alku (p. 27) s. The blade of a weapon or instrument, the top or head of an arrow, ஆயுதத்தினலகு. 2. Weapon, arms in general, ஆயுதப்பொது. 3. Glow worm, மின் மினி. 4. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 5. An ear of rice or other grain, பயிர்க்கதிர். 6. Number, calculation, எண். 7. Poetic numbers of feet or syllables, செய்யுளலகு. 8. Cowries, small shells used as signs of numbers in reckoning, பலகறை. 9. Seeds of மகிழ் tree, மகிழம்விதை, Mimusops elengi, L. 1. Grains of paddy, நென்மணி. 11. A broom, a besom, துடைப்பம். (p.) 12. (c.) The mandibles, jaws, கொடிறு. 13. [prov.] Breadth, extension, விசாலம். 14. A weaver's stay or staff to adjust a warp, நெசவுநூற் பாவினலகு. அரணை அலகுதிறக்கிறதில்லை. The eft does not bite, (lit.) does not open its jaws. அலகிட, inf. To reckon, compute, number, கணக்குப்பார்க்க. 2. To measure verse, scan, செய்யுட்கோசையூட்டும்பொருட்ட லகிட. 3. To sweep the sacred precincts of a temple as one of the duties of the சரிதைக்காரன், or religionist of the lowest degree in the Siva system, கோயிலலகிட. அலகுகட்ட, inf. To bind (charm) the mouth of a serpent, a dog, &c. 2. To charm a weapon to prevent its cutting, &c. 3. To settle an account. அலகுகழிக்க, inf. To subtract or deduct a number in reckoning with kernels, seeds, &c. அலகுகிட்டுகை, v. noun. Having the lock-jaw. அலகுகூடை, s. A basket made of twigs closely twisted together, used to draw water. அலகுநிலை, s. The result of a reckoning, as the sum in addition, product in multiplication, &c. அலகுநிறுத்தல், v. noun. Placing a sword upright. This is a ceremony performed in the pagoda of துரோபதை, before the festival in honor to her is commenced. A sword is set up--the point downwards-- on the side of a vessel filled with water, and if it does not move, they think that the ceremony will be attended with success. This is also done in private houses. அலகுபருப்பு, s. A kind of pea. அலகுபனை, s. The long, flat leaved palmyra, Borassus flabelliformis, L. அலகுபாக்கு, s. Betel-nut sliced thin and boiled in water in which its husk has been boiled, giving it a reddish hue. அலகுபோட, inf. To perform a penance, in which the tongue is pierced with an iron wire, strings are drawn through the sides of the loins, or the breast cut with a knife. (c.) அலகுப்பூட்டு, v. noun. Closing the mouth in penance. அலகுவிறைப்பு, v. noun. Becoming cold and stiff as the jaws in childbirth, fits, hunger, &c. வேப்பலகு, s. The rib or small stalk of the leaves of the margosa tree. திருவலகு, s. A broom used in pagodas. சோற்றலகு, s. A sort of rice strainer, made of ribs of palm leaves. 23)

āyirm (p. 39) s. A thousand, ஓரெண். (c.) ஆயிரக்காலி, s. A milliped, a woodlouse, மரவட்டை. 2. A broom, துடைப்பம். (p.) ஆயிரங்கண்ணன், s. Indra, இந்தி ரன். (p.) ஆயிரங்கதிரோன்--ஆயிரங்கிரணன்-ஆயிரஞ்சோதி, s. The sun--the thousandrayed, சூரியன். (p.) ஆயிரங்காய்ச்சி, s. A very productive cocoa, or jack tree. (c.) ஆயிரநாமன், s. Vishnu, விட்டுணு. (p.) 35) *

