intḷm (p. 46) s. A censer-stand, தூபக் கால். 2. A tune or musical mode, ஓர்பண்; [ex இந்த, to kindle.] 5) *

upa (p. 61) . A Sanscrit prefix implying that which is secondary, auxiliary, near by, over, together with, less &c., ஒருபசர்க்கை. Wils. p. 152. UPA. உபகசிதம், s. Laughter, சிரிப்பு. Wils. p. 159. UPAHASITA. உபகதை, s. An ancient anecdote or story told in proof or illustration of a subject, கிளைக்கதை. உபகந்தம், s. Perfume, வாசனை. Wils. p. 153. UPAGANTH'A. உபகரணம், s. Implements, means, materials, apparatus, துணைக்கருவி. 2. Things required for a sacrifice--as grain, ghee, fuel, &c., எத்தினங்கள். 3. Insignia of royalty, அரசசின்னம். Wils. p. 152. UPAKARAN'A. உண்டிமருந்தோடுறையுளுபகரணங்கொண்டுய்த்த னான்காவதம். Furnishing food, physic, lodging and all needful aid to the devout forms the four special duties of the householder. (அருங்கலச்செப்பு.) பூசோபகரணம், s. Things necessary for performing a puja. உபகாசம், s. Ridicule, பரிகாசம். Wils. p. 16. UPAHASA. உபகாரம், s. [opp. to அபகாரம்.] Favor, kindness, benefit, assistance, சகா யம். 2. Use, advantage, உதவி. 3. Protection, patronage, ஆதரிப்பு. Wils. p. 152. UPAKARA. 4. Wils. P. 159. UPAHARA. A donation, a present, a gift, a benefaction, a contribution, ஈகை. உபகாரவபகாரங்களிரண்டுமில்லாதவன். A useless person, one who does neither good nor evil. உபகரிக்க, inf. To render aid, do a kindness, to benefit, favor, help, assist, patronize, உதவ. 2. To bestow, grant, உபகாரஞ்செய்ய. 3. To exercise benevolence--as the deity to souls, தயைசெய்ய. 4. To be affable, polite, obliging, civil, உபசாரஞ்செய்ய. உபகாரகன்--உபகாரன் s. A friend, a supporter, a benefactor, a donor, a liberal person. Wils. p. 152. UPAKARAKA. உபகாரஞ்செய்ய--உபகாரம்பண் ண, inf. To favor, benefit, succor. உபகாரி, s. (mas. or fem.) A benefactor or benefactress, one who gives liberally. 2. An obliging person. லோகோபகாரம், s. Favor or benefit done to the world. பிரதியுபகாரம், s. A favor in return, a recompense. கையுபகாரம், s. Aid by means of the hand--as lending a hand. வாயுபகாரம், s. Aid or help by means of speech--a word in season. பரோபகாரம், s. Favor or benefit to others, philanthropy. Wils. p. 515. PAROPAKARIN. ஜனோபகாரம், s. Favor to mankind in general, philanthropy. உபகிருதம்--உபகிருதி, s. Help, aid, favor, உதவுகை. Wils. p. 153. UPAKRITA and UPAKRITI. உபகேசி, s. Parvati, பார்ப்பதி. (p.) உபக்கிரமம், s. Beginning, ஆரம் பம். Wils. p. 153. UPAKRAMAM. உபக்கிரமிக்க, inf. To begin, ஆ ரம்பிக்க. உபசங்காரம், s. Reduction to original elements--as when the deity destroys the world, &c., அழிக்கை. 2. [in logic.] Refutation, ஆட்சேபம். 3. Excluding, விலக்குதல். Wils. p. 158. UPASUMHARA. உபசத்தி, s. Union, meeting, ஐக் கம். 2. Service, உதவி. 3. Donation, ஈகை. Wils. p. 158. UPASATTI. உபசமனம், s. Tranquillity, cessation from external actions for the purpose of silent contemplations, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHAMA. உபசரணை, s. Civility, compliment, reverence, respect, politeness, உப சாரம். உபசரணைபண்ண, inf. To show civility, respect, &c. உபசருக்கம்--உபசர்க்கம்--உபசர் க்கை, s. A Sanscrit auxiliary prefix, forming a component part of a word, வடமொழிமுதனிலையடை--as பிர in பிரசங்கம், உப in உபசாரம், &c. Wils. p. 159. UPASARGA. உபசாந்தம்--உபசாந்தி, s. Calmness, tranquillity, alleviation, mitigation, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHANTA and UPASHANTI. 2. Kindness, mildness, gentleness, தயை. 3. Freedom from the power and agitation of the passions, the calmness of the mind of the ascetic, விருப்புவெறுப்பின்மை. வியாதியுபசாந்தமாயிற்று. The disease is become milder. வியாதிக்குபசாந்திசெய்யவேண்டும். A remedy must be applied to mitigate the disease. உபசாந்தமானமருந்து, s. A mild medicine. 2. A medicine calculated to mitigate a disease, also an anodyne. உபசாபம், s. Disunion, வேறுபாடு. 2. Treachery, treason, துரோகம். Wils. p. 154. UPAJAPA. உபசாரகன்--உபசாரன்--உபசாரி, s. A polite person, உபசரிப்பவன். உபசாரம், s. Civility, politeness, urbanity, attention to a guest, affability, blandness, மரியாதை. 2. Salutation, compliment, obeisance, complaisance, வாழ்த்து. 3. Reverence, homage, acts of worship, duty, வழிபாடு. 4. A present, உபகாரம். 5. External honors done to a deity or holy person, including sixteen kinds, சோடசோ பசாரம், viz.: 1. தூபம், burning incense. 2. தீபம், placing lamps (before an idol). 3. நைவேத்தியம், eatables. 4. தாம்பூலம், betel and nut. 5. சந்தனம், sandal wood, &c. for anointing. 6. புட்பம், strewing flowers. 7. கர்ப்பூரம், camphor. 8. சலம், water for the feet, &c. 9. எண்ணெய், oil. 1. கண்ணாடி, mirrors. 11. சாமரை, hair fans. 12. குடை, umbrella. 13. கொடி, flags. 14. விசிறி, fans. 15. ஆல வட்டம், large circular fans. 16. வத்திரம், cloths. Wils. p. 153. UPACHARA. உபசரிக்க, inf. To compliment, show respect, to receive and wait on with marks of attention, treat with civility, உபசாரஞ்செய்ய. 2. to make obeisance, மரியாதைபண்ண. 3. To reverence a deity, perform service--as strewing flowers before idols or holy persons, வழிபட. உபசாரஞ்செய்ய--உபசாரம்பண் ண, inf. To treat with civility. உபசாரஞ்சொல்ல, inf. To give compliments, pay respects, to salute. உபசாரப்பணிவிடை, s. Civility, attention, obeisance. உபசாரமறியாதவன், s. A rude, unpolite, uncivil man. உபசாரவசனம், s. Obliging discourse, words spoken in compliment. உபசாரவந்தனம், s. Civilities and obeisance. 27)

