anāyakam (p. 14) s. [priv. அ.] Want of government, anarchy, political distraction, அரசாட்சியின்மை. 25) *

upanākam (p. 62) --உபநாயகம், s. A poultice or other external application generally made of leaves and tied on with a cloth, இரணத்திற்கிடுமருந்து. Wils. p. 155. UPANAHA. 5) *

kttrināykm (p. 92) s. A plant, யானைச் சீரகம். 9)

kiranti (p. 109) s. That part in the body where the three nerves or arteries, இடை, பிங் கலை, and சுழிமுனை, intersect each other, நாடி மூன்றின்சந்து. 2. Ulcer, especially venereal ulcers; venereal complaints, மேகவியாதி. 3. Knotting of the vessels--as in varicocele, &c., இலிங்கக்கிரந்திமுதலியன. 4. Various eruptive complaints arising from bad humors in the system, மேகவூறல். Wils. p. 33. GRANTHI. 5. A ganglion. கிரந்திக்கட்டு, s. A venereal swelling or tumor. கிரந்திக்காரன், s. One who has the venereal disease. கிரந்திநாயகம், s. A plant famous for correcting cutaneous eruptions, ஓர்பூண்டு, Ruellia patula, L. கிரந்திப்பண்டம், s. Any highly-flavored or other food, supposed to heighten venereal disease, or to produce bad humors or cutaneous eruptions. கிரந்திப்பரு, s. A venereal pimple or blotch. கிரந்திப்புண், s. A venereal sore or ulcer; a bubo, chancre. கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for correcting bad humors in the system. கிரந்திவாயு, s. Flatulency, chiefly in children, connected with eruptions and difficulty of breathing. அழிகிரந்தி, s. A bad form of the கிரந் தி disease. கணுக்கிரந்தி, s. A disease affecting the joints of the body. கருங்கிரந்தி, s. Cutaneous eruption of a black color, affecting children. கள்ளிப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the கள்ளி flower. செங்கிரந்தி--மேககிரந்தி, s. Venereal herpes. (Ainslie's Mut. Med.) துத்திப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the துத்தி flower. நுணுக்காய்க்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the நுணா fruits. பெருங்கிரந்தி, s. A kind of disease in children, often fatal; to which adults also are sometimes liable. An affection of the mesenteric gland. பெருங்கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for the பெருங்கிரந்தி disease. 80) *

caṉṉi (p. 173) s. Affection of the brain, apoplexy, paralysis, convulsions, delirium from fever, &c., சீதநோய்; [perhaps from the Sa. Sanipata, with its suffix apocopated.] --Note. In medical works, thirteen kinds of சன்னி are described. viz.: 1. கண்டகுப் சம், nervous affections of the throat, sore throat; [ex குப்சம், crookedness.] 2. சந்தி கம், (Union.) a disease arising from improper sexual intercourse. It is of two kinds. சுகசன்னி, of a man after bathing with the use of oil for anointing, and சூத கசன்னி, of a female during menstruation. 3. தாந்திரிகம், nervous debility. 4. பகீகனநேத்தி ரகம், affection of the nerves of the eye, blindness. 5. ருக்தாகம், pains of the body attended with thirst. 6. சிஃவீகம், nervous affection of the tongue, dumbness. 7. பிர லாபம், falling sickness, epilepsy. 8. அந்த கம், convulsion preceeding death. 9. ரக்த ஷடீவி, mucus mingled with blood from the nose. 1. சித்தவிப்பிரமம், fainting fits, syncope. 11. சீதகாத்திரகம் or சீதாங்கம், congestion of blood attended with spasms and profuse perspiration; spasmodic cholera. 12. கர்நீகம், nervous deafness. 13. அபின்னி யாசம், convulsion, distortions. சன்னிகுன்மம், s. Convulsive fits. (R.) சன்னிக்கட்டி, s. [prov.] A tumor near or in the ear, காதுவீக்கம். சன்னிக்குணம், s. The stage of a disease bordering upon that of coma, apoplexy, &c., 2. Symptoms, indications, &c., of coma, &c. (c.) சன்னிநரம்பு, s. Nerves of the great toe, which being injured are sometimes inflamed so as to produce lock-jaw. சன்னிநாயகம், s. A plant--black cumin, கருஞ்சீரகம். See சீரகம். 2. A medicinal plant, தும்பைப்பூண்டு. Phlomis Indic. L. சன்னிநாயன்--சன்னிகணாயன், s. (lit. god of fits.) As சன்னிநாயகம், 2. சன்னிபாதம், s. A morbid state of the three humors of the body resulting in paralysis, convulsions, &c.--as சன்னி. W. p. 891. SANNIPATA. சன்னிபாதசுரம், s. (also சன்னிவாதசுர ம்.) Convulsions accompanied with fever. சன்னிபிறக்குதல், v. noun. The inducing of coma. c. அலறுசன்னி, s. Convulsions accompanied with laughter, hysterics--as கம் பீரசன்னி. இரணசன்னி--புறவீச்சுச்சன்னி, s. External convulsions. இசிவுசன்னி, s. Lock-jaw. see underஇசி. v. உள்வீச்சுச்சன்னி, s. Internal convulsions; oppo. to புறவீச்சுச்சன்னி. மாந்தசன்னி, s. convulsions from indigestion, commonly in children. முகவாதசன்னி, s. Paralysis causing the distortion of the face. மூடுசன்னி, s. Apoplexy with an utter suspension of the active powers. 88) *

