tuṟu (p. 251) கிறேன், துற்றேன், வேன், துற, v. a. To eat, take food, உண்ண. (Sa Truda.) துறு--துற்றல், v. noun. Eating, taking food, உண்டல். 19)

tẕumpu (p. 229) s. Scar, cicatrice; mark, wale or swelling from a blow; a bruise, on a person, animal, or tree, வடு. 2. Mark, impression, dint made in the skin, குறி. (c.) 3. Mark, injury, blemish in an article, குற்றம். 4. (fig.) Stigma, blemish in character, இழுக்கு. தழும்புவைக்கிறேன்பார். Take care, I will give you a cut. அம்மைத்தழும்பு, s. Pit or mark of the small pox. எச்சிற்றழும்பு, s. Disease of the skin. See எச்சில். தழும்புபட, inf. To be hurt, scarred or marked. 2. To have a stigma on the character. தழும்புமறைய, inf. [prov.] To disappear, as the marks of the small pox. (c.) நாத்தழும்பேற, inf. To have the tongue well trained to speaking, interpreting, &c. 2. To be at command, as a verse, lesson or tune well learned. 18)

taṉavaiyātam (p. 231) s. A plant, சிறுகாஞ் சொறி. See காஞ்சொறி. 27)

tattuvam (p. 223) s. W. p. 363. TATVA. The real or essential nature of things (corporeal and spiritual), குணம். 2. The soul of the universe. 3. The soul of man as part of the preceding. 4. Truth, reality, substance, உண்மை. 5. Elementary principles; property, qualities; constituent principles; in nature; operations, whether of deity or of creatures, including elements, bodily and mental organs, faculties; matter, &c., பிருதுவிமுதலியகருவிகள். 6. Physiology, natural philosophy, works treating on physics, தத்துவநூல். 7. Power, authority, அதி காரம். 8. Bodily vigour, strength, சத்தவர். 9. Sexual energy or appetite--differing according to age, constitution, &c., இந்திரி யசத்தி. (c.) 1. [prov.] Letters of administration, &c. (See தத்துவக்கடுதாசி.) 11. Characteristics of persons as regards their bodily powers, color, formation, physiognomy, sexual appetite, &c., on the principles of erotics, குறிப்பு. தத்துவம், 96. The ninety-six qualities, or properties of things; 1. பூதம். 5, the five elements. 2. பொறி, 5, five organs of sense. 3. புலன், 5, five objects of sense. 4. கன்மேந்திரியம், 5, the five organs of action. 5. ஞானேந்திரியம். 5, the five organs of perception. 6. அந்தக்கரணம் or அந்தரிந்திரியம், 4, the four intellectual faculties. 7. அறிவு. 1, intelligence, intellect, one. 8. நாடி, 1, the ten arteries, &c. 9. வாயு, 1, the ten vital airs. 1. ஆசயம், 5, the five receptacles for the humors, &c. 11. கோசம், 5, the five sheaths or investitures of the soul. 12. ஆதாரம், 6, the six fundamental station of the soul. 13. மண்டலம், 3, the three regions in the body in which the sun, moon and fire, have their respective influences. 14. மலம், 3, the three principles of moral evil, as causes of actions, enjoyments and sufferings. 15. தோஷம், 3, the three humors of the body. 16. ஏஷணை, 3, the three chief desires. 17. குணம், 3, the three natural principles. 18. விகாரம், 8, the eight predominant passions. 19. வினை, 2, the two accumulations of moral actions. 