kalacam (p. 96) s. A little earthen pot, குடம். Wils. p. 21. KALASHA. 2. (p.) Milk, பால். கலசம்நிறுத்த, inf. To invoke the presence of a deity by certain ceremonies. கலசப்பானை, s. A spittoon. (சது.) 2. A censer (Rott.) கலசமுனி, s. Agastya, அகத்தியன் --as born in a water-pot. (p.) தூபகலசம், s. A censer in which incense is burned. தண்ணீர்க்கலசம், s. A water-pot. பாற்கலசம், s. A little pot used for milking. 205)

kāṭṭu (p. 103) கிறேன், காட்டினேன், வேன், காட்ட, v. a. To show, exhibit, display, adduce, manifest, reveal, evince, disclose, set forth, காண்பிக்க, 2. To designate, suggest, சுட்டிக்காட்ட. 3. To describe, define, தெரிவிக்க. 4. To demonstrate, prove, உரூபி க்க, 5. To present to an idol, &c., to offer, நிவேதனஞ்செய்ய. 6. To make a display of jewels, &c., தெரியக்காட்ட. 7. To put forth, develop, வெளிப்படுத்த. 8. To reflect an object--as a mirror, water, &c., சாயைகாட்ட. 9. To remaind, நினைப்பூட்ட. காட்டிக்கொடுக்க, inf. To betray, discover a person to his enemies. 2. To accuse one. 3. To teach or shew a person the method of doing anything. காட்டிமறைக்க, inf. To tantalize a person, by offering something to him, and snatching it away at the moment he is about to take it. புகைகாட்ட, inf. To smoke any thing--as plantains, in order to ripen them the sooner. தெரியக்காட்ட, inf. To show plainly, to demonstrate. வரக்காட்ட, inf. To send off, despatch. தேவரிர்வரக்காட்டினநிருபம். The letter which you have despatched. (Besch.) சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain, relate. தன்னைக்காட்ட, inf. To make one's self known, to make one's character, ability, &c. appear where he is unknown, &c. 2. To make a display. 3. To show one's character, &c., by outward conduct. சத்தங்காட்ட, inf. To cry aloud. தூபங்காட்ட, inf. To burn incence. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water sheep, horses, &c. காட்டல், v. noun. Manifestation. 2. Act of showing or pointing. சுட்டல். காட்டில்--காட்டிலும். (with a noun.) Than. 2. (with an infinitive.) As soon as, the moment before, the very instant. பொழுதுபோகுங்காட்டிலும்நித்திரையென்ன... Why do you go to sleep as soon as the sun sets? அதைக்காட்டிலுமிதுசிறப்பு. This is more beautiful than that. நான்கொடுக்குங்காட்டிலுமெடுத்தெறிந்துபோடுகி றான். [vul.] No sooner had I given it to him than he took and threw it away. அவன்போங்காட்டில். [in கோயிற்புராணம்.] As soon as he had gone. விடியுங்காட்டிலும். No sooner had the day broken, than, &c.-- காட்டு, v. noun. Showing, exhibition, presentation, காண்பிக்கை. 2. Example, instance, illustration, demonstration, evidence, உதாரணம். (p.) 84) *

