aẕai (p. 33) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To invite, bid, call, accost respectfully, cite, summon, வாவென்ன. 2. To invoke the deity, &c., to adjure a spirit to take temporary possession of a person, in order to utter an oracle, வேண்டியழைக்க. 3. To lead, conduct, &c., கூட்டிப்போக. 4. To introduce as into an assembly, சபைக் கழைக்க. 5. To call (a snake, evil spirit, &c.,) by incantation, enchantment, &c., மந்திரத்தாலழைக்க. 6. To evoke, charm, invite or draw into union with, எத்தியழைக்க. அருத்தனே யடியேனாதரித்தழைத்தாலதெந்தவேயெ ன்றருளாயே. Oh! divine father, if I reverently invoke three, thou wilt condescened to own me as thine. (திருவாசகம்.) அவனையழைத்துக்கொண்டுவந்தான். He called and brought him. விருந்துக்கழைக்க, inf. To invite to a meal, or an entertainment. அழைக்கை, v. noun. A call, a calling, கூவுகை. அழைப்பு, v. noun. Invitation, request, citation, summons, invocation, விளிக்கை. 12)

uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)

uruvu (p. 65) கிறேன், உருவினேன், வேன், உருவ, v. a. To unsheath, draw out of a case or sheath, வாள்முதலியவற்றையுருவ. 2. To draw between the finger and the thumb--as a hair, thread, straw, &c., to free it from oil, moisture, &c.; or a necklace, to remove the beads; or a tamarind twig, to remove the leaves, &c., தழைமுதலிய வுருவ. 3. To draw the hand with pressure down a limb, or any part of the body, to allay pain, inflammation, &c., also down a pole, or other cylindrical body, சுளுக்குமுதலி யவற்றிற்குஉருவ. 4. To loosen or tighten a noose, கயிற்றையுருவ. 5. To pierce through, penetrate, pass through, enter, or transfix, --as an arrow, a needle, &c., ஊடுருவ. உருவினவாளுடனேவந்தான். He came with a drawn sword. நெஞ்சிலம்புபட்டுருவிற்று. The arrow reached the heart and pierced it. மெல்லெனப்பாயுந்தண்ணீர்கல்லையுமுருவப்பாயும். Gently flowing water will wear away even a rock. அவன்மார்பையுருவிப்புறப்பட்டது. (The dart) entered his breast and passed through him. கத்தியையுருவினான். He drew his sword. கீரையையுருவிப்போடு. Strip off the potherbs or greens. ஆற்றையுருவநடக்க. To ford, or wade through a river. உருவக்குத்த, inf. To stab, pierce, transpierce, transfix. உருவத்துளைக்க, inf. To bore through, or into, as with an instrument, or as beetles and other insects. உருவத்தைக்க, inf. To stitch through. 2. To nail through, transfix. 3. To pierce, or pass through--as a thorn, a weapon, a nail, &c.; ex. ஆணியுரு வத்தைத்தது, the nail is gone through. உருவுண்டுபோக, inf. To slip off-as beads from a string, to become loose, or to slip through, or become tight as a noose. உருவுதடம், s. [prov.] A noose, சுருக்கு. உருவொளி, s. Transparency, translucency. 41)

kli (p. 96) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன் க்க, v. n. To grow luxuriantly, flourish, increase, பொலிய. 2. To sprout, தழைக்க. 3. To sound, clamor, roar, ஒலிக்க. 4. To rise, எழ. (p.) கலித்தல், v. noun. Elevation, எழுச்சி. 2. Sounding, ஒலித்தல். 3. A clamor, ஆர வாரம். 4. Sprouting, தழைத்தல். 5. Increase, பொலிவு. கலிப்பு, v. noun. Abundance, plenty, increase, copiousness, மிகுதி. 2. Height, surpassing intensity, எழுச்சி. 240)