2. அவத்தை, 5, the five states or stations of the soul. Authors differ in these divisions. According to the சதுரகராதி. they are as follows: பூதம், 5, five elements. 2. புலன், 5, five organs of sense. 3. ஞானேந்திரியம், 5, five organs of perceptions. 4. கருமேந் திரியம், 5, five organs of action. 5. கரணம், 4, four intellectual faculties. These twenty-four are called ஆன்மதத்துவம் or powers of the soul. 6. நாடி, 1, arteries, nerves. ten 7. அவத்தை, 5 states or stations of the soul, five. 8. மலம், 3, principles of moral evil, as sources of actions, enjoyments and sufferings, &c., three 9. குணம், 3, qualities in nature, three. 1. மண்டலம், 3, regions in which the sun, moon and fire have their respective influence, three. 11. பிணி, 3, humors of the body, three. 12. விகாரம், 8, predominant passions, eight. 13. ஆதாரம், 6, receptacles or stations of the soul, six. 14. தாது, 7, constituent or elementary parts of the body, seven. 15. வாயு, 1, vital airs, ten. 16. கோசம், 5, sheaths or investitures of the soul, five. 17. வாயில், 9, passages, avenues and inlets of the body, nine. For particulars of the above, see the respective terms in their places. தத்துவமறிந்தவன்தவசி. A genuine ascetic is one that knows all physical principles. தத்துவக்கடுதாசி, s. [prov.] Letter of administration. 2. Power of attorney. 3. Warrant. 4. Writ or authority of proxy. (Juffna usage.) தத்துவக்கட்டளை, s. Hindu physiology. தத்துவசாஸ்திரம், s. The philosophy of nature--as a science; physics, physiology, metaphysics, ontology. தத்துவசுத்தி, s. Purifying the faculties, members, organs, &c., by the use of water and incantations. தத்துவஞானம், s. Knowledge of the principles by which the soul is enthralled, and kept from union with the deity. தத்துவஞானி, s. A truly wise man, one acquainted with the ninety-six தத்துவம், and their various modifications. தத்துவதரிசனம், s. Knowledge of the mental, physical and other powers of nature. தத்துவதிரையம், s. A metaphysical trial; God, spirit, matter. (See திரிபதார்த் தம்.) 2. The three classes of faculties or powers. 1st. ஆத்துமசத்துவம். 2d. சிவ தத்துவம். 3d வித்தியாதத்துவம். தத்துவநூல், s. Works treating on physics. தத்துவபேதம், s. Difference of one power or faculty form another. தத்துவபிரகாசம்--தத்துவவிளக்கம், s. Works on metaphysics, physiology, &c. தத்துவவாதம், s. A system of religion that regards nature as god. தத்துவவாதி, s. A professor of the தத்துவவாதம், system. தத்துவன், s. Siva, as lord of all powers, சிவன். 2. Argha of the Jainas, அருகன். தத்துவாகமம், s. A book of physics, chiefly anatomical, அங்காதிபாதம். தத்துவாதி--தத்துவாதிகள், s. A class or division of the brahman caste, பிரா மணரிலொருவகுப்பு, They are commonly called தத்துவாரிப்பிராமணர். தத்துவாதீதன், s. God, as not dependent on powers and faculties, கடவுள்; [ex அதீதம்.] வாலதத்துவம், s. [prov. commonly பா லியதத்துவம்.] Juvenility. இளந்தாரித்தத்துவம், s. Vigor of youth. உடற்கூறானதத்துவம், s. The constituent parts and physical construction of the body. 45)

