. Playing with தெல். 2. Fraud, trick, deception, வஞ்சனை. தெல்லுக்கட்ட, inf. To construct small ridges between plats in rice-fields. தெல்லுக்காரர், s. Bearers for change. தெல்லோட்டு, v. noun. Continual teasing, pressing, harassing, அலைக்கழிப்பு. 74)

pmprm (p. 295) s. A top, ஓர்விளையாட்டுக்க ருவி. (c.) 2. Mount Mandara employed by the gods and Asuras in churning the sea of milk, மந்தாகிரி. 3. [fig.] An immodest woman, வேசி. பம்பரங்குத்த, inf. [prov.] To make a top out of a young cocoa-nut, &c. பம்பரஞ்சுற்ற, inf. To play as boys, taking each other with out-stretched arms, and whirling round. பம்பரமாட்ட, inf. To spin a top. 2. To trouble or vex one, as though pushing him about, அலைக்கழிக்க. அவளைப்பம்பரமாட்டிவிட்டான். He twirled him about; i. e. vexed him. அவளொருபம்பரம். She goes abroad too much, is immodest. 2) *