kẕi (p. 98) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reject, expel, cast off, discard, exclude, dislodge, remove, strip off, separate from, detach, climinate, அகற்ற. 2. To evacuate, void, discharge, emit, pass excrements, நீக்க. 3. To except, leave as refuse, abandon, ஒழிக்க. 4. [in arithmetic.] To subtract, subduct, கணக்குக்கழிக்க. 5. To deduct, abate, குறைக்க. 6. To discount, remit, தள்ளிக்கொடுக்க. 7. To cut off-as the hair, to pare off the nails, &c., to clear off, clear away, smooth off--as knots by cutting; to prune, lop off, தழைமுதலியனகழிக்க. 8. To cast off--as exuvi&ae;, கழற்ற. 9. To pass time, spend time, காலம்போக்க. 1. To exempt, release, free from duties--as postage, விலக்க. கட்டிக்கழித்தபுடவை. Cast-off garments. சாத்திக்கழித்தமாலை. Garlands formerly put on an idol taken off before another ceremony. காலத்தைவீணிலேகழித்துவிட்டான். He spent his time in vain. மாடுதின்றுகழித்தது. The cow having eaten enough, rejected what remained. உறைகழித்தவொள்வாள். Glittering drawn swords. கழித்துக்கொடுக்க, inf. To make an allowance in another's favor. தீட்டுக்கழிக்க, inf. To purify from ceremonial uncleanness--as after childbirth, &c. வருந்திக்கழிக்க, inf. To pass time in suffering. மலங்கழிக்க, inf. To pass excrement. கண்டுகழிக்க, inf. To enjoy to satiety--as earthly good. 2. To be deprived of appetite by having much to do with food--as cooks, &c. சாந்திகழிக்க, inf. To remove the evil influence of planets by presenting offerings to them, &c. எச்சில்கழிக்க, inf. To purify a place where some one has taken food. கழித்தல், v. noun. The act of rejecting. கழிப்பு, v. noun. Expulsion, rejection, emission, கழிக்கை. 2. Offering to planets, demons, &c., to remove their malignity, சாந்திகழிக்கை. 3. Blemish, defect, fault, குற்றம். 4. That which is refused, rejected. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. கழிப்புக்கழிக்க, inf. To expel malign influence by offerings. This is done by waving boiled rice, cakes, &c., over the head of the patients after which the materials used are thrown away. 70)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

kuṟi (p. 132) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To design, intend; to contemplate, consider, think, கருத. 2. To imagine, to conceive, மதிக்க. 3. To appoint, determine, decree, விதிக்க. 4. To note down; to make the first draught in writing; to sketch an outline in painting, to trace, குறித்துக்கொள்ள. 5. To refer to, to denote, suggest, specify. சுட்டிக்காட்ட. 6. To designate, to characterize, to denominate, to name, பெயர் குறிக்க. 7. To address one's self--as in prayer; to have reference to--as a procuring cause, நோக்க. 8. To foretell, to presage, to prognosticate by astrology, palmistry, augury, &c., முன்னறிவிக்க. 9. To blow--as a chank, &c., ஊத. செவிடன்காதிலேசங்குகுறித்தாற்போல. Like blowing a chank to a deaf man--it being useless. அதைக்கனவிலுங்குறிக்கவில்லை. I did not even dream of it. இதிலேஅவர்குறிக்கிறதென்ன. What does he mean by it? குறிக்குங்கால். If we consider. (வைரா.) குறித்துக்கொள்ள--குறித்துவைக்க, inf. To note down. எழுதுகோலாலேகுறித்துக்கொண்டான். He formed with a graving tool. Rott. குறித்தகள்வன், s. A notorious thief. குறித்தகாரியம், s. The particular thing. 2. The business in hand. குறித்தகாலம், s. The appointed time. 2. The proper season. குறித்ததொகை, s. The sum specified. குறித்தபோகங்கள், s. Destined enjoyments. 2. The proper harvests. குறித்தழைக்க, inf. To invoke a deity by name to appear. 2. To call or beckon one out of an assembly, &c. 3. To call upon one for protection. குறித்துச்சொல்ல, inf. To tell particularly; to define, specify, discribe, suggest. குறித்துப்பார்க்க--குறிப்பாய்ப்பார்க்க, inf. To look steadfastly, intently, significantly. உத்தியோகங்குறிக்க, inf. To confer an office on one. குறித்து, [gerund of. குறி.] Concerning, about, touching, respecting, for the sake of, with regard to, &c. உம்மைக்குறித்து. Concerning you. பிரமனைக்குறித்துத்தபசுபண்ணி. Performing austerities in reference to Brahma to obtain a boon, &c. புண்ணியத்தைக்குறித்து. With regard to virtue. போர்செய்யக்குறித்துவந்தவர்கள். Those who came to fight. குறிப்பிக்க, inf. [causative of குறி.] To signify, imply, intimate, குறிப்பினாற் காட்ட. 2. To get written or noted down, எழுதுவிக்க. 20)