cicu (p. 181) s. A babe, குழந்தை. 2. The embryo, f&oe;tus, கருப்பசிசு. W. p. 847. S'IS'U. (c.) 3. The young of animals, விலங் கின்குட்டி. சிசுத்துவம், s. Childhood, infancy, பிள்ளைத்தன்மை. சிசுநாயகம், s. Juvenile government, one of the four species of rules to be deprecated. See under நாயகம். சிசுவதை--சிசுவத்தி--சிசுகத்தி, s. Infanticide, causing abortion; [ex Sa. Hatya, killing.] 73) *

ciynāykm (p. 185) s. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். (M. Dic.) 31)

cilnti (p. 186) s. A spider, சிலந்திப்பூச்சி. 2. A pimple, a small boil, or imposthume, கொப்புளம். 3. An ulcer, a venereal boil, கிர ந்திப்புண். (c.) 4. [vul.] A fragrant flower tree, ஓர்மரம். சிலந்திக்கூடு, s. A spider's web. சிலந்திநூல், s. A spider's thread. சிலந்திப்பூச்சி, s. A spider. சிலந்திபுறப்பட, inf. To break out, as ulcers. (c.) நரம்புச்சிலந்தி, s. A tape-worm ulcer. புலிமுகச்சிலந்தி, s. [prov.] A tarentula, a large kind of spider with a face resembling that of a tiger, ஓர்வகைப்பூச்சி. முலைச்சிலந்தி--மார்புச்சிலந்தி, s. An ulcer in a woman's breast. சிலந்திநாயகம், s. A medicinal plant. See கிரந்திநாயகம். சிலந்திமரம், s. A tree--as சிலந்தி, 4. Ochna squarrhosa, (L.) சிலந்தியரிசி, s. A grass whose root is knobbed, and is eatable, பூங்கோரை. (M. Dic.) 17)

cūntumm (p. 200) s. A plant, சிலந்திநாயகம், which see. (M. Dic.) 26)

