aṟu (p. 33) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cut off, part asunder, cut or break off as a string, வெட்ட. 2. To reap, நென்முதலியனவரிய. 3. To disjoin by cutting or untying--as the marriage string, to separate, sever, நீக்க. 4. To extirpate, exterminate, வேரோடழிக்க. 5. To saw asunder, வாளாலறுக்க. 6. To kill by severing the wind-pipe of beasts, &c., to slay, கழுத் தறுக்க. 7. To burrow, excavate, form subterraneous passages, வளைதோண்ட. 8. To mould bricks, செங்கல்லறுக்க. 9. with கண க்கு.] To settle accounts, தீர்க்க. 1. [with வகை.] To explain, define things clearly, finish a dispute, தீர்மானிக்க. (c.) அறுத்தகோழி துடிக்குமாப்போல். Agitated (with sorrow, anxiety, &c.,) as a fowl with its throat cut. அறுத்தறுத்தப்பேசுகிறான். He speaks distinctly. 2. He speaks decisively. 3. He uses cutting words. தடையறுத்துக்கொடுப்பேன். I will remove the obstacles, obviate objections, break the enchantments which prevent success --as in fishing, &c. வீரனுமவன்றலையறுத்தான். And Veeran cut off his head. இருளறுத்தெழுங்கதிர். The rising sun which exterminates the darkness. அறுமணை, s. An instrument for cutting vegetables, fish, &c. 2. A slut, slatterer. 3. A woman ugly or deformed in features. (c.) அறுவடை, v. noun. The act of reaping the corn. அறுவரி, s. A tax paid at fixed times. அறுவிதி, s. Decision. வழக்கறுக்க, inf. To decide a case. ஆடறுக்க, inf. To slay sheep. அறுப்பு, v. noun. Sundering, separating, cutting a part, reaping, &c., அரிகை. 2. A piece, section, அறுத்ததுண்டு. 3. An imprecation of widowhood--in allusion to the sundering of the marriage ornament at the death of the husband, தாலியறுக்கை. 4. The opening of a wound, an open cut, &c., அறுவாய். 5. The opening made in sawing a piece of timber, மரமுதலியவையினறுவாய். 6. Confutation, refutation of another's arguments, ஆட்சேபிக்கை. அறுப்புக்காலம், s. The time of harvest. அறுப்புண்க, inf. To be cut asunder, to be divided, be severed by cutting. 56)

iṭi (p. 45) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pound, beat in a mortar, comminute, pulverize, reduce to flour, தூளாக்க. 2. To strike with the fist, a club or any thing blunt, slantingly, not with a direct blow, தாக்க. 3. To push, gore as a beast, to thrust, to butt--as an old calf in sucking, முட்ட. 4. To thunder, eject thunder-bolts, இடியிடிக்க. 5. To beat so as to break, bruise or batter to pieces, demolish, shatter, தகர்க்க. 6. To speak forcibly and emphatically, to use strong language in order to make an impression, to urge, insist upon with earnestness, உறுதிசொல்ல. 7. v. n. To throb, beat-as the head when aching: to beat, pant, palpitate, துடிக்க. 8. To strike--as a vessel against the shore--as a gun fired, &c., உதைக்க. 9. To sound, make a noise, ஒலிக்க. இடிக்குந் துணையாரை யாள்வாரையாரே கெடுக்குந் தகைமையவர்? Who can destroy those with whom are counsellors, that caution them faithfully? நீலனைமுழங்காலினாலிடித்துருட்டினான். He pushed Neelan with his knee, and rolled him over. (இராமா.) இடித்துரை, s. Affirmation, assurance, உறுதிச்சொல். இடிமரம், s. A pestle, உலக்கை. இடிமருந்து, s. Pulverized or comminuted medicine. 88)

