aci (p. 6) s. The soul as identified or combined with the Deity. (உப. 69.) 2. A sneer, contemptuous smile, அவமதிச்சிரிப்பு. 3. A weapon in general, ஆயுதப்பொது. 4. A sword, cimeter, வாள். (p.) 20)

āciym (p. 36) s. Mirth, laughter, laughing in contempt, one of the passions of the mind, அவமதிச்சிரிப்பு. See இரசம். Wils. p. 174. HASYA. 2. Face, முகம். Wils. p. 127. ASYA. 59) *

iṭācu (p. 45) கிறேன், இடாசினேன், வே ன், இடாச, v. a. [vul.] To press, strike, come in collision with, நெருக்க. 2. To beat in competition, &c., மேற்கொள்ள. 3. To disregard, neglect, &c.--as a servant, wife, &c. their master, husband, &c., அவமதிக்க. 81)

iṭimpu (p. 45) s. Haughtiness, அவமதி ப்பு. See இடும்பு. (p.) 90) *

iṭumpu (p. 45) s. Haughtiness, arrogance, அகந்தை. 2. Audacity, impudence, சேட்டை. 3. Disesteem, disdain, contumely, அவமதிப்பு. 4. Cruelty, oppression, tyranny, persecution, கொடுமை. இடும்பர், s. Haughty persons, the arrogant, செருக்குடையோர். 2. As இராக்கதர், which see. இடும்பி, s. A haughty woman, செருக்குடையாள். 100)

ilaccai (p. 53) s. Shame, வெட்கம். 2. Bashfulness, coyness, shyness, modesty, a sense of honor, கூச்சம். Wils. p. 715. LUJIA. 3. Disgrace, அவமதிப்பு. 4. Trouble, annoyance, teasing, தொந்தரவு. (c.) இலச்சைகெடுக்க, inf. To put to shame or to the blush. இலச்சைக்கேடு, s. Shamelessness, impudence, want of modesty or decency. 2. Disgrace, ignominy. இலச்சைபண்ண, inf. To trouble, importune. இலச்சைப்பட, inf. To be modest, bashful. இலச்சையானகாரியம், s. A shameful or disgraceful action. 14)

iḷi (p. 56) s. Disgrace, degradation, meanness, baseness, contempt, contumely, scorn, இகழ்ச்சி. 2. A token of scorn or contempt, grinning, இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. 3. Laughter, சிரிப்பு. 4. Ridicule, derision, silly laughter, அவமதிச்சிரிப்பு. 5. A cerebral tone in singing, one of the seven tones of the gamut, supposed to proceed from the forehead, நெற்றியிற்பிறக்குமிசை. 6. A string of the lute whose sound is in unison with the cerebral tone, யாழிலோர்நரம்பு. 7. Junction, union, இணக்கம். (p.) இளிவரின்வாழாதமானமுடையார். Those who are so sensitive as not to be able to survive disgrace. (குறள்.) இளிபுரிய, inf. To deride, scorn, disgrace, இகழ்ச்சிசெய்ய. 7)

iḷi (p. 56) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grin, show the teeth--as in cringing, craving, &c., பல்லிளிக்க. 2. To laugh in a silly manner, to simper, giggle, களகளவெனச்சிரிக்க. 3. v. a. To ridicule, scorn, deride, பரிகாசஞ்செய்ய. 4. To disgrace, contemn, அவமதிக்க. (c.) இளித்தவாய்ப்பட்டம், s. Notoriety for grinning, இளிச்சவாயனெனப்படுகை. 2. The character of a sauntering idler. 3. The state or character of one baffled or defeated in his projects. குரங்குபோலிளித்தவாயன். One who grins like a monkey. பல்லையிளிக்க, inf. To laugh foolishly. இளிச்சற்கண், s. Blear eyes, eyes sore with rheum. இளிப்பு--இளிவு, v. noun. Grinning, simpering, tittering, பல்லிளிக்கை. 2. Ridicule, scorn, derision, இழிவு. 3. Disgrace, நிந்தை. நாயையடித்துப்பல்லிளிவுபார்க்கிறதினாலேயென் ன? What will it avail to strike a dog and then look at its grin? [prov.] எள்ளினிளிவாமென்றெண்ணி. Considering that it would be disrespectful to neglect him. (குறள்.) 8)

ullangkaṉam (p. 66) --உல்லிங்கனம், s. Exceeding, transgressing, passing over, கடக்கை. Wils. p. 163. ULLANGANA. 2. Disgrace, reproach, அவமதிப்பு. 3. Contempt, நிந்தை. (p.) உல்லங்கனப்பட, inf. To be dishonored, to be ashamed. சபையிலேயுல்லங்கனப்பட்டான். He has been dishonored in the assembly. 49)