tillai (p. 241) s. A tree, the milky juice of which from the bark, affords a gum, ஓர் மரம், Exc&oe;caria Agallocha, L. 2. The town of சிதம்பரம். 3. A grove of தில்லை, formerly growing there. தில்லைக்கோவிந்தர்--தில்லைக்கோவிந்தரா யர், s. Vishnu at Chillumbrum. தில்லைத்திருச்சித்திரகூடம், s. A fane of Vishnu at Chillumbrum. திலலைநாயகம், s. [prov.] A kind of rice, ஓர்நெல். (c.) தில்லைநாயகன். s. Siva as worshipped at சிதம்பரம், சிவன். தில்லைமூவாயிரவர். s. (pl.) The three thousand brahmans formerly at சிதம்பரம், all of the same tribe. தில்லையம்பலம். s. The chief of the five sacred halls in the temple at Chillumbrum, also the temple itself, சிற்றம் பலம். தில்லையம்பலவாணன். s. Siva, சிவன். தில்லையெண்ணெய், s. (sometimes தில்ல மெண்ணெய்.) The black oil or tar of the தில்லை. தில்லைவனம், s. The town of சிதம்பரம். 32) *

nṭu (p. 268) s. The middle, இடை. 2. Centre, centricity, midst, மத்தி. 3. Intermediate as to place or time, that which intervence, இடையானது. 4. Equity, impartiality, justice, uprightness, நீதி. 5. Medium, moderation, மிதம். 6. The waist, இடுப்பு. 7. Law-suit, வழக்கு. 8. The state, capacity, office, &c., of a judge or umpire, நியா யாதிபதித்துவம். (c.) 9. (சது.) Earth, பூமி--This word is commonly used நட்டு in combination--as நட்டாறு, the midst of the river, நட்டுச்சி, exactly the meridian. நடக்கடல், s. The mid-sea. நடுக்கடல்போனாலும்மறுப்படாமல்வரக்கடவீர்..... Even though you go into the midst of the sea, may you return without harm. நடுக்கட்ட, inf. [prov.] [com. பொதுக் கட்ட.] To sequester property. நடுக்கட்டு, s. A girdle. See under கட்டு. நடுக்கண்டம், s. The central portion of a continent. 2. The middle piece. நடுக்காரர், s. [prov.] Arbitrators, judges, umpires. நடுக்கிளி, s. The head player in a square. See under கிளி. நடுக்குடி, s. A house-hold in the midst of others, as being safer than if alone. 2. A family of midding circumstances, rank, &c. 3. [prov.] The head-family of a tribe or class. நடுக்கேட்க, inf. To hear a case in law. 2. To refer a case for decision. நடுக்கொண்டவீடு, s. [prov.] The middle house. (c.) நடுக்கொள்ளைக்காரன், s. One who plunders without regard to either party. நடுச்சாமம், s. Midnight, the middle watch from 12 o'clock till 3. நடுச்சுவர், s. A partition wall. நடுச்சொல்ல, inf. To decide a case, to mediate. நடுத்தரம், s. That which is middling. See தரம். நடுத்தலை, s. Crown of the head, உச்சி. நடுத்தீர்க்க, inf. To give, or pass judgement in case. நடுத்தீர்ப்பு--நடுத்தீர்வை, s. Judicial judgement. 2. The final judgement. 3. (fig.) Devine judgements--as pestilence and other calamities. நடுத்தீர்ப்புநாள், s. The judgement day. நடுத்தெரு, s. The middle street of a town or village. நடுநாள், s. The fourteenth or middle lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) நடுநியாயம், s. Equity, fair dealing, uprightness. 2. Impartiality, evenhanded justice. 3. Law-suit, pleadings, arguments stated. நடுநிலை, s. An intermediate state, degree, &c. 2. Strict justice, equity. 3. Arbitration, mediation. 