ūkaṉi (p. 69) s. A broom, துடைப்பம். Wils. p. 167. OOHANEE. 14)

cōtiṉi (p. 212) s. Dry rubbish, spray, decayed vegetable matter, செத்தை. 2. Broom, besom, brush, துடைப்பம். (சது.) 77) *

tuṭppm (p. 245) s. [prop. துடைப்பம்.] A broom, விளக்குமாறு. 34)

tuṭai (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To wipe, wipe off, clean by wiping, rub, scour, scrub, சீக்க. 2. To sweep, brush, பெருக்க. 3. To efface, obliterate, erase, expunge, அழிக்க. 4. To clear away, dispel, remove, expel, நீக்க. 5. To clear off a stain from one's character, வடுஅகற்ற. 6. To destroy, do away, annihilate, as a world, நிர்மூலமாக்க. 7. To relinquish, desert, கைவிட. (c.) துடைத்துக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has carried off every thing. அழுகிறவன்முகத்தைத்துடைக்கவேணும். (One) should comfort the mourner. எங்களைத்துடைத்துத்தள்ளிப்போட்டான். He has utterly deserted us--married another, &c. துடைகாலி, s. (musc. துடைகாலன்.) A woman causing bad fortune. (c.) See தீக்காலி. ஈரந்துடைக்க, inf. To wipe off moisture from the body, &c. See ஈரந்துடைத்தல். கறையான்துடைக்க, inf. [prov.] To clear away white ants. (c.) துன்பந்துடைக்க, inf. To dispel affliction. (p.) துடைப்பு, v. noun. Wiping, rubbing, scouring, brushing, clearing away. 2. Extirpation, annihilation, obliteration. 49)

tuṭaippm (p. 245) s. Broom, brush, mop, வாருகோல்; [ex துடை, v.] (c.) துடைப்பக்கட்டை, s. An old and worn besom; also used in abuse. துடைப்பத்தாற்கூட்ட--பெருக்க-விள க்க, inf. to sweep. துடைப்பப்புல், s. A grass used for making brooms, Aristida setacea, L. 50)

mārccaṉam (p. 351) s. Cleaning, wiping, துடைப்பு. W. p. 659. MARJJANA. மார்ச்சனி, s. A broom, விளக்குமாறு. 2. [adopted.] Indian rubber. மார்ச்சனை, s. The sound of a drum. 2. A black substance, smeared on a drum, to increase its sound, முழவின்மார்ச் சனை. 29) *

vāru (p. 385) கிறேன், வாரினேன், வேன், வார, v. a. To take up by the handful; to remove people in great numbers out of the world, திரளாகக்கொண்டுபோக. 2. To carry off, கவர. 3. To take or gather, சேர்த்துக்கொ ள்ள. 4. To steal, திருட. 5. To cast up, as a wave of the sea, or the current of a river, வரன்ற. 6. To shave a palmyra-leaf, for writing, ஓலைவார. 7. To comb the hair, மயிர்சீவ; [from Sa. Vru.]--Note. In the last two meanings, the past tense may be also வார்ந்தேன். இதைவாரிப்போடு.... Take away this. 2. Throw sand or earth. பேதிஅனேகரைவாரிக்கொண்டுபோனது. Cholera has taken away many. வாரியடிக்கிறகாற்று.... A wind that blows things away. வாரியிறைக்க, inf. To scatter abroad. 2. [met.] To give liberally. வாருகோல், s. A broom; a rake, துடைப்பம். வாரெழுத்தாணி, s. A kind of style, or iron-pen. வாரல்--வாருதல், v. noun. Gathering; carrying off; thieving; combing, &c. 37) *

viḷkku (p. 398) கிறேன், விளக்கினேன், வேன், விளக்க, v. a. To polish, or brighten, துலக்க. 2. To render conspicuous, to declare, to illustrate, விளங்கச்செய்ய. 3. (Beschi.) To solder, பொடிவைக்க. 4. [loc.] To clear, to sweep, துடைப்பத்தாற்பெருக்க. வட்டிலைவிளக்கு. Scour the brass-plate. எனக்கதைவிளக்கிக்காட்டும். Please explain the subject. மனதைவிளக்குகிறது. Purifying the mind. விளக்குமாறு, s. Broom, or broom-stick. விளக்குமாற்றுக்கட்டை, s. A broom that is worn by long use. See துடைப்பக் கட்டை. 2. [fig.] A good for-nothing. 120)