kumñcm (p. 122) --குமஞ்சான், s. Frankincense, தூபவர்க்கம், viz.: 1. ஆண்குமஞ்சான் or குங்கிலியம். 2. பெண்குமஞ்சான் or சாம்பிராணி. (Rott.) 8)

kummṭṭm (p. 123) s. (Hind.) A globe-lantern of paper, &c., விளக்கேற்றக்காகிதமுதலியவற்றாற்கட் டுங்கூடு. 2. The cupola or dome of a pagoda, &c., கோவிலின்தூபி. 3. Rott. Arch, vault, arched roof, வளைவு. 4. A kind of small drum, ஓர்வாத்தியம். 43)

cāmpirāṇi (p. 177) s. (Tel. ஸா்ராணி.) Frankincense, Benzoin or Benjamin styrux, தூபவர்க்கத்தொன்று. (c.) சாம்பிராணித்தயிலம், s. Oil of frankincense. சாம்பிராணித்தூபம், s. Offering frankincense in worship. சாம்பிராணிப்புகை, s. Burning frankincense, for medical or other purposes. சாம்பிராணிப்பதங்கம், s. [prov.] A kind of medicine; also a kind of perfume of which one of the chief ingredients is frankincense. See பதங்கம். சாம்பிராணிப்பட்டயம், s. [loc.] A perfumed deed of gift to a pagoda, &c. சாம்பிராணிவர்த்தி, s. [loc.] A fragrant stick or wick for burning to diffuse its odor. சாம்பிராணிகாட்ட, inf. To burn frankincense so as to perfume any thing, as is commonly done in ஆயுதபூசை. சாம்பிராணிபோட, inf. To burn or offer incense. பறங்கிச்சாம்பிராணி, s. Another kind of Benzoin, Olibanum. Madras usage. மலாக்காச்சாம்பிராணி--மடைச்சாம்பி ராணி, s. A sweeter kind of frankincense. மடயசாம்பிராணி, s. A dolt. See மட யன். (c.) 62)

tṭvu (p. 221) s. Greatness, expanse, extent, பெருமை. 2. Bend, elbow, curve, angle, arch, வளைவு. 3. The foot of a censer, தூபக்கால். (p.) தடவுச்செவி, s. A very large ear. 2. An elephant's ear, யானைக்காது. தடவுத்தாழி, s. A very large jar. (R.) 72)

tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tūpam (p. 254) s. Incense, fragrant smoke, aromatic vapor, நறும்புகை. W. p. 445. D'HUPA. (c.) 2. (for தூமம்.) Smoke in general, fume, புகை. 3. (fig.) Materials used for incense, தூபவருக்கம். தூபகலசம்--தூபக்கிண்ணி--தூபமுட்டி, s. A censer. தூபக்கால், s. An incense-stand, a standing censer. தூபங்காட்ட--தூபங்கொடுக்க, inf. To present incense before the idol, or a great person. (See காட்டு, v.) 2. To perfume any thing over a censer. தூபதீபம், s. Incense and light; in religious ceremonies. தூபதீபாராதனைசெய்ய, inf. To offer incense and light in worship. தூபவருக்கமிட, inf. To offer different kinds of incense. 4)

tūprtṇṭi (p. 254) s. (Tel. ூரி.) A spendthrift, ஊதாரி. 5) *

tūparam (p. 254) s. A hornless beast, as the hare, &c., கொம்பில்லாவிலங்கு, W. p. 383. TUVARA. 6) *