utṭu (p. 59) s. Lip, lips, இதழ். 2. (fig.) Brim, margin, பானைமுதலியவற்றின்விளிம்பு. 3. The lip of a wound, வெட்டுவாய். உதடன், s. (fem. உதடி.) A blubber-lipped person, பருத்தவுதடன். உதடுதுடிக்க, inf. To quiver as the lips in anger. உதடுபிதுக்கி, s. A thick-lipped person. உதடுமடிக்க, inf. To bite the lips in anger. உதடுவெடிப்பு, s. Harelip. உதட்டடி, s. Angry, menace, bluster, boisterousness, வாயடி. உதட்டடியடிக்க, inf. To disconcert a plan by blustering. உதட்டுப்புண், s. Sore on the lip. உதட்டைப்பிதுக்க, inf. To pout, to shoot out the lower lip by way of negation or disdain. மூளியுதடு, s. A lip of which a part is wanting. 2. A harelip. மேலுதடு, s. The upper lip. கீழுதடு, s. The lower lip. 135)

tiṭutiṭu (p. 238) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To make a reiterated noise, as hasty steps; to rumble, as a carriage, to thump constantly, தடதடக்க. 2. [prov.]. To beat, throb, palpitate, as the heart through fear, துடிக்க. (c.) திடுதிடெனல், v. noun. Succeeding each other rapidly as reiterated sounds, சீக் கிரக்குறிப்பு. 2. Moving with noise, rattling, rumbling--as several carriages; to sound in succession--as claps of thunder, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 3. Running or going fast with quick reiterated steps--as a troop, விசையோடுசெல்லல். 4. Entering abruptly, intruding, சடிதியாய்வருதல். (c.) திடுதிடென்றோடுகிறான். He runs fast, with quickly reiterated steps. 2. He runs in without stopping at the door. 10)

tuṭi (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To quiver, shake, throb, flutter, palpitate, flounder as a fish thrown ashore, அசைய. 2. To be rude, mischievous, giddy, roguish, குதிக்க. 3. To be anxious through suspense; to be eager, to be in great agitation, தத்தளிக்க. 4. To shine, glitter, corruscate, lighten, மின்ன. 5. (fig.) To suffer by the gnawings of hunger, பசியினால்வருந்த. (c.) துடித்துப்பதைத்துவந்தான். He came in extreme anxiety, and agitation. பெற்றகுடல்துடிக்கிறது. The mother yearns over her child; (lit.) her bowels yearn. அரணைவால்துடிக்கின்றது. The tail of the lizard (cut off) leaps. பிள்ளைதுடிக்கிறது. The child is fidgety, rude, &c. கண்துடிக்க, inf. To quiver or throb as the eye, supposed to be indicative of good or ill, to the person or his relations.--Note. If the right eye or other right part of a man throb, it is deemed a good sign, but of a woman it is bad and vice versa. மனந்துடிக்க, inf. To be agitated, as the mind, through anxiety, anger, disappointments. துடி, v. noun. Quivering, palpitating, dancing, &c. துடிசாத்திரம்--துடிநூல், s. The art of determining events by the quivering of different parts of the body, also works treating on the art, ஓர்நிமித்தநூல். துடிதுடிக்க, inf. To quiver, throb, flutter, பதைபதைக்க. 2. To be rude, fidgety, mischievous, கடுகடுக்க. (c.) துடித்தல்--துடிப்பு--துடிதுடிப்பு. v. noun. Quivering, throbbing, fluttering, பதைபதைப்பு. 2. Rudeness, mischief, கடு கடுப்பு. 3. Great anxiety. சரீரந்துடித்தல், v. noun. Quivering of the body, supposed to occur of itself in case of the sickness of a relative, also at the sight of one suffering, or through anger. துடியானவன், appel. n. A strong, robust man, பலாஷ்டிகன். 41)