koẕu (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow fat, to fatten, to become corpulent; to be full, plump, sleek, மதர்க்க. 2. To grow too luxuriantly, so as to be unproductive; to be rank, மதர்த்துத்தழைக்க. 3. To be too rich--as land, தழைத்துச்செழிக்க. 4. To be saucy, insolent, impertinent, மேட் டிமைகொள்ள. நண்டுகொழுத்தால்வளையிலிராது. A crab grown fat will not stay in its hole. கொழுத்தவன்கைக்கு இளைத்தவன் துரும்பு. A lean man in the hand of a fat man is like a straw. கொழுகொம்பு--கொழுக்கொம்பு, s. Sticks, poles, &c., for supporting climbing plants, கொடியேறுகொம்பு. 2. [local.] A central, straight, lofty branch of a tree, நடுக்கொம்பு. 3. (fig.) A help, a support or aid, தஞ்சம். கொழுக்கவிட, inf. To fatten animals for slaughter. கொழுத்தசாப்பாடு, s. Delicate, rich food. 2. [loc.] As கொழுத்தபூசை. கொழுத்தபூசை, s. [prov.] Severe punishment. கொழுத்தாடுபிடித்தல், v. noun. A play imitating the fox attacking a flock of sheep--as கொடுக்காடுபிடித்தல். 127)

cantati (p. 159) s. A son, மகன். 2. Offspring, progeny, issue, பிள்ளை. 3. Race, family, lineage, pedigree; generation as limited to a family or tribe, descent, succession, வமி சம். 4. Descendants, posterity, சந்தானம். W. p. 888. SANTATI. சந்ததிக்கழகு வந்திசெய்யாமை. It is an ornament to a family that there be no case of barrenness in it. சந்ததிதழைக்க. May you be blessed with children. சந்ததியார், s. Descendants. சந்ததிவழி, s. Lineage, a line of descendants. 80) *

cantāṉam (p. 159) s. Offspring, progeny, issue, சந்ததி. 2. Race, descent, lineage, family, pedigree, line, வமிசம். (c.) 3. Series, consecutive series, regular succession, concatenation, தொடர்பு. 4. Succession of an order--as of a priesthood, &c., குரு பாரம்பரை. 5. One of the five trees of Swerga, that yield whatever is desired, ஐந்தருவிலொன்று. W. p. 888. SANTANA. சந்தானகுரு, s. The family Guru. சந்தானந்தழைக்க, inf. To increase and prosper as a family, used in compliment, benediction, &c., மங்கலமொழி. சந்தானபாரம்பரை, s. Genealogy, family, lineage. சந்தானமற்றவன், s. A man without issue, one who has no son to perform the monthly and annual funeral rites; which is a thing greatly deplored, and evidence of sins in the present or some former birth. A term of reproach. சந்தானலட்சுமி, s. The gift of a numerous offspring. (c.) சந்தானவிரதம், s. A fast observed to obtain offspring. சந்தானவழி, s. Lineage either ascending or descending. (p.) சந்தானவிருத்தி, s. Family increase and succession. புத்திரசந்தானம், s. A male issue, a son. (c.) 93) *

centmiẕ (p. 202) s. Pure, classical Tamil, unmixed with foreign words--oppos. to கொடுந்தமிழ்; [ex செம்மை, right.] (p.) செந்தமிழ்க்குரியோன், appel. n. The God Bhairava, வயிரவன். 2. Agastya, அகஸ்தியன். செந்தமிழ்நாடு-செந்தமிழ்நிலம், s. The Pandyan country, Madura and the parts around, where Tamil was spoken in its purity, பாண்டிநாடு; which is stated in the following stanza-சந்தனப்பொதியச் செந்தமிழ்முனியுஞ் சௌந்தரபாண்டியன் எனுந்தமிழ்நாடனும் சங்கப்புதல்வருந் தழைந்தினிதிருக்கும் மங்கலப்பாண்டி வளநாடென்ப. செந்தமிழ்வழக்கு, s. Classical usage in Tamil. செந்தமிழிலக்கணம், s. A Tamil grammar of the higher dialect, in Latin by Beschi; translated into English. 112)