4. One of the positions in the mystic worship of the Saiva system. நடுநிலைஞாயம், s. The mysticism of the நடுநிலை worship. நடுநிலைமந்திரம், s. An incantation in the Saiva worship, the letters of which are mystic symbols of the forms of deity, or of the idol worshipped. The words are ஆம், ஊம், ஓம், சிவாயநம, in which ஆம், is அடி, basis; ஊம், is நடு, middle; ஓம், is முடி, top; சி, is சிவம், formless deity; வா, is சத்தி, the female principle, obscuration. நடுநிலைமை, s. Mediocrity, middle circumstances in life. நடுநிற்றல், v. noun. Becoming bail or security for one. (not the law term.) 2. Being upright, impartial. நடுநீதி, s. Impartial justice, equity, &c., as நடுநியாயம். நடுப்பகல், inf. Mid-day, noon. (c.) நடுப்படுத்த, inf. As நடுக்கட்ட. நடுப்பார்த்தல், v. noun. [prov.] Acting as an inspecter, commissioner, delegate, &c., by order of a court, மத்தியஸ்தம்பார் க்கை. நடுப்பெற, adv. [vul. நடுப்புற.] In the middle, in the centre; between, among. நடுப்பெறஉளுக்காரு. Sit in the middle. நடுப்பேச, inf. To plead, as நடுச் சொல்ல. நடுப்போர், s. [prov.] The midst of the work, operation, affair, &c., (lit.) the midst of the battle, இடைநடு. நடுமதியம்--நடுமத்தியானம், s. Noon, mid-day. நடுமையம், s. Middle, centre. 2. Zenith, meridian. நடுராசி, s. Middling in quality, size, &c., moderate, நடுத்தரம். நடுவதுபாதி, s. That which is in the midst, intermediate. நடுவதுபாதியிலேவந்தான். He came after the beginning of an affair when half of it was over; he came last. நடுவத்தசாமம்--நடுவத்தொருசாமம், s. [prov.] Midnight. நடுவயது, s. Middle age. நடுவறுத்தல், v. noun. Judging, as an umpire, deciding, discerning, perceiving, comprehending, ascertaining, discussing a controversy. நடுவறுத்தான், appel. n. The name of a plant, மூக்குரட்டைக்கொடி, Boerhavia diffusa, L. நடுவழி--நடுப்பாதை, s. Mid-way. நடுவன், s. Yama, the god of death, awarder of rewards and punishments, இயமன். (p.) 2. [prov.] A judge, arbiter, awarder, நியாயாதிபதி. நடுவாந்தரம், s. Midst of a work, process, time, &c., intermediate, மத்தி. (c.) நடுவாந்தரத்திலேபோய்விட்டான். He died prematurely. நடுவிரல், s. The middle finger. நடுவிலவன், s. [prov. நடுவிலான்.] A middle brother. நடுவிலே. In the midst, amidst. நடுவின்மை, s. Partiality, injustice, நீதிஇல்லாமை. (p.) நடுவீடு, s. The middle or interior of the house where the idol is kept. 2. An obscene expression, used in the south. நடுவீடுபெருவழியாயிற்று. The very interior of the house is become a public road; i. e., the family is ruined. நடுவீட்டுக்குநாயகமாய்வந்தான். He has come to lord it over us. நடுவீதி, s. The midst of the street. நடுவெலும்பு, s. The back bone, the spine, முதுகெலும்பு. (c.) நடுவெளி, s. Midst of an open plain, space, &c., இடைவெளி. 2. Immensity of space, a filled by the deity, பரவெளி. நடுவெளிக்கமலபாதம், s. The lotuslike feet of the deity, as filling all space. (p.) நடுவேபேச, inf. To interrupt one who speaks. 2. To speak as a mediator. நடுவேபொல்லாப்பாக, inf. To become detached in friendship. (c.) நடுவேமுறிக்க, inf. To break in the middle. 2. To object or contradict in speaking. 20)

