ūcu (p. 69) கிறேன், ஊசினேன், வேன், ஊச, v. a. To sew, join two, தைக்க. 2. v. n. [used with the அஃறிணை terminations.] To become stale, sour, rank, insipid, &c.--as food by keeping, சுவைகெட. 3. To decay, become putrid--as flesh; to corrupt, putrefy--as a corpse, ஊழ்க்க. ஆசைப்பட்டகாரியமூசிப்போயிற்று. He has not got the thing he desired. முள்ளினூசித்துன்னமூசியவாடை. A garment sewed together with thorns instead of needles. (சிந்தா.) ஊசிப்போனகறி, s. Meat past eating, spoiled. ஊசுமுடல், s. The vile body. (அறிவானந்தசித்தி.) ஊசல், v. noun. Becoming stale, rank. 2. s. That which is stale, rancid, spoiled by age, பதனழிந்தது. 37)

nāḷ (p. 275) s. [Gen. நாளின், acc. நாளை, poet. நாளினை.] A day of twenty-four hours, a natural day, from sun rise to sun rise, இராப்பகல்கொண்டபொழுது. 2. Time in general, காலம். 3. An auspicious day, பெரு நாள். 4. A lunar asterism. See நட்சத்தி ரம். (c.) 5. A lunar or astrological day; the period of the moon's passage through an asterism, சந்திரனாள். 6. The name of a metrical foot of the class. அசைச்சீர். 7. adj. New, as நாட்பூ--Note. In combination, the last letter is changed by rule. நாளொருவண்ணமும்பொழுதொருமேனியுமாய்வளர் ந்துவிட்டது. It has grown every day and every hour. நாள்வாய்பெறினும். Even in the early part of the day. (p.) இதுஅதுக்குநாளல்ல. This is not the proper time or season. நாடோறும், adv. [for நாள்தோறும்.] Daily. 2. Always. நாட்கடத்த--நாள்கடத்த, inf. To pass away time, நாள்கழிக்க. 2. To put off from day to day. நாட்கணக்கு, s. Daily accounts. 2. The term, or appointed end of one's life, வாழ்நாளின்முடிவு. நாட்கழிவு--நாள்கழிவு. v. noun. The passing of time. 2. Deduction of days in payment. நாட்காரியம், s. A thing of urgent necessity to be done on an auspicious day. நாட்கால், s. [prov.] The first post of the wedding shed, or of a new building, set up on an auspicious day, மணப்பந்த ருக்குமுதனாட்டுங்கால். நாட்குறிக்க, inf. To appoint a day. நாட்கூலி, s. Daily hire. நாட்கொள்ள, inf. To enter on work or business, especially on an auspicious day. நாட்செலவு, v. noun. Daily expenses. 2. Flight of time or passing of days. நாட்செல்ல--நாள்செல்ல, inf. To pass, as days or time. நாட்பட--நாள்பட, inf. As நாட்செல்ல. 2. To be long standing, as a chromic disease, நிலைநிற்க. 3. To become old, பழ மையாக. 4. To be long acted on by air, water, &c. நாட்படவந்தான். He came after many days. நாட்பட்டகாரியம். A thing out of date. 2. A thng of long standing. நாட்பட்டசரக்கு. Old wares or commodities. நாட்பட்டமரம். An old tree. நாட்பார்க்க--நாள்பார்க்க, inf. To find an auspicious day. நாட்பூ--நாண்மலர், s. A new-blown flower. (poetic.) நாட்பொருத்தம், s. Agreement of the lunar constellations in the horoscope of persons to be united in marriage. See தசப்பொருத்தம். 2. One of the ten things in the choice of the first word of a poem. See செய்யுட்பொருத்தம். 3. The class of lunar mansion connected with one's nacshatra, நாளினன்மை. நாளறுதி, s. Expiration of a term. 2. From time to time, gradually, நாள்வட்டம். நாளாக, inf. To pass away as time. அவன்வந்துவெகுநாளாயிற்று. It is a long time since he came. நாளாகமம், s. A chronicle, a book of annals. நாளாசிறுதிலே--நாளாவட்டத்திலே. See நாள்வட்டத்திலே. நாளிலே. By degrees. 2. Day by day. 3. In course of time. நாளுக்கு. For the day, on a day. 2. [prov.] On an auspicious day, நல் being understood. நாளுக்குநாள். From day to day. நாளைய, adj. Now-a-days, modern. இந்நாளைமனிதர். Moderns. நாளொன்றுக்கு. For each day. நாளொன்றுக்கொவ்வொருபணம். A fanam a day. நாளோலை, s. [prov.] An ola sent to friends giving notice of the auspicious hour for a marriage, மணவோலை. 2. The ceremony of beginning to cut olas on an auspicious day to cover a house. 3. See ஓலை. (Jaffna.) நாள்தள்ள--நாள்விட, inf. To pass one's days, to support one's self, commonly with difficulty. நாள்தொலைய-நாள்போக, inf. To expire as days. நாள்தோறும். Daily. நாள்வட்டத்திலே, [com. நாளாவட்டத்தி லே.] In course of time, at length, by degrees. நாள்வலிமை, s. The great influence of an auspicious birth-day. 2. The influence of one according to his horoscope. நாள்வேலை, s. Work by the day. 2. [prov.] Work begum on an auspicious day. பலநாட்செய்தி, s. A history of past events. மறுநாள், s. The next day. 41)