celvm (p. 205) s. Felicity, prosperity, a flourishing state, சீர். 2. Wealth. riches, affluence, opulence, ஐசுவரியம். 3. Luxury, சம்பிரமம். (c.) 4. Swerga, the blissful paradise of Indra. சுவர்க்கம். 5. Learning, erudition, கல்வி. 6. (fig.) Enjoyment, pleasure, happiness, delight, bliss, whatever gives delight, இன்பம். செல்வத்திற்கழகுசெழுங்கிளை தாங்குதல். Providing for the wants of kindred and friends becomes a rich person. பிள்ளையில்லாதசெல்வஞ்செல்வமல்ல. Prosperity without children is no prosperity. செல்வக்களிப்பு, s. Joy, delight, elation, &c., from prosperity. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. See கரை, v. செல்வச்செருக்கு, s. See செருக்கு. செல்வந்தழைத்தல், v. noun. Abounding in prosperity. செல்வப்பூங்காவனம், s. (Christ. usage.) Garden of Eden. செல்வப்பெருக்கு, v. noun. Increasing prosperity. செல்வப்பொருள், s. Worldly riches, one of the இருபொருள், a two-fold good, the other being கல்விப்பொருள். See பொருள். செல்வமதம், s. Haughtiness or arrogance from prosperity. செல்வமனுபவிக்க, inf. To enjoy prosperity. செல்வம்பொழிய, inf. To abound in delicacies, luxuries, wealth, &c. See செல்வம்பொழிய. நித்தியசெல்வம், s. Eternal bliss. 2. Lasting delights, அழியாவின்பம். நன்றியில்செல்வம், s. Riches without benefit; i. e. without charity. (குறள்.) செல்வன், s. A prosperous, happy person, ஐசுவரியமுடையோன், (See செல்வன்.) 2. A son, a prince, one in the bloom of life, மகன். 3. Argha of the Jainas, அரு கன். 4. (in combination with an attribute.) Any of the superior deities, கடவுளர். 5. A king, அரசன். செல்வி, s. A lady in affluence, a wealthy female, பெண்ணிற்சிறந்தவள். (Also செல்வி.) 2. Lukshmi, the goddess, இலக்குமி. 3. A daughter, princess, புதல்வி. 4. A woman, a matron, a lady, தலைவி. 23)

ceẕi (p. 206) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To thrive, flourish, luxuriate, grow well--as vegetation, a youth, &c., செழுமை யாக. 2. To prosper, as a kingdom, a family, a country, தழைக்க. 3. To be plentiful, fertile, மாண்புற. 4. To be cheerful, முகமலர. (c.) செழித்ததீமை--செழித்தநாடு--செழித் தபூமி, s. A fertile, or fruitful country. 2. A plentiful country. செழித்தமழை--செழிப்பானமழை, s. A plentiful and seasonable rain. செழித்தமுகம், s. A cheerful, healthy look. செழிப்பு, v. noun. Fertility, luxuriance, thriving, flourishing, prosperousness, செழிப்பம். 2. Plenteousness, abundance, copiousness, நிறைவு. கையிற் கொஞ்சம் செழிப்புள்ளவன். He is a man of some property. செழிப்பாய்்வளர, inf. To thrive, grow luxuriantly. செழிப்பானகாலம், s. Time of plenty. செழிப்பினாலேசெய்ய, inf. To act according to one's ability. (in a good or bad sense.) (R.) 5)

ceẕumai (p. 206) v. noun. Thrivingness, fertility, luxuriousness, செழிப்பு. 2. Fulness, richness, plumpness, enrichment, வளமை. 3. Verdancy, verdure, தழைவு. 4. Plentifulness, copiousness, நிறைவு. (c.) 5. Greatness, excellence, splendor, மாட்சிமை. 6. Beauty, gracefulness, அழகு.--Note. As a symbolic verb from this root, செழியேன், செழியை, &c., are used. The compounds of this word generally occur in poetry. செழுங்கதிரோன், s. The sun with rich beams. செழுங்கமலம், s. A beautiful lotus flower. செழும்புனல், s. Rich waters. செழுங்கிரி, s. A verdant mountain. 11)

caikai (p. 209) s. (also written சயிகை.) Beckoning, beck, hint, wink, signal, nod, token. Also சமிக்கை. (c.) கண்சைகை, s. A wink with the eyes. கைச்சைகை, s. A beckoning with the hand. See கை. சைகையாய்ப்பேச, inf. To speak by signs. சைகைசெய்தழைக்க, inf. To call by signs. சேறாட, inf. [prov.] To trample a field, and make it muddy, for sowing rice after irrigation. 2. To mash, to reduce to mire--as mangled bodies in the field of battle. சேறாடி--சேறடி--சேறடை, s. [prov.] The wings of a carriage to defend from mud, dust, &c. (c.) சேறுகுழைக்க, inf. To work clay or other soft earth. சேறுபட-சேறெழும்ப-சேறாக, inf. To become muddy, form as mud. 2. To be mashy with blood, &c., as a field of battle. சேறுபூச, inf. To plaster a wall with mud. சேற்றிற்குமிழி, s. Bubbles of mire. (p.) சேற்றுநிலம், s. Muddy ground. சேற்றுமண், s. Muddy earth, loose earth. சந்தனச்சேறு, s. Sandal-paste, (p.) 10) *