nāyakam (p. 274) s. Headship, superiority, supremacy, pre-eminence, தலைமை. (சது.) 2. Rule, government, domination, ஆளுகை. 3. (fig.) The chief gem in a neck-lace, மாலையின்பிரதானமணி. --Note. The four kinds of government to be deprecated are: 1. ஸ்திரீநாயகம், female government, of a state, or family; 2. வாலநாயகம்--சிசுநாயகம், juvenile government; 3. வெகுநாயகம், government in the hands of many; 4. அநாயகம், anarchy--Note. Some medicinal plants have this affix as கிரந்திநாயகம், சன்னிநாயகம், which see. நாயகசுரம், s. [for நாகசுரம்.] A kind of clarion. நாயகத்தி--நாயகச்சி, s. A lady, mistress, goddess, தலைவி. (Rare.) நாயகப்பானை, s. The chief pot for boiling rice at a temple; for religious mendicants, &c., முதலூலைக்கட்டிப்பொங்கலிடும் பானை. நாயகமணி, s. [also நடுநாயகம்.] The large bead in a devotee's necklace. 2. The central gem in a breast plate. நாயகம்பண்ண, inf. To excercise lordship, supremacy, &c., பெரியதனம்பண்ண. நாயகன், s. [honor. நாயகர், fem. நாயகி.] A lord, master, guide, chief, manager, conductor, leader, principal, அரசன். 2. The Supreme Being, எப்பொருட்குமிறைவன். 3. Siva, சிவன். (சது.) 4. A husband, கண வன். W. p. 462. NAYAKA. 5. A viceroy, poligar, பாளயக்காரன். 7)

peṇ (p. 332) s. [gen. பெண்ணின்.] A female in general, பெண்பொது. 2. A female of the human species, a woman. a girl, &c., ஆட வள். 3. A bride, a wife, விவாகப்பெண். 4. The feminine gender in the animal and vegetable kingdom, விலங்குமுதலியவற்றின்பெண். (c.) பெண்ணென்றால்பேயுமிரங்கும். Even a fiend will pity a woman. பெண்கரு, s. Female embryo. பெ பெண்கலை, s. The latter half of a verse, called வண்ணம். பெண்கள்சிகாமணி, s. A jewel-like woman. (in admiration.) பெண்கள்நாயகம், s. An excellent woman, a lady. பெண்குறி, s. Pudendum muliebre. பெண்கேட்க, inf. To solicit a girl of her friends, in marriage. பெண்கொடி, s. A lady; (lit.) a female vine. (p.) பெண்கொடுக்க, inf. To give a girl in marriage. பெண்கொடுத்தமாமன், s. A father-inlaw, as distinguished from தாய்மாமன். பெண்கொள்ள--பெண்ணெடுக்க, inf. To take a wife, to take a woman in marriage, to marry. பெண்கோலம்--பெண்வேஷம், s. Female attire or costume. பெண்சகோதரம், s. A sister, உடன்பி றந்தாள். (Colloq.) பெண்சாதி, s. A wife, மனைவி. (usage.) பெண்சோடினை, s. Adorning a bride for marriage. 2. See சோடினை. பெண்டகர்--பெண்டர், s. [pl.] Hermaphrodites, eunuchs, அலிகள். (சது.) பெண்டகை--பெண்டகைமை, s. Womanhood, feminine properties, excellencies; [ex தகை, nature.] (p.) பெண்ணரசி, s. A reigning female, a queen. 2. An opulent lady, செல்வமுடை யாள். பெண்ணரசு, s. Female government. 2. A superior woman. 3. [met.] Domination of a woman. பெண்ணரசுநாடு, s. A country governed by a woman. பெண்ணலம், s. Female excellency; [ex நலம்.] 