tūpi (p. 254) --ஸ்தூபி--தூபிகை--ஸ்தூபி கை, s. Upper pinnacle of a temple, சிகரம். 2. (R.) Top of a house. 3. Peak of a mountain. தூபிப்பிரதிஷ்டை, s. Consecration of the pinnacle of a temple. தூபியெழுப்ப, inf. to build the pinnacle. 7) *

tūpitam (p. 254) s. Heat, சூடு; [ex Sa. D'hupa, to heat.] 8) *

navam (p. 271) adj. Nine, ninefold, ஒன்பது. W. p. 457. NAVAN. நவகணம், s. The nine classes of gods. நவகண்டம், s. The nine classes of gods. நவகோடிசித்தர், s. The ninety-millions of Siddhar நவகோணம், s. A nonagon. நவக்கிரகம், s. The nine planets of Hindu astronomy. See கிரகம். நவசத்தி, s. The nine female energies. See சத்தி நவசித்தர், s. The nine special Siddhars. See சித்தர். நவசிராத்தம், s. (St.) The first series of offerings made to brahmans on the first, third, fifth, seventh, ninth and eleventh days after a person's demise. நவதாரணை, s. The nine classes of things established by art. 2. The nine forms of worship by Saiva Yogis. See தாரணை. நவதாளம்--நவசந்திதாளம், s. The nine modes of durmming. See தாளம். நவதானியம், s. The nine kinds of grain oblations. See தானியம். நவத்துவாரம்--நவவாயில், s. The nine apertures of the body, கண், the two eyes; காது, the two ears; நாசி, two nostrils; வாய், the mouth; குதம், the anus; குய்யம், urinary orifice. (c.) நவநாகம், s. [in mythol.] The nine huge serpents including, ஆதிசேஷன். See நாகம். 2. Sison or Bishop's weed, ஓமம். நவநிதி, s. The nine gems or jewels. See நிதி. நவபுண்ணியம், s. The nine charitable actions performed to a sacred guest: 1. எதிர்கொளல், meeting him on his approach; 2. பணிதல், doing him homage; 3. ஆசனத்திருத்துதல், seating him; 4. தாள் கழுவுதல், washing his feet; 5. அருச்சித்தல், presenting flowers; 6. தூபங்கொடுத்தல், offering incense; 7. தீபங்காட்டல், waving lamps; 8. புகழ்தல், praising him; 9. அமுதமேந்தல், serving food, as an act of homage and provision. நவபேதம், s. The nine forms of transmutations of Siva according to the சித்தா ந்தம் system: 1. சிவம். 2. சத்தி. 3. நாதம். 4. விந்து. 5. சதாசிவம். 6. மகேசுரன். 7. உருத்திரன். 8. விஷ்ணு. 9. பிரமா. நவப்பிரேதம், s. Nine demons, whose protection is invoked by incantations towards the eight cardinal points, and one over head. நவமஸ்கந்தம்--நவமம், s. The ninth section was Bhagavat. நவமணி--நவரத்தினம், s. The nine gems. See இரத்தினம். நவமணிமாலை, s. A poem of nine verses in the அந்தாதி connexion, (lit.) the nine gemmed chain. See பிரபந்தம். நவமி, s. The ninth lunar day after the new or full moon. See திதி. W. p. 457. NAVAMI. நவமுகில், s. The nine classes of clouds; each raining year. See மேகம். நவரசம்--நவரதம், s. The nine passions, as expressed in poetry, dramatic action, &c. See இரசம். நவரத்தினம், s. See நவமணி. நவராசிகம், s. Rule of nine. நவராத்திரி, s. Nine nights of strict fasting, cheifly to Durga, who is said to have fought with Durgan an Asura nine days, and to have slain him on the night of the last. The fast begins on the first phasis of the new moon in September. நவராத்திரிபூசை, s. The puja offered to Durga, Sarasvati and Lakshmi, three days cach, in the nine days' fast. aநவராத்திரிவிரதம், s. The fast of nine nights. நவலோகம், s. The nine metals. See உலோகம். நவவானோர்கணம், s. [R. C. usage.] Nine angelic companies in heaven. நவவியாகரணம், s. The nine divisions of Sanscrit grammar, of which two are said not to be now extant, வடநூலி னொன்பதுவகையிலக்கணம். நவாங்கிசம்--நவாமிசம், s. [in astrol.] A division of the rising sign into nine equal parts. See இலக்கினம். 5) *