uvr (p. 66) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To taste salt or brackish, உப்புக்கரிக்க. 2. To taste harsh, astringent, &c.--as any of the mineral salts, துவர்க்க. 3. To be unpleasant, disagreeable, &c., அரோசிக்க. 4. v. a. [with personal terminations.] To dislike, abhor, feel aversion to, வெறுக்க. உவர், v. noun. Dislike, loathing, வெறுப்பு. உவர்ப்பு, v. noun. Saltishness, brackishness, உப்புக்கரிப்பு. 2. Harshness (of taste), astringency, துவர்ப்பு. 3. (p.) Aversion, disgust, abhorrence, dislike, வெறுப்பு. 4. Insult, contempt, நிந்தை.-Note. உவர்ப்பு, 6. There are six unpleasant dispositions of men, viz.: 1. ஆசியம் or அவமதிச்சிரிப்பு, derision. 2. இரதி or பேரா சை, vehement desire. 3. அரதி or வெறுப்பு, dislike. 4. சோகம் or சோர்வு, swoon, deliquium. 5. பயம் or அச்சம், fear. 6. குற்சை or அருவருப்பு, abhorrence. 80)

eṇṇm (p. 73) s. Thought, opinion, supposition, imagination, conception, &c., நினைப்பு. 2. Purpose, intention, design, object, determination, நோக்கம். 3. Estimation, estimate, conjecture, guess, surmise, மதிப்பு. 4. Arrogance, presumption, elation, இறுமாப்பு. 5. Hope, expectation, indulging fancy; fancied or prospective happiness, reverie, speculation, musing chimera, conceit, நம்பிக்கை. 6. Esteem, regard, deference, respect, credit, courtesy, decorum, awe, reverence, கனம். 7. Care, caution, vigilance, anxiety, solicitude, concern, விசாரம். 8. Deliberation, counsel, ஆ லோசனை. 9. Judgment, conviction, கருத்து. எண்ணமுற்றுரைக்கின். Were I to reckon and declare the number-- (நைட.) எண்ணியாரெண்ணமிழப்பர். The enemy who expected to conquer us will be disappointed. (குறள்.) தானென்கிறவெண்ணம்--நானென் கிறவெண்ணம், s. Self-conceit, self-importance. இன்னானென்கிறவெண்ணமவனுக்கில்லை. Rank of station with him is a matter of no consideration. எண்ணக்குறிப்பு, s. Motive, object, intention, design, நோக்கம். எண்ணங்குலைய, inf. To be perplexed in mind, மனங்கலங்க. 2. To be disconcerted in a plan, to be thwarted in one's expectation, எண்ணம்வீணாக. 3. To lose reputation, மதிப்புக்கெட. எண்ணங்கொண்டிருக்க, inf. To entertain hope. 2. To be anxious, to be in deep concern. 3. To intend, purpose. 4. To muse on, ponder. 5. To build castles in the air. எண்ணந்தப்ப, inf. To be disappointed, to prove incorrect--as an opinion, மதிப்புத்தவற. எண்ணத்தப்பு--எண்ணத்தவறு, s. Disrespect to a superior, அவமதிப்பு. 2. Disappointment, நம்பிக்கைக்கேடு. எண்ணப்பிசகு, s. Misapprehension, எண்ணத்தவறு. எண்ணமிட, inf. To think, reflect, consider. எண்ணர், s. The king's ministers or counsellors, மந்திரிகள். (p.) 40)

ēḷaṉam (p. 79) s. Reproach, contempt, disrespect, அவமதி. 2. Wantonness, dalliance, சரசம். 3. Mockery, பரிகாசம். Wils. p. 98. HELANA. 76)

ciṉṉttṉm (p. 190) s. (Tel. சிந்நதநமு.) Meanness, dishonor, disesteem, அவமதிப்பு. (c.) சின்னத்தனப்பட, inf. To be disgraced, dishonored. சின்னத்தனப்படுத்த, inf. To degrade, disgrace. 2. To demean one's self. 3. To expose one by showing his low origin. சின்னத்தனம்பண்ண, inf. To disgrace, to dishonor. 9)

ciṟngkṇi (p. 189) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [prov.] (a change of சிறக்கணி.) To despise, to esteem lightly, to dis-esteem, slight, disdain, அவமதிக்க. என்னைச்சிறங்கணித்துச்சீரழித்துப்போட்டான். He has brought me to ridicule and poverty. 20)

tuṉ (p. 251) [a change of the Sanscrit prefix, துர் before some soft letters, as ம் and ன்.] Evil, ill. Compare சன். துன்மதி, s. Folly, wickedness, அவமதி. துன்மரணம், s. A violent, untimely, or unhappy death, அகாலமரணம். துன்மனம், s. [also துர்மனம்.] An evil mind, vicious disposition. துன்மாதிரி, s. Bad example. துன்மாதிரிகாட்ட, inf. To set a bad example. துன்மாமிசம், s. [also துர்மாமிசம்.] proud flesh in an ulcer, கெட்டஊன். 2. A disease, sore, ஓர்நோய். துன்மார்க்கம், s. [also துர்மார்க்கம்.] A vicious course of conduct, a wicked life, vice, immorality, கெட்டவழி. துன்னிமித்தம், s. Ill omen, bad sign in general, துர்நிமித்தம். துன்னெறி. s. Vicious conduct. 36) *