2. Enjoyment with a woman, பெண்ணின்பம். பெண்ணன், s. A timid, effeminate, cowardly man, வீரமற்றவன். பெண்ணாசை, s. Desire for a woman. See ஆசை. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள், appel. n. A female, a woman; (lit.) one born a female. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள் வீட்டிலிருக்கவேண்டும். A woman should keep at home. பெண்ணாள், s. [in astrol.] The female division of the lunar asterism; [ex நாள்.] பெண்ணீலி, s. A very atrocious, wicked woman. 2. A female demon; [ex நீலி.] பெண்ணுடம்பு, s. The body of a woman. 2. [modeste.] Verenda mulieris. (Beschi.) பெண்ணுறுப்பு, s. Symmetry of a woman, female form, பெண்வடிவு. 2. As பெண்குறி. பெண்ணெழுத்து, s. Long vowels, நெட்டெழுத்து. பெண்தண்டு, s. See தண்டு. பெண்பருவம், s. The different stages of life in the female. See பருவம். பெண்பழி--பெண்பாவம், s. The guilt of forcing a woman. பெண்பனை, s. The female palmyra, useful for fruit and timber. See பனை. பெண்பாடு, s. Women's work or affair. பெண்பால், s. [in gram.] Feminine gender. See பால். பெண்பிள்ளை, s. A female infant, a girl, பெண்குழந்தை. 2. A woman, in general. 3. A bride, மணப்பெண். பெண்பிறப்பு, s. Female birth, commonly regarded as a misfortune. பெண்புத்தி--பெண்மதி, s. Female indiscretion; woman's wit. [in contempt.] பெண்புத்திபின்புத்தி. Female advice will result in disappointment. பெண்பேதை, s. A female, as being weak and indiscreet. பெண்போகம், s. Enjoyment with a woman. 2. One of the thirty-two acts of charity, and of the eight enjoyments. See அறம், and போகம். பெண்மகள், s. A woman, a lady, பெண். பெண்மயக்கம்--பெண்மயல், s. Fascination from love-sickness. பெண்மயிர், s. Female locks, அளகம். பெண்மரம், s. A female tree or plant, &c. 2. (சது.) A tree, the outside of which is harder than the inside, புறவயிர முள்ளமரம். பெண்மாயம், s. Fascinations of a women. பெண்மாறி. See பெட்டைமாறி. பெண்மை, s. Womanliness, nature of women, பெண்டன்மை. 2. Household dignity, domestic excellence, மனைமாட் சிமை. (சது.) பெண்மைச்சினைப்பெயர், s. [in gram.] Nouns feminine, from any member, or part, as முடத்தி, a female cripple-- also applied to the lower animals. பெண்மைச்சினைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine from a member but including the whole body, as முடக்கொற்றி, the lame Kotty, though lame only in a limb. பெண்மைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine being the name of a person, as கொற்றி, a woman. பெண்வகை, 4. Four classes of women: 1. பதுமினி, the highest class, possessing excellence of form, and sweetness of disposition; 2. சித்திருணி or சித்தினி, a class addicted to love; 3. சங்கினி, a mediocre class, irascible and passionate; 4. அத்தினி, the lowest class libidinous and furious. பெண்வழி, s. Family descent in the female line.