turuturu (p. 248) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be fidgety, restless, to make idle motions or gestures, குடுகுடுக்க. 2. To quiver as the lips or tongue through desire to speak, or the hand itching to strike, துடிதுடிக்க. 3. To be in too great haste, ஆத்திரப்பட. (c.) [ex Sa. Dru, to move, to hurt.] துருதுருத்தகை, s. An itching hand, ready for mischief. துருதுருத்தபிள்ளை, s. A fidgety child. துருதுருத்தவாய், s. Pertness, impertinence, an unrestrained tongue. துருதுருபாவை, s. [prov.] A restless, fidgety girl. See தந்துருபாவை. துருதுருப்பு, v. noun. Restlessness, impatience, அமைவின்மை. துருதுரெனல், v. noun. Being restless, impatient uneasy, always in motion. 41)

noṭunoṭu (p. 282) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be fidgety, restless, துடிக்க. 2. To be rude, mischievous, roguish, துடுக் காயிருக்க. (c.) நொடுநொடுத்தபிள்ளை. A rude, roguish, fidgety child. நொடுநொடுப்பு, v. noun. Rudeness, &c., as the verb. நொடுநொடெனல், v. noun. Being rude, &c. நொடுநொடென்றுசும்மாயிரான். He will not be still. 34)

pṭkkuppṭkkeṉl (p. 291) v. noun. Throubbing, as the heart through fear or guilt, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 2. Shivering, as with cold of fever, துடித்தல். (c.) படக்குப்படக்கென்றுதுடிக்கிறது. The heart is throbbing, or the person shaking (through fear.) 31)

pṭpṭeṉl (p. 291) . noun. Throbbing, quivering, &c., மனதடித்தல். 2. Speaking with precipitation, through fear, anger, &c., துடித்துப்பேசல். 3. Shaking, quaking, tottering, &c., அசைதல். 4. Bursting, shivering, breaking, falling with a rattling noise வெடித்தல். 5. Hurrying, as one preparing for a journey, தீவரித்தல். (c.) படபடென்றுபேசினான். He spoke hastily. படபடென்றுவீடுவிழுந்தது. The house fell with a rattling noise. உதடுபடபடென்றுதுடிக்கிறது. The lips quiver greatly. கண்படபடென்றுதுடித்தது. The eye quivered rapidly. கயிறுபடபடென்றுதெறித்தது. The cord burst suddenly with a snapping noise. எனக்குஉடம்புபடபடென்றுவருகிறது. I am entirely exhausted. கூதிர்படபடென்றுஅடிக்கிறது. The cold mekes one quake. 35) *

ptpteṉl (p. 293) v. noun. Sounding as water in swift motion or wind in a storm, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. (சது.) மனம்பதபதென்றுதுடிக்கிறது. The mind is struggling with difficulties. 10)

ptai (p. 294) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To throb, to flutter, to quiver, to beat--as the heart through fear, pain grief, or sympathy, துடிக்க. 2. To be in agony as a creature in a fire, or in the burning sun; to suffer intensely, அவஸ்தைப்பட. 3. To pant for. to be anxious about, வாஞ்சைப் பட. 4. To fear, அஞ்ச. (c.) பதைக்கத்துடிக்கக்கொண்டுபோனான். He took it off, causing great pain, &c. பதைத்துத்திரிய, inf. To be eager. 2. To go anxiously about a thing. பதைத்துவிழ, inf. To be very eager, to be anxious, to be restless. 2. To burst forth in agony--as on hearing sad news. பதைத்துவிழுந்தோடினான். He ran panting and in great agony. பதைத்தல்--பதைப்பு, v. noun. Used in all the meanings of பதை, v. பதைப்புக்காட்ட, inf. [used impersonally.] To show anxiety, to be in a flutter, to show signs of agony, to writhe as at the sight of a suffering relative. பதைப்புக்கெட, as adv. Leisurely. 53)

vitirvitirkk (p. 394) inf. To throb, to flutter, to quiver with intensity of feeling, to be tremulous, துடிதுடிக்க; [ex விதிர் reiterated.] 16) *