kaiccīppu (p. 140) --கைச்செட்டைகைப்பட் டை, s. The shoulder-blade, தோட்பட்டை. 45)

cappaṭṭai (p. 160) s. [vul.] Any thing flat, சப்பளிந்தது. hence. 2. The shoulder blade, தோட்பட்டை. 3. A wing--as செம்பட்டை, சிறகு. W. p. 32. CHAPAT'A, and Charpat'a [from Charpa a Sautra root, to be flat or low.] 4. Empty grains, mere husk, பதர். 5. (fig.) An empty, shallow person; one of no capacity, மடயன். (c.) சப்பட்டைவாகு--சப்பட்டைவாக்கு, s. [loc.] The flat side--as of a plank, &c. 35) *

tōṭpṭṭai (p. 264) s. A shoulder-blade; [ex தோள்.] 18) *

tōḷ (p. 264) s. [probably from Sa. Dos.] Shoulder, புயம். 2. Arm down to the hand, கை. (சது.) தோளிலிருந்துசெவியைக்கடிக்கிறது. Sitting on the shoulder, and biting off the ear of the carrier; i. e. injuring a benefactor. தோள்காய்க்கிறது. The shoulder becomes callous. தோளணி, s. A shoulder ornament, an epaulet, &c., வாகுவலயம். தோள்கொடுக்க, inf. To help by giving the shoulder. 2. To carry, as the bearer of a palankeen. 3. To help one in an emergency. தோள்தட்ட--தோள்கொட்ட, inf. To clap the shoulder, in defiance, in triumph, &c. தோள்பட்டை, s. See தோட்பட்டை. தோள்மாற--தோள்மாற்ற, inf. To change shoulders. 2. To relieve another in bearing. தோள்மூட்டு, s. Shoulder-joint. தோள்வலி, s. Pain in the shoulder. 2. (p.) Strength, power; (lit.) strength of the shoulder. 66)

pṭṭai (p. 291) s. Bark of a tree, மரத்தோல். (சது.) 2. Coats forming the stalk of the plantain tree, வாழைப்பட்டை. 3. Gold or silver fringe, சரிகைப்பட்டை. 4. A stripe of streak, in general rather broad, பட் டைக்கோடு. 5. [in combin.] A flat part of the body, the shoulderblade. See. கைப்பட்டை, and தோட்பட்டை. 6. A thick fillet, web, &c., of gold thread, பொற்சரிகைப்பட்டி. 7. A collar of a shirt or cloak, a cape, கழுத் துப்பட்டை. 8. A palmyra timber, பனம் பட்டை. 9. [probably a change of பூட்டை.] A well-basket, இறைகூடை. 1. [in architecture.] A frieze, போதிகை. (Beschi.) 11. A rhomb, in gems, மணியிற்றீரும்பட்டை. 12. A broad folded seam, பட்டைத்தையல். 13. A small casket made of bark--as பொடிப்பட்டை. The compounds relating to a well-basket are of Jaffna. பட்டைக்கோலுதல், v. noun. [prov.] Making a well-basket of palmyra leaf. பட்டைக்காறை, s. An ornament for the neck, ஓர்கழுத்தணி. See காறை. பட்டைக்கிடங்கு--பட்டைக்குழி, s. A cavity at the bottom of a well. See. குழி. பட்டைசீவ--பட்டைதட்ட--பட்டையு ரிக்க. inf. The scrape off bark. பட்டைச்சாதம், s. Boiled rice moulded in a metal cup. See சாதம். பட்டைச்சாராயம், s. Arrack extracted from a bark. See சாராயம். பட்டைதீர, inf. [also பட்டையடிக்க.] To mark stripes of red and white on the walls of a Brahman's house and trees around. 2. See தீர், v. பட்டைத்தையல், s. As பட்டை, 12. பட்டைநாமம், s. A wide mark on the forehead. see நாமம். பட்டைமுட்டு, s. [prov.] Striking of the well-basket on the bottom from shallowness of water. பட்டையரைஞாண், s. A broad waistring. See அரைஞாண். பட்டைவிட்டுப்போதல், v. noun. The bark becoming loose. யோகப்பட்டை, s. A narrow stout web, used by a devotee to tie his knees in a sitting posture while he is engaged in meditation. 150) *