muḷ (p. 358) --முள்ளு, s. A thorn, a brier, a thistle, a bristle, கண்டகம். 2. A fish-bone, a cockspur, மீன்முள். 3. A fork or other sharp pointed instrument, முட்கருவி. 4. A porcupine's quill or spine, பன்றிமுள். 4. Index of a balance, தராசுமுள். 6. The quill or springing points of small feathers, இறகு முள். 7. The roughness or points on the skin of jack-fruit, பலாமுள். 8. Minuteness, நுண்மை. முள்ளுமேற்சீலைபோட்டால்மெள்ளமெள்ளவாங்க வேண்டும். The cloth spread on a thornbush must be taken off with care; manage a dangerous business prudently. முள்ளின்மேல்நிற்கிறான். He stands on thorns. முள்ளிட்டுமுள்ளாராய்கிறது. Searching out a thorn with a thorn. வேலிக்குப்போட்டமுள் காலுக்குவினையாயிற்று..... The thorns of the hedge have become hurtful to the feet; i. e. One who was a help has become a hinderance. முட்காடு, s. [com. முள்ளுக்காடு.] A place full of thorns. முட்காய்வேளை, s. A plant, Galena spinosa. முட்கிளுவை, v. A thorny species of கிளுவை tree. முட்கீரை, s. A green. முட்கூர், s. Being sharp--as a style. முட்கொன்றை, s. C&ae;salpina scandens Nob; [ex கொன்றை.] முட்கோல், s. A kind of whip or horsegoad. முட்சங்கு, s. A kind of sea-shell with thorn-like points. முட்செடி, s. Thorny shrubs. முட்செவ்வந்தி, s. The rose. முட்டொறடு, s. A flesh-hook; [ex தொறடு.] Exo. xxvii. 3. முட்பாஷாணம், s. A kind of arsenic. முட்பூல், s. A thorny Phyllanthus. See பூலா or பூல். முண்முருக்கு, s. A thorny species of Butea frondosa. See முருக்கு முண்முடி, s. A crown of thorns. முள்காத்தல், v. noun. [prov.] Sitting as a monkey. முள்வாயன்--முள்வறையன், s. [prov.] An insect that consumes wood, a kind of white ant, ஓர்கறையான். முள்ளங்கத்தரி--முள்ளாங்கத்தரி, s. A species of brinjal plant, Solanum insanum. முள்ளங்கி, s. A radish, Raphanus sativus. முள்ளங்கிக்கிழங்கு, s. Its root used for curry. முள்ளங்கிழங்கு, s. A hard and inferior kind of yam. முள்ளஞ்சங்கு, s. A prickly shell, a conch armed with spines. முள்ளந்தண்டு--முள்ளெலும்பு, s. The spine, the back-bone. முள்ளம்பன்றி--முட்பன்றி, s. [poet. முண்மா.] Porcupine. முள்ளி, s. Any thorny shrub, முட் செடிப்பொது. 2. The Indian night shade, Solanum Indicum; L. The root is used as a decoction in dysuria and Ischuria, ஓர்பூண்டு. --Note. Of முள்ளி are அடுக்குமுள்ளி, a thorn-bush, Indian Hyssop; ஆற்று முள்ளி, a thorny plant growing near rivers; கழுதைமுள்ளி, a thorn bush, Acanthus ilicifolius; செம்முள்ளி, a thorny plant, Barleria; நீர்முள்ளி, another thorny plant; வறள்முள்ளி, a medicinal thorn-bush. முள்ளிக்கீரை--முள்ளுக்கீரை, s. A species of prickly greens. See கீரை. முள்ளிலவு, s. A tree, Bombax heptaphyllum. முள்ளிழைப்புளி, s. A sort of plane. முள்ளுக்கரப்பன், s. A tingling kind or eruption with pimples. முள்ளுடைமூலம், s. Roots having spikes. (p.) முள்ளுத்தைத்தல், v. noun. Running a thorn into the foot. முள்ளுநாயகம், s. A plant whose leaves are used for extracting thorns. முள்ளுப்பலா--முட்பலா, s. A prickly jack-fruit. See பலா. முள்ளுப்போட்டடைக்க, inf. To hedge with thorny shrubs. முள்ளுவாங்கி, appel. n. An instrument to pull out a thorn. முள்ளெலி, s. A hedge-rat. 47)

veku (p. 398) adj. [St. பகு.] Much, many, பன்மைக்குறிப்பு. (c.) வெகுகாலம்--வெகுநாள், s. A long time. வெகுசனம், s. Many people. வெகுச்சுருதம், s. An order of architecture. See சிற்பநூல். வெகுதானிய, s. The twelfth year of the Hindu cycle or A. D. 1878. ஓர்வருஷம். வெகுத்தம், s. [as மிகுத்தம்.] Much; abundance, மிகுதி. வெகுத்துவம், s. Plurality, பன்மை. 2. Magnificence, மகத்துவம். வெகுநாயகம், s. Government in the hands of many, பலபேராளுகை. வெகுநியாயம், s. External worship, வெளியரங்கபூசை. (உபநி.) *வீரி, s. A heroine, வீரமுடையவள். [masc. வீரன்.] 2. Durga, Kali, காளி. (சது.) 3. A medical twining plant. See வட்டத் திருப்பி; [ex வீரம்.] 239)