pāram (p. 312) s. A weight of five-hundred pounds, being twenty-eight துலாம், or twenty maunds. According to continental usage a Candy. 2. Weight, ponderosity, heaviness, gravity, கனம். 3. Burden, load, pressure, சுமை. W. p. 617. B'HARA. 4. Accountability, responsibility, obligation, duty, weight of care, உத்தரவாதம். 5. Burden, oppressiveness, வருத்தம். 6. Importance, heinousness, கொடுமை. 7. Heaviness of head, dulness, or lethargy, from a cold, fever, &c., தலைப்பாரம். 8. Charge, trust, பொறுப்பு. 9. [prov.] Commitment, surrender to authority, ஒப்புவிக்கை. 1. (சது.) Earth, world, பூமி. 11. Saddle, சேணம். 12. Mail, coat of mail, கவசம். 13. (St.) Bank, border, கரை. 14. End, extremity, முடிவு. பாரங்காட்ட, inf. To feel heavy, as a load, charge, responsibility. 2. To manifest heaviness, to incline to sink from weight. பாரச்சுமை, s. A heavy load, great responsibility. பாரஞ்சுமக்க, inf. To carry a load. 2. To bear responsibility. பாரஞ்சுமத்த, inf. To devolve a duty, obligation or charge, upon one. பாரதூரம், s. That which is important or momentous-- as a weighty business, or profound thought, மிகப்பெரியது. 2. That which is distant, . பாரதூரமறிய, inf. To know the excellence or importance of a thing. பாரதூரமறியாதவன், appel. n. One who acts without forethought. பாரதூரமானகாரியம், s. [prov. பாரப் பட்டகாரியம்.] A serious affair or offence. 2. Business on a large scale. பாரதூரம்பார்த்தவன், appel. n. He who foresees, or provides for beforehand. பாரத்தொந்தரை, s. A very weighty and troublesome business. பாரந்தாங்க, inf. To bear a weight, sustain a responsibility, &c. பாரந்தீர, inf. To be relieved of a burden, charge or obligation. பாரந்தீர்க்க, inf. To discharge a heavy duty. 2. To relieve one of a heavy responsibility. பாரந்தோன்ற, inf. To be felt a burden. See தோன்று. பாரப்பட, inf. [prov.] To become burdensome or large--as a debt, a family, &c., பாரமாக. 2. To be heavily laden, சுமர. 3. To be committed for trial, விசாரணைக்குவைக்கப்பட. பாரப்படுத்த, inf. To make much of a thing, to magnify, to exaggerate, பார மாக்க. 2. [prov.] To deliver to court, to commit for trial, to surrender to justice, விசாரணைக்குவைக்க. பாரப்பழி, s. A great offence, cause of great blame, a heavy accusation. பாரப்புரளி, s. [prov.] A downright lie, vile conspiracy, great mischief. பாரமிருத்த--பாரமுறைக்க, inf. To press upon as a heavy burden. பாரமிறக்க, inf. To unburden, to unload, to unlade. 2. To discharge weighty duties. 3. To throw off, or divest one's self of cares and responsibilities. பாரமும்பழியும். s. Responsibility and blame. பாரமேற, inf. To rise or increase--as a weight or a load. 2. To increase as duty, responsibilities, or expenses. பாரமேற்ற, inf. To load, to lade. 2. To place a weight on a thing in order to compress it. 3. To devolve duty, care, or responsibility on another. பாரம்போட, inf. To put a weight on olas, tobacco, &c. பாரவான், s. A great, excellent man. உன்மேற்பாரம். It rests on you. எனக்குக்குடும்பம்பாரவிலங்காயிருக்கிறது. My family is a heavy chain upon me. 8) *

vkai (p. 374) s. Kind, sort. 2. Manner, way, method, முறை. 3. Means, உபாயம். 4. Class, assortment, தரம். 5. Division, branches, ramifications of a subject, கூறுபாடு. 6. A part, or portion, வகுப்பு. 7. [in arith] parts of the தொகை or sum total in addition. 8. (Beschi.) Goods, property, means, வழி வகை. 9. The principal stock in trade, முதல். எனக்கொருவகையாயிருக்கிறது. I am in a sort of way; i. e. I am unwell. அவனுக்குவகையுண்டு. He has property. வகைதேடுதல். Seeking means. வகைதொகையறியாதவன், appel. n. A dunce--one who knows not the whole from its parts. வகைப்படுதல், v. noun. Being classified, assorted, settled. அறுவகைபட்டகாரியம். That is settled business. வகையகத்திணை, s. Amplification. See அகப்பாட்டுறுப்பு. வகையறுத்தல், v. noun. Discerning, distinguishing mentally. 2. Deciphering. unraveling. வகையுளி, s. A fault in versification, when the first half of a word is to be scanned as a part of the first, and the other, as a part of the second foot--as கடு கைத்துளைத்தேழ்கடலைப்புகட்டிக்குறுகத்தறித்தகுறள். 4)