tāṉ (p. 236) The reciprocal pronoun, himself, herself, itself, the genitive being தன்; in composition sometimes தற். 2. One's self. 3. An emphatic or intensive particle, signifying indeed, really, certainly, தேற் றச்சொல்; as அப்படித்தான், it is so. (c.) 4. An expletive, or அசைச்சொல் suffixed to any noun or pronoun of any person, and declined instead of it, as நிலந்தனைக்கொத்தினான், he dug the earth. 5. Personal identity, சுயம். (p.)--Note. According to the Agamas, the soul is the person or being, and the body and mind with their powers and faculties, are merely adventitious; being the fruit of actions, &c. தானேவளர்ந்துதவத்தால்கொடியெடுத்தவன். One who has grown great and become famous of himself through meritorious austerities; often used of one who has risen by the kindness of another, but forgotten his benefactor. தானொருவனுமேதனியாகவந்தான். He only came, he came alone. தான்சாகாமருந்துதின்னலாமா. May any one take medicine to kill himself? தானுள்ளபோதுலோகம். The world is one's while he lives. தானாக்கனியாததுதடிகொண்டடித்தால்கனியுமா. Will a fruit, not ripening of itself, ripen by being beaten with a stick? தானுந்தலைவனும். The soul and God. நீதான். You yourself, you certainly. அவன்றன்னைக்கண்டேன். I saw him. (p.) அவன்றான். He himself; he certainly, truly, really. தானாக, inf. To be absolute, unique, self-existent, independent, தானாயிருக்க; applicable to the deity. 2. To be assimilated, தன்வண்ணமாக. தானாக, [adverbial.] Of his, her, or its own accord; spontaneously, voluntarily. 2. Of or by himself, herself, itself. தானாக்குதல், v. noun. Assimilating a person or thing to one's self, itself, &c., தன்வண்ணமாக்குதல். தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language, from other authors, one of thirty-two உத்தி. தானேயானவன்--தான்தோன்றி, appel. n. The self-existent, the deity, கடவுள். தான்பிழைக்கப்பார்க்க, inf. To regard or consult one's own safety, to be careful not to betray, involve or jeopardize one's self. 2. To seek one's own interests, livelihood, prosperity. 23)

taṭcaṇai (p. 222) --தட்சிணை, s. (com. தெச் சணை.) A present of fee to a guru, a schoolmaster, ∓c., சான்றோர்க்களிப்பது; also written தக்கணை. W. p. 395. DAKSHIN'A. 2. [prov.] Discipline, correction, punishment, சிட்சை. 26)

tẕuvāvṭṭai (p. 229) s. The sea-leech, which, when dried, is used by the Chinese as an article of food, Biche mare, கடலட் டை. 20)

tirumpu (p. 240) கிறேன், திரும்பினேன், வேன், திரும்ப, v. n. To turn, to turn back, to return, மடங்க. 2. To turn as the mind or will, மாற. 3. To be averted, as an evil; to abate, as a disease; to overcome, as poison, விலக. 4. To be proselyted, converted, as a person, மறுசமயத்திற்புக. 5. To decline, as the sun, சாய. 6. To veer or change, as the wind, மீள. 7. To turn, as an angle; to bend, as a road or river; to be refracted, as light, வளைய. 8. To retrograde, பின்னிட. (c.) வியாதிதிரும்புமுகத்தில்மருந்துகொடுத்தார்கள். They gave medicine, upon the turn of the disease. குழந்தைக்குநாக்குத்திரும்பஇல்லை. The child's tongue does not bend easily--he lisps. காற்றுத்திரும்பிவிட்டது. The wind has reached the head. தலைக்கேறியவிஷந்திரும்புவதுபிரயாசம். It is difficult to overcome poison which has reached the head. திரும்ப, inf. [adverbially.] Again. திரும்பவா--திரும்பிவா. Come again. திரும்பத்திரும்ப. Again and again. திரும்பத்திரும்பச்சொல்லவேண்டுமா. Must I tell you again and again? திரும்பவும், adv. Furthermore, moreover. திரும்பவும்என்ன. What more, what else? திரும்பிப்பார்க்க, inf. To cast a favorable look, to attend kindly to one's application. சித்தந்திரும்ப, inf. To incline favorably, as the mind of a deity or great person. Sometimes used ironically.) 34)

titti (p. 238) s. A kind of flute, or pipe, ஓர் துளைக்கருவி, (c.) 2. Sweetness, daintiness, தித்திப்பு. 3. [prov. திற்றி.] Light eatables, தின்னற்குரியன. 4. a sacrificial pit, வேள்விக் குண்டம். (சது.) 5. A palm tree, குரவம். தித்திப்பனங்கட்டி, s. The jaggery of the தித்தி. தித்திமுளை, s. [prov.] A double cake of தித்திப்பனங்கட்டி. 69)

tivṭl (p. 241) v. noun. As திவளல். (R.) 34) *